Bokt.nl

Lyonesse schreef:

Dit paard was niet in paniek oid waardoor hij het op een rennen wilde zetten. Paard zijn hoef gleed een stukje van bok en toen trapte hij.

Mijn paard is goed opgevoed, loopt je niet omver, gaat niet op tenen staan, sleurt je niet mee en trapt of bijt niet. Toch wil ze deze dingen bij anderen nog wel eens doen. Een stemverheffing van mij op het moment dat ze iets van plan is, is dan genoeg om haar voor te zijn. Maar waarom? Omdat ze weet dat ze anders een schop, mep of duw krijgt en het dus niet mag. Paarden zijn geen mensen, maar ook geen volkomen hersenloze wezens die alleen volgens instinct reageren. Daarom werkt een vingertje en "foei" ook niet. Het zijn net kinderen, waarom zou je iets laten als er toch geen consequentie aan zit? Mijn paard reageerd op mijn stemverheffing omdat ze weet wat er anders achteraan komt. En zo extreem intelligent is ze nou ook weer niet, dit werkt zo bij elk paard met een fatsoenlijk denkvermogen

We hebben ooit een paard op stal gehad die een echt rotzak was (lees: schoppen en bijten naar zo'n beetje alles wat bewoog) Op den duur spande ze haar buikspieren al vlak voordat ze iets wilde doen, zodat ze de klap op kon vangen. Vertel mij eens dat die niet van te voren al donders goed doorhad dat ze iets wilde doen wat niet mocht. Het boeide haar alleen totaal niet.

Cassidy schreef:

"A horse knows exactly what happens, before what happens happens". Een correctie door stemverheffing moet eerst worden aangeleerd. Dat kan alleen als je je correctie kunt versterken, en wat is er sterker dan een schreeuw?
En voor de rest is bovenstaande precies wat ik al eerder in dit topic heb proberen aan te geven, maar wat blijkbaar niet bij iedereen doordringt....

ikdoemaarwat schreef:

trap uit schrik? of trap echt gericht naar jou?

in dit geval lees ik een trap uit schrik en vind ik je reactie ook te heftig

smurffie schreef:

Zijn hoef valt misschien heeft dit hem wel een beetje pijn gegeven of uit schrik wilde hij het weg hebben, als jij ineens iets pijnlijks op je been voelt trap je toch ook en dan nog een trap toe krijgen ook.. zo kan je het ook is bekijken natuurlijk.

Schoppen mag niet, dan krijgen ze een trap. Maar schrikken kan je ze niet voor straffen, dan moet je niet met vluchtdieren werken

paarden652 schreef:

Ik zeg altijd 1 ding: Van mij mogen ze me zoveel trappen als ze willen, maar als ik terug rechtgeraak gaan ze er nie goe van zijn

paarden652 schreef:

Ik zeg altijd 1 ding: Van mij mogen ze me zoveel trappen als ze willen, maar als ik terug rechtgeraak gaan ze er nie goe van zijn

ikdoemaarwat schreef:

apart dat ik weer een andere mening heb

indien paard gericht trapt zeg ik ja, maar een reflex uit natuurlijk instinct kan je niet straffen ,maar dat is mijn persoonlijke mening

Cassidy schreef:

Wat ik geweld noem is duidelijk en krachtig inkomen. Een duidelijk verschil met het opgeheven vingertje en "foei", wat een paard toch niet begrijpt.

Verder ben ik een voorstander van: zo zacht als het kan, en zo hard als het moet. En bij dingen die wat minder snelle reacties verlangen, kan ik de tijd nemen en de gradaties in aanwijzing doorlopen, en daarbij de kleinste poging om het goed te doen belonen.

Alleen bij dingen als bijten, trappen of me aanvliegen, ga ik ineens door naar de hoogste fase, en geef ze het gevoel dat ik ze levend vil. Te zacht zijn in dergelijke situaties is potentieel levensgevaarlijk...

