Bokt.nl

sanne83 schreef:

Ppfff, ik zou toch geen zin hebben om een jong paard een bit in te moeten worstelen, dat begint al goed...

Zoals bij alles wat je wilt doen, moet je je paard eerst aanleren om het bit aan te nemen. Als ze het niet goed begrijpen en de eerste ervaring per ongeluk een verkeerde is geweest, dan kan het soms zijn dat ze na die eerste (of twee, drie) keer heel heftig gaan reageren.

Het paard heeft het bit alleen nog maar ingehad toch? Ze heeft nog geen druk erop gevoeld? Meestal is dit probleem gerelateerd aan ruw gebruik van het bit en het paard dat de druk op het bit niet begrijpt, maar als je er nog niets mee gedaan hebt, is dat bij jou in ieder geval niet zo.

Het kan uiteraard zo zijn dat er wel iets met de kaak aan de hand is, kiespijn, kaakpijn, overgebleven restjes van wolfkiesjes die onder het tandvlees zitten, gebeurt toch wel regelmatig. Meestal krijg je dan wel een echte pijnreactie als je daadwerkelijk een beetje druk op het bit zet.

Om het opnieuw aan te leren, moet je zorgen dat je het bit indoen opbreekt in kleine stapjes:
Kan je ten alle tijden het hoofd omlaag vragen op lichte druk?
Kan je de hele neus, mond, in de mond en de tong zachtjes aanraken en aaien zonder dat je daarbij je paard tegen hoeft te houden? De aanraking moet prettig worden gevonden door het paard.
Kan je je paard vragen op lichte druk de mond te openen?
Doet je paard z'n hoofd omlaag voor het halster en steekt hij zelf z'n neus erin?

Daarna kan je een simulatie doen met een touwtje of gelijk met het bit zelf. Kan je het hele hoofd aaien met het touwtje/bit en blijft je paard daarbij ontspannen met hoofd laag?
Daarna kan je het bit met een beetje biks erbij in je hand leggen en wachten tot hij het bit oppakt. Kleinste poging belonen. Oefen dit totdat het bit er zonder problemen ingaat. Pas dan kan je het bit er langere tijd inlaten, longeren aan het halster met bit in, laten eten met bit in, alles om het bit in de mond compleet normaal te vinden.

Zorg dat je paard ten alle tijden z'n hoof laag houdt, want als het hoofd omhoog gaat, komt het bit meestal tegen de tanden aan en dat schrikken ze vaak van. Plus dat de kaak makkelijker open en dicht gaat met het hoofd laag.

Doel is uiteindelijk dat het paard zelf het bit (met koekje) van je hand afhapt. Zorg dat hij het ook zelf weer loslaat, soms komen de problemen van dat bij het uithalen het bit er te snel uitmoet en tegen de tanden aan knalt. Sommige jonge paarden hebben even wat tijd nodig om te snappen hoe ze het bit er weer uit krijgen. Neem de tijd en begeleidt het bit rustig eruit.

Als dat goed gaat, nemen ze het bit uit je hand zonder koekje en kan je het koekje later geven. Uiteindelijk hou ik het bit naar beneden en het paard doet zelf z'n hoofd omlaag om het bit te zoeken.

Orchidee14 schreef:

Longeren van een jong paard met bit in ben ik zelf dan weer geen voorstander van omdat ze dan juist een ruk in de mond krijgen als ze een keer weg springen. Verder heb je me zeer zeker bruikbare tips gegeven. Bedankt!

Quir schreef:

Oke, ik heb niet alles gelezen. Ik haakte af bij "bitloos" en "2 jarige die meteen moet werken". Dus geen idee of het eerder genoemd is, ik hou niet van de onzin dat een 2 jarige geen bit in kan en ook niet in meteen bitloos als het niet meteen lukt. Elk jong dier moet leren, deze dus ook.

Waar ik meteen aan dacht, de eerste keer zei je dat er geen probleem was. Heb je toen "op de gewone manier" het bit in gedaan en hoofdstel om? Mijn ervaring is namelijk dat veel jonge paarden dat allemaal even een beetje té veel vinden. Ding in je mond, hoofdstel over je oren frotten (waardoor bit even hoger in de mond komt), etc. Wellicht is het dat bij die van jou ook zo geweest?

