Bokt.nl

ni_ne schreef:

Dit scheelt ons (nogal) in de kosten. Voor dat geld willen we hem laten beleren/ doorrijden. En misschien zelfs voor een karretje doen, omdat hij voor het meisje waarschijnlijk niet geschikt is. En met een karretje kunnen we zelf met hem aan de slag.
Vandaar...

RosiePosie schreef:

Ni-Ne: ook wij hebben jaren geleden een flinke vergissing begaan met de aankoop van een pony voor ons toen 7-jarig dochtertje met nauwelijks rij-ervaring. Ze reed bij een manege en wij hebben bij huis de ruimte voor een pony. Dus na een lange zoektocht een 6-jarige A-welsh merrie gekocht; bij een handelaar. Ze zou volkomen ingereden en mak zijn. Ons dochtertje had er even op gezeten en gestapt en de pony, die echt een plaatje was om te zien, bleef kalm, ook tijdens het hanteren (er was daar geen bak of wei, alles moest langs de weg). De verkoper verzekerde ons dat het een kindermakke, brave, goed ingereden pony was.

Eenmaal hier bleek het een onwaarschijnlijk valse en niet ingereden pony te zijn. Ze viel je aan met ontblote tanden, probeerde te trappen, drukte je plat tussen de muur en haarzelf, sloeg als je aan haar voeten kwam, bokte en steigerde hoog tijdens het rijden en hanteren en beet tot bloedens toe. De hoefsmid zei dat hij haar niet meer wilde bekappen als die pony zo levensgevaarlijk was.

Daar sta je dan. Je dochter is dol op een levensgevaarlijk beest waar je niks mee kunt. Teruggeven was geen optie/mogelijkheid en verkopen wilden we niet, want zo'n paardje is eigenlijk alleen goed voor de slacht, als je eerlijk bent. Dus aan het werk.

Doordat de pony op een winterdag met haar voorbenen door een raam (en de afscherming ervan) probeerde te springen, en zo zichzelf en de tijdelijke stal vernielde, moesten we haar noodgedrongen in een naburige manege stallen. Elke dag ging ik naar haar toe om in de bak grondwerk met haar te doen. Ik heb het boek van Klaus Hempfling als uitgangspunt gebruikt. Eigenlijk kwam het vooral neer op eindeloos leidoefeningen doen en longeren zonder longe etc. Iedereen in die manege vond het maar raar, maar het werkte wel. Na een half jaar was de nieuwe stal hier klaar en kon ze terug. We hebben toen een ervaren ruiter gezocht die niet te zwaar was en die geholpen heeft met het inrijden. Voor ons is ze uiteindelijk heel gemakkelijk geworden. Rustig, heel vertrouwend en ze luisterde ontzettend goed. Alleen met vreemden had ze weleens problemen, ze is redelijk eenkennig. Alle agressie en nervositeit waren weg.

Het kan dus wel, maar het is een lange weg. De essentie is dat de pony leert om je te vertrouwen door zelf heel consequent te zijn. Kleine stapjes nemen en langzaamaan kom je er wel.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je hem wilt houden, ook al ben ik het met iedereen, inclusief jezelf, eens dat het geen verstandige aankoop was. Dat gold ook voor onszelf indertijd, maar het kan beslist goed komen.

Succes!

*oh ja, beslist laten castreren als je hem wilt houden. Voor de castratie beet ons paard en sloeg met zijn voorbenen. Na de castratie is dat geleidelijk en redelijk vlot overgegaan. Hij was natuurlijk pas 2,5 jaar oud, dus wat jonger dan die van jou.

Libera schreef:

RosiePosie schreef:

Ni-Ne: ook wij hebben jaren geleden een flinke vergissing begaan met de aankoop van een pony voor ons toen 7-jarig dochtertje met nauwelijks rij-ervaring. Ze reed bij een manege en wij hebben bij huis de ruimte voor een pony. Dus na een lange zoektocht een 6-jarige A-welsh merrie gekocht; bij een handelaar. Ze zou volkomen ingereden en mak zijn. Ons dochtertje had er even op gezeten en gestapt en de pony, die echt een plaatje was om te zien, bleef kalm, ook tijdens het hanteren (er was daar geen bak of wei, alles moest langs de weg). De verkoper verzekerde ons dat het een kindermakke, brave, goed ingereden pony was.

Eenmaal hier bleek het een onwaarschijnlijk valse en niet ingereden pony te zijn. Ze viel je aan met ontblote tanden, probeerde te trappen, drukte je plat tussen de muur en haarzelf, sloeg als je aan haar voeten kwam, bokte en steigerde hoog tijdens het rijden en hanteren en beet tot bloedens toe. De hoefsmid zei dat hij haar niet meer wilde bekappen als die pony zo levensgevaarlijk was.

Daar sta je dan. Je dochter is dol op een levensgevaarlijk beest waar je niks mee kunt. Teruggeven was geen optie/mogelijkheid en verkopen wilden we niet, want zo'n paardje is eigenlijk alleen goed voor de slacht, als je eerlijk bent. Dus aan het werk.

Doordat de pony op een winterdag met haar voorbenen door een raam (en de afscherming ervan) probeerde te springen, en zo zichzelf en de tijdelijke stal vernielde, moesten we haar noodgedrongen in een naburige manege stallen. Elke dag ging ik naar haar toe om in de bak grondwerk met haar te doen. Ik heb het boek van Klaus Hempfling als uitgangspunt gebruikt. Eigenlijk kwam het vooral neer op eindeloos leidoefeningen doen en longeren zonder longe etc. Iedereen in die manege vond het maar raar, maar het werkte wel. Na een half jaar was de nieuwe stal hier klaar en kon ze terug. We hebben toen een ervaren ruiter gezocht die niet te zwaar was en die geholpen heeft met het inrijden. Voor ons is ze uiteindelijk heel gemakkelijk geworden. Rustig, heel vertrouwend en ze luisterde ontzettend goed. Alleen met vreemden had ze weleens problemen, ze is redelijk eenkennig. Alle agressie en nervositeit waren weg.

Het kan dus wel, maar het is een lange weg. De essentie is dat de pony leert om je te vertrouwen door zelf heel consequent te zijn. Kleine stapjes nemen en langzaamaan kom je er wel.

Ik kan me heel goed voorstellen dat je hem wilt houden, ook al ben ik het met iedereen, inclusief jezelf, eens dat het geen verstandige aankoop was. Dat gold ook voor onszelf indertijd, maar het kan beslist goed komen.

Succes!

*oh ja, beslist laten castreren als je hem wilt houden. Voor de castratie beet ons paard en sloeg met zijn voorbenen. Na de castratie is dat geleidelijk en redelijk vlot overgegaan. Hij was natuurlijk pas 2,5 jaar oud, dus wat jonger dan die van jou.

Wow, ik wist niet dat merries gecastreerd konden worden??