Waratje schreef:

Een paard dat trapt vanuit schrik geeft geen serie waarschuwingssignalen, dan komt de trap uit het "niets". Dan kun je dus niet corrigeren voordat het gebeurt. Leuke theorie, praktijk is soms wat eigenwijs.
Een 5-jarige die niet onervaren is met bokje en baas-die-bekapt mag je van verwachten dat hij rekening houdt met de plaats waar de baas zich bevind. Reken maar dat een paard in een groep niet per ongeluk een hoger in rang paard zal raken, ze weten waar die is en zorgen dat hun schrikreactie een andere richting opgaat, want reken maar dat die ranghogere ook geen rekening houdt met die "schrik".
Juist omdat wij anders (minder stevig) gebouwd zijn is het noodzakelijk dat paarden zo snel en zo goed mogelijk leren dat mensen niet geraakt mogen worden, niet met opzet en ook niet "per ongeluk".
En voor degenen die zeggen dat je schrikreacties niet kunt beinvloeden: ja, dat kan wel. Als de schrikreactie van een paard te heftig is voor de omstandigheden (in NL hebben we over het algemeen geen plek voor vluchtgedrag en uit schrik tegen een muur slaan is ook heel ongezond voor een paard) zul je het paard moeten leren de schrikreactie anders in te vullen. Als je dat niet doet hou je een onaanvaardbaar risico op ongelukken. Rondom mensen mag er niet blind worden weggerend en ook niet blind om zich heen worden geslagen.
De schrikreactie die TS beschrijft klinkt trouwens als een "milde schrik" en dan mag je van het paard verwachten dat hij rekening houdt met de positie van TS (en hoger in rang staande paarden), doet hij dat niet, kan hij inderdaad een knal verwachten.

Enne Bently, als je zelf de hoeven bijhoudt is het handiger om dat vaker te doen, dan is het minder werk en dus ook minder zwaar. Wij vijlen ook geregeld de hoeven om ze in correcte vorm te houden. Ideaal gezien zou ik dat wekelijks moeten doen, maar in de praktijk loop ik ook vaak uit naar om de week.

Esther schreef:

Waratje schreef:

Een paard dat trapt vanuit schrik geeft geen serie waarschuwingssignalen, dan komt de trap uit het "niets". Dan kun je dus niet corrigeren voordat het gebeurt. Leuke theorie, praktijk is soms wat eigenwijs.
Een 5-jarige die niet onervaren is met bokje en baas-die-bekapt mag je van verwachten dat hij rekening houdt met de plaats waar de baas zich bevind. Reken maar dat een paard in een groep niet per ongeluk een hoger in rang paard zal raken, ze weten waar die is en zorgen dat hun schrikreactie een andere richting opgaat, want reken maar dat die ranghogere ook geen rekening houdt met die "schrik".
Juist omdat wij anders (minder stevig) gebouwd zijn is het noodzakelijk dat paarden zo snel en zo goed mogelijk leren dat mensen niet geraakt mogen worden, niet met opzet en ook niet "per ongeluk".
En voor degenen die zeggen dat je schrikreacties niet kunt beinvloeden: ja, dat kan wel. Als de schrikreactie van een paard te heftig is voor de omstandigheden (in NL hebben we over het algemeen geen plek voor vluchtgedrag en uit schrik tegen een muur slaan is ook heel ongezond voor een paard) zul je het paard moeten leren de schrikreactie anders in te vullen. Als je dat niet doet hou je een onaanvaardbaar risico op ongelukken. Rondom mensen mag er niet blind worden weggerend en ook niet blind om zich heen worden geslagen.
De schrikreactie die TS beschrijft klinkt trouwens als een "milde schrik" en dan mag je van het paard verwachten dat hij rekening houdt met de positie van TS (en hoger in rang staande paarden), doet hij dat niet, kan hij inderdaad een knal verwachten.

Enne Bently, als je zelf de hoeven bijhoudt is het handiger om dat vaker te doen, dan is het minder werk en dus ook minder zwaar. Wij vijlen ook geregeld de hoeven om ze in correcte vorm te houden. Ideaal gezien zou ik dat wekelijks moeten doen, maar in de praktijk loop ik ook vaak uit naar om de week.

Helemaal mee eens, een paard weet prima waar je staat en kan zijn schrikreactie ergens anders op richten.
Paardlief heb ik gelijk in het begin duidelijk gemaakt (met een tik met het touw dat ik in m'n hand had, daarna was zwaaien met touw voldoende) dat hij alles mag doen náást mij maar dat mij raken not done is.
Zelfs als hij schrikt sta ik dus veilig omdat hij rekening houdt met waar ik ben.

Stel er staat ergens een boom, paard schrikt en zou niet weten waar de boom staat, zou hij er tegenaan rennen.
Reken maar dat ze dat niet doen, nou dan kunnen ze ook om mij heen schrikken.