Brainless schreef:Waarom jaag je je paard weg als hij "vies" kijkt?
Wat bedoel je daar mee (met dat vies kijken?
Kijkt hij je aan met zijn oren (strak) in zijn nek?
Mijn paard heeft die neiging (sacherijnig/boos kijken), maar dat is puur onzekerheid.
Zolang een paard niet mij "aanvalt" negeer ik dat gewoon.
Dan zoek ik verder geen contact (als het niet nodig is).
Met vies kijken bedoel ik oren strak naar achter, soms echt plat in de nek en dan zo'n hele boze blik in zen ogen.
We zijn allemaal samen al tot de conclusie gekomen dat het vies kijken het sein is dat hij het niet leuk vind als ik hem aanraak. Maar als hij zo kijkt terwijl ik nog een beetje van af sta en het is wel naar mij gericht, dan is dit toch dominantie (?) en moet dit gecorrigeerd worden. Dus jaag ik hem weg.
Ik zoek vanaf nu ook enkel contact als het nodig (bv als ik wil werken), ik haal hem van de wei, doe wat ik moet doen zet het dan terug. Geen gepruts, gefriemel of gebabbel meer. Dan gaat het prima.
spatter schreef:okee, ik heb nog even een paar filmpjes gekeken omdat ik die miste waar je met hem bezig was
eerlijk gezegd zou ik jou wat lesjes yoga adviseren
wat ben jij een druk en onrustig persoon, zowel in je lichaam als met je stem
je verandert continue van stemhoogte, zit veel hoog inplaats van laag en zelfs als je langs hem staat kun je niet ontspannen rustig staan maar sta je gek te doen(waar je denzil dan ook gelijk op ziet reageren, zeer terecht, en jij hem vervolgens vermanend toespreekt terwijl hij alleen maar aangeeft dat hij het vervelend vindt dat je zo met je armen staat te zwaaien, hij praat tegen jou en jij zegt: "hou je mond!", zo komt er natuurlijk geen binding tussen jullie))
wat erg belangrijk is vanaf nu is mond dicht, heb de neiging om jou ducktape op te plakken
als je spreekt dan met lage stem en vertraagd, slow motion
verder geen drukke bewegingen maar ook slow motion, duidelijke rustige bewegingen alsof je praat met iemand uit een ander land en diegene iets uit probeert te leggen
Ik had geen idee dat ik zo druk was (ik ben thuis de rustigste, kan je je inbeelden hoe leuk het dan is bij ons?
), misschien van de stress van Denzil, school, thuis en financieel? Geen idee. Maar ik let er echt zoooo hard op, moet gewoon iets vinden waar ik mijn alles tegen kan zeggen (mijn paarden zijn de enigen die alles van mij weten wat ik van mezelf weet) want anders komt dit niet goed. Dus daar kan ik dan nog wel even aan werken. Denzil is ongeveer een maandje weg.
Denzil îs ook een heerlijk paard, het wordt/werd gewoon moeilijker en moeilijker voor mij om dat te zien. Maar ik ben nog niet klaar met hem, zoals hier wordt gezegd is Denzil een ideaal leerpaard. En ik ben nog niet klaar om hem "op te geven". Ik wil er samen met hem aan werken.
russel schreef:Het is fout te denken dat paarden per definitie blij zijn ons te zien....de enkele daar gelaten en dat weerspiegeld de band die je er mee hebt.
Paarden zijn van nature nieuwsgierig, dan is het fenomeen mens eentje die aandacht komt geven, wat lekkers heeft, hooi of water komt brengen..maar het mag iedereen zijn....hoeft niet per se die ene te zijn.
Wij mensen kunnen en zullen nooit de plaats van een paard innemen.
Als je dat loslaat, heb je vast al meer evenwicht bij het moeilijke paard. Dat ook hij komt aanlopen is dat hij ook er bij wil zijn als er wat bijzonders gebeurd, maar wellicht niet omdat jij toevallig langs komt.
Probeer als een paard naar je zelf te kijken en niet als een mens naar het paard als een mens...
Dit is een moeilijke, ik snap wat je bedoelt maar het zal heel moeilijk zijn om dit in de praktijk om te zetten.
Amalarab schreef:Als ik de reactie van spatter lees, passen jullie niet bij elkaar!
Er zijn zoveel paarden op de wereld die het gekwetter en drukke gedrag van jou wel tolereren.
Mss toch tijd voor een ander baasje voor Denzil?
Mag ik vragen waar je dit uit concludeert?
Ik pas mezelf aan men paarden, er is een reden dat Denzil nog altijd bij is. Ik heb nog zo veel dat ik met hem wil proberen en doen. Die gaat dus nog niet snel weg.
Diegenen die het volgen, er was al gezegd geweest dat Denzil voor even ging weggaan. Een adempauze voor ons beide inlassen.
Wel, vandaag was dus die dag. Hij was er niet zo blij mee. Het was even een gedoe voor op de van te gaan maar uiteindelijk is hij er toch nog goed op gegaan. Eens daar werd hij rap op zijn plaats gezet, dan wat gelopen en het was in orde. Ik heb hem op de wei gezet en ik ben er niet meer bij geweest ...
Heb me maar wat afzijdig gehouden want ik was er echt niet goed van.
Dorento is er ook absoluuut niet blij mee. Er is een ander paard bijgekomen maar daar klikt het precies niet zo mee, misschien dat het nog betert. Maar hij zit de hele tijd op Denzil te roepen.
Ik had er sowieso al geen goed gevoel bij, maar nu krijg ik meer en meer het gevoel dat ik het niet had mogen doen. Ik hoop dat dit nog een beetje bijtrekt, want dit is toch echt het beste voor Denzil. Hoop ik ...