
Ik werd namelijk door de "grote baas" geroepen om te eten en dan luister ik wel

Tijdens het eten heb ik ook tegen hem gezegd - ik gun Bert een tweede kans (of eigenlijk -tigste kans). Gelijk een rare blik
<-- zoiets en dan in die volgorde 
Feit is dat ik hoe dan ook van dat idiote beest hou. Verklaar me voor gek ik weet het. Hopelijk betekent dat niet dat iemand over een tijdje het bericht moet plaatsen dat ik in het ziekenhuis lig of nog erger (afkloppen dus) maar ik heb besloten de uitdaging voor de laatste keer aan te gaan.
Mede door de tips en verhalen van Pensionnetje ben ik gaan nadenken. Hetgeen wat zij (hij?) beschrijft is iets wat ik in de dagelijkse praktijk bij Bert ook toepas, echter, hierin heb ik één grote fout gemaakt - ik heb dit niet dagelijks gedaan. Ik deed het naar eigen goeddunken, en het meeste van de tijd liep Bert gewoon zn ding te doen in de wei. Dat gaf hem weer genoeg ruimte om de grenzen op te zoeken.
Mijn aanpak nu - doorgaan zoals ik bezig was, alleen dan structureel en dagelijks, met een vast omlijnd patroon! Geen gemaar, iedere dag aan het werk. Niet meer die vrijblijvendheid van "ach het is mooi weer, laat ik die kleine maar eens vatten" maar gewoon iedere dag aan het werk en consequent.
Ook ben ik eens dieper in zn zieltje gedoken - jaloezie noemt iemand - zeker weten
Bert is in- en in jaloers op Chad! En misschien ben ik daar zelf schuld aan, aangezien ik met Chad zoveel bezig ben (3-jarige, net zadelmak, veel tijd en energie er in steken etc etc) je kent het wel.....Pensionnetje, als ik van jouw hulp gebruik mag maken (per pb ofzo) dan graag
Qua opvattingen zitten we niets uit elkaar kan ik je zeggen, het verschil is dus dat ik te veel heb laten versloffen, eigen schuld dus.Bert verdient, ondanks zijn gedrag, toch nog een kans. En die krijgt hij. Verklaar me voor gek (heb ik zelf ook gedaan) maar ik ga het toch maar proberen.
Uiteindelijk ben ik er nog steeds van overtuigd dat ik de beste baas van de wereld ben
En hou ons op de hoogte, ben erg benieuwd...
