Liesjuh schreef:Mijn mening is vrij simpel.
Een paard begrijpt geen mensentaal, alleen paardentaal.
Ga is rustig een dagje of meer langs de wei zitten en kijk hoe paarden met elkaar omgaan.
Direct, maar duidelijk.
paarden waarschuwen elkaar, na vele uren hekzitten zie je dat. het is niet zo dat er om het minste of geringste gelijk geweld gebruikt wordt, enkel in uitzonderlijke situaties, of bij onbegrip. zo heeft mijn ruin dus mijn veulen aangevallen, mijn veulen kauwde (onderdanig klapperen met de tanden), maar mijn paard, die alleen is opgegroeid, kent dit niet, en zag het als happen. eerst hapte hij terug, maar ging daarna wél tot de aanval over.
daarbij kan een paard welzeker tot op zekere hoogte mensentaal leren. zo kennen mijn paarden de bedoeling van het woordje 'nee', 'ho', 'back', 'kom maar hier' etc. ook kent mijn ruin teugel- en beenhulpen, en mijn merrie leidsel- en zweephulpen. mijn veulen is daar uiteraard nog niet aan toe, maar ook hij zal het leren. deze zaken zijn voor paarden ook niet natuurlijk, en kunnen als 'mensentaal die aan het paard geleerd wordt' beschouwd worden. echter, hebben wij wél de mogelijkheid om ons in het paard te verplaatsen, en kunnen wij voor een deel uitvinden hoe zij in elkaar zitten. paarden kunnen dit maar tot op zekere hoogte. desalniettemin kan je een paard prima leren wat 'nee' betekent, zonder daarbij geweld te gebruiken, oid.