Geplaatst: 08-06-10 14:29 blue_kim schreef:een gezonde oude pony naar de slacht brengen is ook niet leuk. maar als je hem zelf niet wilt of kunt houden dan heb ik wel het idee dat die daar het beste af is. je kan hem wel weg doen (verkopen of schenken) maar 9 van de 10 keer loopt het heel anders af met zo'n paard dan dat jij voor ogen had. hij wordt doorverkocht en eindigt bij mensen die er de ballen geen verstand van hebben en die denken dat ze een leuk rijpaardje hebben van een jaar of 15 ipv van een jaar of 25. en als je het nou als een soort van bruikleen doet, dus dat jij ten alle tijde de eigenaar blijft en iemand anders heeft hem als gezelschap paard erbij, dan vind ik het nog een ander verhaal, want dan kunnen ze hem niet verkopen. maar geheel afstand van je paard doen.. nee, met zo'n oud beestje zou ik daar geen goed gevoel bij hebben. want het blijft nou eenmaal zo, een mens kan je bedriegen waar je zelf bijstaat. zeggen dat je paard lekker op de wei gaat en ondertussen er al een koper voor hebben.
Helaas gebeurt dit erg vaak. Handelaars kunnen geweldig goed praten en hebben soms zelf hun hele gezin bij zich. Ze beloven gouden bergen, maar uiteindelijk draait het om geld. paarden met een mankement kunnen door een handige handelaar de handel in, paarden die te oud zijn of volledig kapot, leveren geld op als ze naar italie, naar de salamifabrieken worden vervoerd.
Zo simpel is het.
Onlangs zijn hier in zweden een paar handelaren ontmaskerd die het op die manier deden. Prachtige verhalen, foto's over de mooie weides waarop paard als gezelschap of opvoeder van jonge dieren terecht kwam en zelfs beloftes dat eigenaar altijd mocht komen kijken. Totdat het papiertje was ondertekent en het paard was opgehaald...
Erg triest, maar waar. En voor iedere ontmaskerde oplichtende handelaar, komt minstens 1 nieuwe in de plaats.
En dat is waar de meesten hier ook op doelen...
Tuurlijk klinkt het heerlijk als je je oude paardje, of paardje met blessure nog een prachtig leven kunt bieden door hem als gezelschaps paard of paard voor lichte bosritjes kunt verkopen. Maar in de praktijk is er eenvoudigweg een enorm overschot aan oude paarden/paarden met letsel tov de vraag.
Een enkeling begint bewust aan een oudje of paardje met lichamelijke problemen. Ik heb het ook ooit gedaan. Paardje met licht artrose van 19 voor symbolisch bedrag gekocht. Paardje ging aanmerkelijk minder lang mee dan verwacht (kreeg naast artrose ook zeer agressieve sarcoiden, werd blind etc), maar goed... hij heeft nog mogen rondwandelen zolang dat zonder pijn kon... ik wist van tevoren waar ik aan begon en kende de risico's.
Natuurlijk was er veel verdriet toen hij doodging. Maar nog een keer aan zoiets beginnen, wilde ik niet.
Helaas was ik daarna zo stom om emotioneel nog aan de grond een paard te kopen zonder keuring.
Paard was een draver en bleek verleden te hebben van zware mishandeling, verwaarlozing, lichamelijk kapot gereden en jaarlijks van eigenaar gewisseld. Ook dat paard heeft hier een jaar gelopen als grasmaaier. Niet bewust voor gekozen, maar het paard kon er niets aan doen en ik was niet van plan om iemand anders ermee op te zadelen.
Enkele weken geleden heb ik weer afscheid moeten nemen. (Amber)
Koop ik nog een keer een paard wat iets mankeert of zonder keuring? Never nooit niet. Vanwege het leed, de ellende en het geld wat het kost.
En laten we eerlijk zijn. Problemen krijg je vanzelf wel. Die hoef je niet te kopen.
En dus kan ik mij zeer goed voorstellen dat het merendeel van de mensheid niet hiervoor kiest. Niet omdat ze gemeen zijn en zo'n dier geen kans gunnen, maar omdat ze niet de ellende van iemand anders willen overnemen.
Maw.... een enorm aanbod van oude paarden/gebrekkige paarden/ en ja, zelfs paarden met probleemgedrag en een enorm tekort aan mensen die hiernaar op zoek zijn.
=
een gouden kans voor de handige handelaar om flink wat centjes binnen te halen met het inspelen op de emoties van de verkopers.