Met een jong paard doe ik altijd eerst gewoon een bitje klikken aan het halster, dus geen gefrot om de oren, geen bit dat even hoger in de mond komt, etc. Dus gewoon simpel bitje met 2 haken die je aan de zijkant van het halster klikt. Een karabijn haak bedoel ik dus. Dit blijf ik zo doen, tot ze het bit goed aan willen nemen.

En dan veeeeel werken met beloningen met suikerklontjes, gewoon paarden snoepjes of appel of iets werkt niet zo makkelijk in het begin. Veel paarden vinden in het begin kauwen erg eng met bit en een suikerklontje lost gewoon op en hoeven ze niet echt op te kauwen. Ook geen kans dat ze zich verslikken of overal stukjes snoepjes of appel komen.

Stroop op het bit smeren werkt vaak ook om het wat makkelijker te maken. Verder heeeeeel erg veel geduld, neem gerust een uur de tijd en laat m lekker spelen. Hij moet het leuk en interessant gaan vinden. Pak het bit in je hand en laat hem brokjes of suikerklontjes of iets eten terwijl je het bit daar hebt liggen (niet direct in de mond stoppen). Later een keer rustig het bit omhoog doen, maar niet vast maken. En altijd zorgen dat je niet tegen de tanden botst! Dat voelt heel vervelend.

Gaat dit op een gegeven moment goed, pak je een hoofdstel en maak je 1 bakstuk los. Doet het hoofdstel achter de oren (na het bit, komt dus het oren "puntje" er bij, maar nog geen bit dat even hoger in de mond terecht komt) en pakt voorzichtig het bit er bij en wacht tot hij het aanneemt. Dan voorzichtig het bakstuk vast maken (zorg dat het bit niet omhoog getrokken wordt! En ook niet tegen de kiezen aan stoot). En gaat ook dat goed, kan je rustig aan gaan beginnen met hoofdstel en bit "gewoon" om te gaan doen. Maar neem de tijd, doe er gerust 2 maanden over, dat geeft niets.

De basis is belangrijk en de basis is op elk niveau hetzelfde. Beter nu een paar weken de tijd er voor nemen en er straks jarenlang plezier van hebben, dan nu haastig willen doen en altijd een paard blijven houden die het niet tof vind om een bit of hoofdstel om te krijgen.

Maak in het begin ook absoluut niets vast aan het bit! Dus aan het halster onder het hoofdstel het touw of longeerlijn doen en niet aan het bit. Ik begin vaak zelfs eerst met een los touwtje of losse bijzet, voor ik longeerlijn bijvoorbeeld aan het bit doe.

Beloon veel met suikerklontjes als ie het bit in heeft, leer dat het gewoon is. Wissel af, doe t bit 5 minuutjes in en dan weer eruit. Half uur later nog eens 5 minuutjes. Maak er nooit een moeten van.

Enne een 2,5 jarige kan je gerust rustig aan met een bit en dergelijke mee aan de slag hoor.

Oh en zie dat je een appelbitje gebruikt? Denk dat het fijner is om gewoon een heel simpel dun rvs bitje te beginnen. Veel paarden hebben weinig ruimte in de mond (en kunststof voelt heel veel heel vol in de mond) en zolang je er niets aan en mee doet verder, kan je beter met een heel dun bitje beginnen. Ik heb voor de jonge paarden altijd een dubbel gebroken onderleg trensje (bus of water trens, meestal watertrens omdat je daar net wat makkelijker mee om kunt springen als je even snel aan een halster klikt, bit draait makkelijk door de ringen die rond zijn).

Pas als hij het goed aan wil nemen en je meer met het bit gaat doen, zou ik naar een geschikt bit gaan zoeken.

