Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 03-03-08 14:53

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst door de TopicStarter : 03-03-08 14:53

Bedankt voor je reactie. Het blijft steeds beter gaan, dus ik ben heel blij Lachen

. Maar er blijft wel werk aan de winkel Haha!

.

**Geplaatst**: 03-03-08 22:22

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 03-03-08 22:22

haha bij een paard is er altijd werk aan de winkel voor het geval je dat nog niet doorhad Haha!

**Geplaatst**: 04-03-08 00:23

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 00:23

Op het gevaar af dat ik nu als een schoolmeester ga klinken (haha, dat mag ook want ik ben 48 jaar): JIJ maakt de dienst uit, JIJ bepaalt op het paard loopt of stilstaat. Als jij voor jezelf in je hart niet overtuigd bent, van wat dan ook, kun je dat paard ook helemaal al z'n leven nergens van overtuigen. Het omgaan met paarden begint bij jezelf. IN JOU. Goie help, wat heb ik daar zelf het een en ander over moeten leren! THE HARD WAY! En dan bedoel ik niet ... slaan! Maar voor jezelf, op de dag, dat je "in de modus valt" weet je het ook, voor jezelf. Dan is het geen strijd meer, maar een spel. Later, dan, een samenspel. Met jou en het paard. Maar ga nou niet denken, dat je nu een "samen"pel kan krijgen. Jij moet het nu doen. Zelf. Voor dat paard. Niks overleg. Gewoon eisen. Als vanzelfsprekend. Maar dat moet wel IN je zitten. Overtuig eerst je zelf. Dan komt dat paard. Hij wil je m,aar al te graag geloven en vertrouwen.

**Geplaatst**: 04-03-08 00:38

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 00:38

terpentijn schreef:
Op het gevaar af dat ik nu als een schoolmeester ga klinken (haha, dat mag ook want ik ben 48 jaar): JIJ maakt de dienst uit, JIJ bepaalt op het paard loopt of stilstaat. Als jij voor jezelf in je hart niet overtuigd bent, van wat dan ook, kun je dat paard ook helemaal al z'n leven nergens van overtuigen. Het omgaan met paarden begint bij jezelf. IN JOU. Goie help, wat heb ik daar zelf het een en ander over moeten leren! THE HARD WAY! En dan bedoel ik niet ... slaan! Maar voor jezelf, op de dag, dat je "in de modus valt" weet je het ook, voor jezelf. Dan is het geen strijd meer, maar een spel. Later, dan, een samenspel. Met jou en het paard. Maar ga nou niet denken, dat je nu een "samen"pel kan krijgen. Jij moet het nu doen. Zelf. Voor dat paard. Niks overleg. Gewoon eisen. Als vanzelfsprekend. Maar dat moet wel IN je zitten. Overtuig eerst je zelf. Dan komt dat paard. Hij wil je m,aar al te graag geloven en vertrouwen.

Dat is mooi omschreven.... zit em toch allemaal in overtuigingskracht, en dat met een zekere vanzelfsprekendheid.

**Geplaatst**: 04-03-08 01:19

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 01:19

Maar ja, dat is wel makkelijker gezegd dan gedaan! Ik heb ook ik weet niet hoelang in boeken gelezen: "paad is een spiegel van jezelf" en "wat jij bent, voelt een paard", en "als jij de leider bent, vertrouwt het pard jou" ( terwjl ik allen maar dacht: de leider? moet ik dan een klap uitdelen, of schreeuwen, dan ben ik toch gelijk zijn vertrouwen weer helemaal kwijt?) Jajajaja, zo heb ik het allemaal ook door moeten maken, nu weet ik wel dat daar helemaal geen geklap of geschreeuw aan te pas hoeft te komen. Howel ik beslist niet te beroerd ben, om een welgemikte tik uit te delen (nou, laat ik niet schijnheilig zijn: een DREUN, ik heb een Tinker x Fries, die soms denkt, dat-ie een Tanker x Granaat is...)
mar uiteidelijk gaat het daar niet om. De paardenfluisteraar? Ik fluister ook wel eens tegen mijn paard. Als ik een keelontsteking heb, bijvoorbeeld. Luistert-ie dan enigzins beter dan als ik tegen hem schreeuw. Nee dus. Of liever gezegd: hij verstaat je heus toch wel. Dat schreuwen doe je eigenlijk over het algemeen meer om je zelf te overtuigen. Lieve woordjes prevelen, ook, je wil dan "dat vertrouwen winnen". Maakt niets uit. Ze kijken dwars dor je heen, paarden. Niet naar dat paard kijken, mar naar jezelf. En dat meenemen naar je paard. Als het goed is, in welke stemming je ook naar je paard gaat, verdwijnt het allemaal als sneeuw voor de zon, als je bij je paard bent. Of denk je dan nog aan iets anders? Nou, dat paard ook niet, dat is ook de clou ... zorg dat de aandacht van dat paard bij jou is, maak het leuk, afwisselend, spannend. Ik heb vele leuke, avontuurlijke paarden door alleen dressuurmatig gedril in een binnenbak zowat "hersendood" zien gaan, maar ik heb ook lastige, stronteigenwijze types (die dan volgens iedereen juist lekker recreatief buiten gerden moesten worden) enorm zien opfleuren, van zo'n strikt aanpak. Het is gewoon, net als met mensen, verschillend. Maar voor allemaal geldt, denk ik: afwisseling is the name of the game. Goed, verknipt, ou(der) of jong. Het zijn geen automaten, met "knoppen er op". Vind ik ook een hele erge uitdrukking, trouwens die je wel eens hoort: "Ik heb het paard laten beleren" Hoezo? Nou gewoon: "Knoppen er op: links rechts, voorwaarts gas geven, halt.". ZUCHT.

