Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73

detour schreef:Dus jij gelooft niet dat er paarden met een knronkel of een erg onsymphatiek worden geboren? Dat paarden niet alleen spiegelen maar ook een eigen denkvermogen en persoonlijkheid hebben wat onafhankelijk van jou functioneert en keuzes maakt? Is belediging voor het fenomeen paard wat imo geen aftreksel is van ons mens..
Ik sta voor de klas en zie daar dat opvoeding 99% van het uiteindelijke kind bepaalt (komt ook uit literatuur). Ik geloof er inderdaad niet in dat enig levend wezen met een kronkel in zijn kop wordt geboren. Wél geloof ik er in dat sommige mensen/paarden er gevoeliger voor zijn. Maar zelfs dan geldt: als de opvoeding ideaal is, kan er niets mis zijn met het paard. Ik heb vele paarden leren kennen die knettergek waren, en bij allemaal heb ik het terug kunnen leiden op hun opvoeding.
mariettek schreef:detour schreef:Dus jij gelooft niet dat er paarden met een knronkel of een erg onsymphatiek worden geboren? Dat paarden niet alleen spiegelen maar ook een eigen denkvermogen en persoonlijkheid hebben wat onafhankelijk van jou functioneert en keuzes maakt? Is belediging voor het fenomeen paard wat imo geen aftreksel is van ons mens..
Is geen belediging aan het fenomeen paard, maar aan het fenomeen opvoeding.Ik sta voor de klas en zie daar dat opvoeding 99% van het uiteindelijke kind bepaalt (komt ook uit literatuur). Ik geloof er inderdaad niet in dat enig levend wezen met een kronkel in zijn kop wordt geboren. Wél geloof ik er in dat sommige mensen/paarden er gevoeliger voor zijn. Maar zelfs dan geldt: als de opvoeding ideaal is, kan er niets mis zijn met het paard. Ik heb vele paarden leren kennen die knettergek waren, en bij allemaal heb ik het terug kunnen leiden op hun opvoeding.
Persoonlijkheid heeft iedereen (en natuurlijk ook paarden), die persoonlijkheid wordt echter gevormd door alles wat je in je leven mee maakt. Door die levenservaring leer je omgaan met je eigen persoonlijkheid. Als jou tijdens je opvoeding geen handvatten worden aangereikt om met jezelf om te gaan, is dat niet de fout van jou, maar van je opvoeding (erg zwart/wit gezien).
Geef mij het paard (of in deze theorie passend: een ieder levend wezen), dat verknipt is maar toch een perfecte opvoeding heeft gehad, en ik geef mijn ongelijk toe.
Sneller zal ik echter geneigd zijn om diegene aan te spreken die denkt dat hij/zij een perfecte opvoeding heeft gegeven. Immers; zijn wij niet allemaal imperfect?