Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Lamar schreef:Alleen door te lachen naar een paard kan je hem al triggeren om te bijten. Wij hebben altijd onze oren plat naar achter liggen en lachen= neusgaten naar achter trekken en tanden laten zien. In paardentaal kan dat bedreigend overkomen.


) heeft ook een keer naar mij uitgehaald toen ik haar gewoon lekker zat te aaien. Dat heeft ze nooit gedaan en daarna ook nooit meer gedaan, waarschijnlijk aaide ik haar precies op een plek waar ze pijn had. Dat kan nou eenmaal gebeuren! joyce2 schreef:k vind dat wel heftig hoor, dat je een paard wat je al 8 jaar hebt, weg zou doen als hij 1x je kind bijt... Het kan een eenmalig incident zijn! Kijk, is ie opeens doorgeslagen en gaat hij levensgevaarlijk gedrag vertonen, of blijft hij proberen je kind te bijten, dan snap ik het, maar na 1 keer al? Denk dat ik dat niet over mijn hart zou kunnen verkrijgen! Onze hond (naja, toen ik nog bij mn ouders woonde, dus nu mijn ouders hond) heeft ook een keer naar mij uitgehaald toen ik haar gewoon lekker zat te aaien. Dat heeft ze nooit gedaan en daarna ook nooit meer gedaan, waarschijnlijk aaide ik haar precies op een plek waar ze pijn had. Dat kan nou eenmaal gebeuren!
).
, sleurt ze alle kanten op, terwijl hij bij mij heel goed gemanierd is aan de hand. Het ligt aan die kinderen, die hebben geen (natuurlijk) overwicht en tja, dan neemt hij de leiding. Ik neem het hem niet kwalijk, ik laat alleen geen kind meer met hem lopen (grotere kinderen kunnen dat wel, hoor). Hoeft gelukkig ook niet, het is mijn paard en mijn dochter mag met hem tutten en doen onder mijn toezicht. Ik laat ze niet alleen, daar vind ik haar nog te jong voor. En daarbij neem ik mijn paard echt niets kwalijk. Mijn dochter ook niet. Mezelf wel, als er iets gebeurt.