**Geplaatst**: 04-03-08 01:30

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 01:30

Naar jezelf kijken ipv naar je paard? Jawel, maar niet zonder dat je weet waarom een paard zo reageert als hij reageert. Met stem - heel goed opgemerkt - begin je weinig. Het prooidier, het dier met als eerste instinct het woord vluchten dat boven komt drijven als het spannend wordt, heeft idd niets aan een stem, maar om zo meer aan lichaamstaal. Dat je zo zacht bent als het kan, en zo streng kunt zijn als het moet, zonder stem. Met simpele lichaamspositie, met de kennis waar je moet zijn, wanneer je er moet zijn en waarom je er moet zijn op de momenten dat het nodig is.

Ik heb geen probleem met de opmerking "de knoppen erop zetten" want een paard moet leren wat je van hem verwacht. De natuurlijke reactie van een paard is het om tegen de druk die wij geven in te gaan. Een paard moet leren om te wijken voor druk. Dat versta ik onder "de knoppen erop zetten". Dat sommige mensen dat interpreteren als: schoppen om hem voorwaarts te krijgen, trek aan de linkerteugel als je linksaf wilt gaan, rechtsaf als je rechtsaf wilt gaan, en aan beide teugels trekken als je wilt stoppen, is een probleem van de zeer beperkte opleiding die je als beginner binnen de paardensport mag genieten - een enkele uitzondering daargelaten.

**Geplaatst**: 04-03-08 03:33

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 03:33

Okee, Cassidy, ga ik helemaal in me. Schiiterend uitgedrukt trouwnes, dat: ZACHT ZIJN AL:S HET KAN, STRENG ZIJN ALS HET MOET.Ik heb al zo een 17 jaren Dobermanns (honden), geen probleem, zaten op de bank, sliepen in mijn bed, dan had je wel eens mensen die dan zeiden: maar volgens Martin Gaus MAG dat toch niet, dan ben je toch niet de baas? Laat me niet lachen. Kom je aan met een bord eten, gewoon: een hoofdbeweging van: wegwezen, nou weg waren ze. Ik heb altijd bij mezelf gedacht: de eerst dag, dat ik iets van GRRRR hoor, is dat bord voor hun (ja op hun kop dus he?), zoiets is NOOIT gebeurd. Ik heb daar echt nooit een propbleem mee gehad. heb nou nog een DOB over (binnekort komt er een andere bij, die via BOjkt-Beestenspul-forum, nergens te plaatsen schijnt te zijn).
Mijn paard is ook niet een "heer" in de omgang. Ik kan daar wel om lachen. Ik wens alleen niet beschadigd te worden. Tsja, dan moet je wel eens ernstig duidelijk maken, waar je grenzen ook al weer lagen. Hij is natuurlijk op pas 3,5, maar wat grenzen betreft, vind ik dat geen excuuus. Gewoon doen wat ik zeg. Punt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-03-08 20:53

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst door de TopicStarter : 04-03-08 20:53

Bedankt voor jullie bijdragen. Ik kan me wel vinden in jullie opinie. Trouwens, mijn vriend en ik zijn ook gek van Dobertjes Knipoog

Terpentijn.

Ik bepaal inderdaad wat er gebeurt, maar eens de grenzen gesteld zijn, kan je rustiger omgaan met 'm. Wanneer hij ontspant, doe ik dat ook, niet dat ik mijn grenzen verander. Het verschil is echt merkbaar.

Vandaag weer buiten gelongeerd, en het ging weer veel beter, hij luisterde goed en was aandachtig. Ook kon ik hem op een kleinere cirkel houden dan de rand!!! Nog NIET in de bak dus he Knipoog

, maar wel al in de kraal, er zit een 'rem' op voel ik, en dat is echt een GOED gevoel, weten dat hij op me let en naar me luistert, ook al komt hij in nieuwe situaties.

Bedankt voor de uitgebreide en onderbouwde antwoorden!