Orchidee14 schreef:

Hoewel ik de eerste zin niet echt aardig vind overkomen, ik worstel namelijk juist niet met hem, wil ik je bedanken voor de overige uitleg. Ik mag hem overal aanraken, ook zijn hoofd. Hoofd omlaag om het halster om te doen doet hij ook. Ik heb zelf toch sterk het vermoeden dat het te maken heeft met het appelbit aangezien hij er de eerste keren, met het geleende bit, geen probleem van maakte. Ik ben inmiddels geslaagd voor zo'n zelfde bit en dat gaat straks eerst een poosje de voerton. Voorlopig laat ik hem nog even met rust en daarna ga ik rustig aan weer proberen. Het is trouwens niet zo dat ik alle dagen aan het proberen ben hem een bit in te doen. Dat gebeurt hooguit eens in de week of nog minder. Longeren van een jong paard met bit in ben ik zelf dan weer geen voorstander van omdat ze dan juist een ruk in de mond krijgen als ze een keer weg springen. Verder heb je me zeer zeker bruikbare tips gegeven. Bedankt!

sanne83 schreef:

Orchidee14 schreef:

Hoewel ik de eerste zin niet echt aardig vind overkomen, ik worstel namelijk juist niet met hem, wil ik je bedanken voor de overige uitleg. Ik mag hem overal aanraken, ook zijn hoofd. Hoofd omlaag om het halster om te doen doet hij ook. Ik heb zelf toch sterk het vermoeden dat het te maken heeft met het appelbit aangezien hij er de eerste keren, met het geleende bit, geen probleem van maakte. Ik ben inmiddels geslaagd voor zo'n zelfde bit en dat gaat straks eerst een poosje de voerton. Voorlopig laat ik hem nog even met rust en daarna ga ik rustig aan weer proberen. Het is trouwens niet zo dat ik alle dagen aan het proberen ben hem een bit in te doen. Dat gebeurt hooguit eens in de week of nog minder. Longeren van een jong paard met bit in ben ik zelf dan weer geen voorstander van omdat ze dan juist een ruk in de mond krijgen als ze een keer weg springen. Verder heb je me zeer zeker bruikbare tips gegeven. Bedankt!

Sorry, de eerste zin was niet naar jou bedoeld, maar naar een aantal adviezen in de trant van: even snel bit erin worstelen
Elke dag oefenen is ook geen probleem, als het maar een positieve ervaring is. Soms kan het al helpen om elke dag even het bit in je hand te houden, terwijl je een koekje geeft, dan heb je al een leuke associatie met het bit gekweekt na een week kan uiteraard ook in de voerbak, maar als je het zelf doet, dan kweek je gelijk ook een positieve ervaring met jezelf+bit.
Excuus voor de onduidelijk uitleg, ik bedoelde gewoon longeren op het halster terwijl het bit eronder zit om te wennen.

germie schreef:

Kijk erg uit met plastic bitjes. Dit is, of beter was een appelbitje, gisteren gekocht, vandaag 25 minuten gebruikt, paard gaf netjes na en liet niets merken dat er wat mis was, nette schuimkraag, maar na het rijden toch de mondhoeken kapot. Nu heeft dit paard zowieso altijd problemen met een watertrens en bij een bustrens gaat het goed, maar nooit meer een appelbitje:
[ Afbeelding ]

KarmaWitch schreef:

Ik las dat je begonnen bent met een gewoon simpel trensje? Ik heb zelf een merrie had wat met een "gewoon" bit niet echt lekker was. Veel lopen kloten.
Toen deze voor haar gehaald: https://www.ej.nl/paard/hoofdstellen-bi ... _6059.html

sindsdien ging alles een stuk makkelijker. Dat blauwe gaat roesten ofzo, waardoor een zoete koper smaak vrij komt. Misschien een optie om te proberen?

Orchidee14 schreef:

KarmaWitch schreef:

Ik las dat je begonnen bent met een gewoon simpel trensje? Ik heb zelf een merrie had wat met een "gewoon" bit niet echt lekker was. Veel lopen kloten.
Toen deze voor haar gehaald: https://www.ej.nl/paard/hoofdstellen-bi ... _6059.html

sindsdien ging alles een stuk makkelijker. Dat blauwe gaat roesten ofzo, waardoor een zoete koper smaak vrij komt. Misschien een optie om te proberen?

Klopt, was begonnen met een ge leend bustrensje, dat ging goed. Toen een appelbitje gekocht en daar ging het fout. Nu dus weer een bustrensje aangeschaft.