**Geplaatst**: 04-03-08 21:06

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 04-03-08 21:06

Ik denk dat het effect van stem iets persoonlijks is,, ook een knop die je er gedeeltelijk op moet zetten en alleen effect heeft als je er ook werkelijk in gelooft en er dus je gevoel ook in legt.
Ik rij een hengst en deze tijd van het jaar spelen zijn hormonen nogal op in de buurt van merries. Ik rij hem op straat en zonder zadel,, en hij mag een halve minuut op voorhand perfect een overgang maken van draf naar stap puur op zit, maar dan komt hij bij een merrie en krijg ik hem met de beste wil van de wereld met mijn rijkunst niet vooruit krijgen,, maar als ik er eens boos op roep kan hij opeens wel luisteren. Kan je ook gaan zeggen dat ik gewoon niet kan rijden,, nuja Clown

.
Ook kalmeert hij sneller met stem erbij en hij kent heus wel het verschil tussen bestraffing en beloning of kalmering.

Volgens mij komt de vordering hier nog steeds grotendeels voor vanuit jou binnenste, dat je meer op je strepen durft staan en er ook in gelooft dat het gaat lukken, en zijn de oefeningen/tips eerder bijzaak.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-03-08 21:13

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst door de TopicStarter : 04-03-08 21:13

Je hebt gelijk Lord-Ik, ik merk ook dat wanneer ik nerveus word, hij erop reageert. Tegenwoordig krijg ik hem zgz rustig met mijn ademhaling Knipoog

. Ik heb wel het gevoel dat hij bij mij een veiligere basis vindt dan voorheen.

De tips hebben natuurlijk ook wat uitgemaakt

En de stemintonatie, die kan werken, niet op het moment dat je paard helemaal doorslaat zoals hiervoor gezegd, maar wel op momenten zoals Lord-Ik aangeeft, op het grensgebied. Even terugroepen.

Bedankt Lachen

**Geplaatst**: 05-03-08 00:02

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 05-03-08 00:02

ponyzotje schreef:
Ik bepaal inderdaad wat er gebeurt, maar eens de grenzen gesteld zijn, kan je rustiger omgaan met 'm. Wanneer hij ontspant, doe ik dat ook, niet dat ik mijn grenzen verander.

Probeer het eens omgekeerd. Probeer je te realiseren wat jouw lichaamshouding op je paard doet, probeer te ontspannen om je paard rustig te krijgen, en niet omgekeerd. Als jij zelf "op rust" gaat staan, als je een heup laat zakken en een knie buigt op het moment dat je niets van hem wilt, zal je paard dat als aanwijzing zien om ook te mogen ontspannen.

Zie filmpje in mijn onderschrift. Bekijk bij het grondwerk de houding van de persoon in het midden. Op het moment dat het paard aan het begin een cirkel om hem heen loopt, staat Clinton ontspannen. Op het moment dat hij wat van het paard wil, spant hij zijn lichaam en zijn bodylanguage verandert. Hij staat voorovergebogen en een beetje gefocussen op de achterhand als hij wil dat die wegdraait. Hij loopt recht en breed op het paard af als hij wil dat het paard achteruit gaat. Kijk zorgvuldig, en leer. Er zit zoveel in dat filmpje, vooral in dat eerste gedeelte.

**Geplaatst**: 05-03-08 00:19

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 05-03-08 00:19

Het klinkt als een heftig probleem, ik kan je helaas geen tips geven maar hoop dat je een oplossing vind en ben erg benieuwd naar de oplossing! Succes ermee!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 05-03-08 16:08

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst door de TopicStarter : 05-03-08 16:08

Ja inderdaad Cassidy, ik merk dat ik daar nog fel op moet letten, dat ik hem blijf geruststellen wanneer ik het zelf ook spannend vind Lachen

Volledig gelijk, daar werk ik hard aan ook bij het longeren.

**Geplaatst**: 05-03-08 16:46

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst: 05-03-08 16:46

Clinton Anderson heeft een mooi gezegde: "Heartattacks are free". Niet je paard overdreven geruststellen als iets eng is. Als jij je blijft gedragen of dingen de normaalste zaak van de wereld zijn, kan je paard steun bij jouw vinden, en gaat het vanzelf makkelijker en beter.

Dat betekend dus dat je hem los vasthebt, niet meteen met je hand bij de knip van het touw (of aan het halster, zoals je aangeeft dat je dat zo graag doet), lang lijntje, geef hem de kans om er vandoor te schieten. Carrot stick mee, en weer hem bij dergelijke acties uit je persoonlijke ruimte, en als je hem aan een (touwhalster) vasthebt, kun je het hoofd naar je toehalen zodat hij bij bokken en trappen jou iig niet kan raken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-03-08 16:05

Re: Blijft maar wegstormen, weet me geen raad meer...

Geplaatst door de TopicStarter : 07-03-08 16:05

Hij gaat altijd aan een lang lijntje, nooit meer anders Lachen

Overdreven geruststellen is dacht ik vanzelfsprekend fout, dat heb ik wel al als kind geleerd, met honden Haha!

'Dergelijke acties' begrijp ik niet, bedoel je wegschieten? Want dan gaat hij sowieso weg van me, hij zal nooit over me heen lopen ofzo, dat is wel het voordeel! Maar nu doet hij het niet meer. Ook niet bij longeren, krijg hem zelfs al op een kleinere cirkel (maar aangezien de cirkel op zich al klein is kan ik dat niet teveel doen).

Nomineer dit bericht ×