Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-11-14 23:41

Geplaatst: 12-11-14 23:41

RandyOrton25 schreef:
Kamy schreef:
Ik weet dat het hier in het topic al een paar keer benoemt is, en door sommigen weer aan de kant geschoven (daar bedoel ik TS niet mee). Maar waarom zou "freestyle" oid niet kunnen werken? Je wordt dan geconfronteerd met je eigen houding en uitstraling. Je paard loopt los, en die moet jij kunnen sturen met je houding en intentie. Daar is niks zweverigs aan.......

En een mep geven elke keer als hij schraapt oid. Hoeveel stalgenoten hebben jullie wel niet, van wie het paard eindeloos staat te schrapen. Hoeveel meppen, borstels en verwensingen hij wel niet naar zijn hoofd gesmeten krijgt? Alles wat je aandacht geeft, groeit. Ook negatieve dingen.

De sleutel van het corrigeren en belonen is timing
en ik ben ook geen fan van NH en die dingen
natuurlijk zitten er goede dingen in pak die er ook vooral uit maar dat zijn wel de dingen die je met zelf logisch nadenken wel kan bedenken

wat mannen en vrouwen paard betreft ja sommige paarden hebben een voorkeur
maar die zullen ook prima kunnen aarden bij een vrouw die zich wat mannelijker op stelt dus geef hem is echt een keer een grote smoel en ram hem is gewoon een keer voor zijn kop als hij wilt bijten

weet jij wel waar je over praat? "ram hem is gewoon een keer voor zijn kop als hij wilt bijten" jij hebt echt geen idee hoe met vervelende paarden om te gaan of wel? de reden waarom een paard is zoals hij is moet je proberen te begrijpen en te accepteren. de reden hier is dat hij alleen functioneert in handen van een man. dat is niet omdat een man harder is of hardere stoten uit kan delen. ik snap niet waarom hier geadviseerd word door meerdere mensen dat TS harder, sterker en steviger in haar schoenen moet staan. waarom kan het paard niet gewoon geaccepteerd worden zoals hij is. waarom word er niet meer gedacht aan het geluk van het paard maar alleen aan het behalen van resultaat. is voor jullie een paard dan niet meer dan een ding waar je op kan rijden?

ik snap niet dat een pak slaag altijd voor iedereen maar de oplossing is bah. tuurlijk een tik uit opvoeding is normaal. zeker als hij zomaar uit het niet bijt. dit paard bijt niet zomaar uit het niets en de reden is al achterhaalt. deal er mee dat een paard ook gevoel en emoties heeft. gelukkig begrijp ik uit de berichten van TS dat ze al van plan is een nieuwe eigenaar te zoeken die goed bij het paard past. terwijl het voor TS het aller moeilijkste is weet zij wel te denken naar de belangen van het paard. en dat komt omdat ze ondanks alles van het paard houd en beslist uit liefde voor het dier. ik wou dat meer mensen hier eens zo konden denken.

echter is dit ook geen verhaal (zoals velen hier noemen) van vervelend zijn of grenzen verleggen. dit kan je ook zien aan het moment waarop het begonnen is. na een lange tijd stil staan dus. er kan dan geen grens verlegt worden want er is simpelweg geen grens. voor de tijd is hij maar kort gereden door TS. ze zijn nog geen jaren samen waardoor er al een grens was aangegeven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-11-14 23:51

Geplaatst door de TopicStarter : 12-11-14 23:51

Belonen op het juiste moment is enorm moeilijk soms qua timing, ik let er erg op...dit vind ik een echte gave en is inderdaad de sleutel tot succes!
Met belonen bedoel ik de druk weglaten en ontspannen, dankzij dit paard word ik er beter in...ik besef meer en meer dat hij mijn beste leermeester ooit is maar het mag niet gevaarlijk worden en ik mag het niet zover laten komen dat ik alles door hem zou gaan opgeven.
Paarden zijn mijn leven, altijd geweest. Ik ben bijna 50 maar wil toch ozo graag nog vele ritten gaan maken. Dit jaar heeft me tot een dieptepunt gebracht wat ik nog nooit heb meegemaakt en dat mag ik niet te lang duren.
Ik ben er bijlange nog niet uit wat te doen, de tijd zal raad brengen. Misschien ga ik een mooie advertentie maken waar ik hem beschrijf zoals hij is zonder doekjes rond te winden, te nemen of te laten zoals hij is. Hij heeft mooi talent, is heel fijn te rijden. Een prachtige bouw en kerngezond, alleen zijn hoofd is in de war. Voor hem loopt er ergens ook een ideale gast rond zoals voor mij het ideale paard.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 12-11-14 23:56

Geplaatst door de TopicStarter : 12-11-14 23:56

Heel graag wil ik hem in zijn waarde laten en hem zoveel mogelijk vrijheid geven om zichzelf te ontwikkelen. Juist daarom voel ik heel diep vanbinnen dat hij die kans precies niet krijgt bij mij, hij kan zijn ding niet doen. Jammer dat we niet kunnen praten, hij wil mij iets duidelijk maken en ik begrijp hem niet...zo kom ik weer aan het begin van mijn topic...mijn titel.

**Geplaatst**: 13-11-14 00:04

Geplaatst: 13-11-14 00:04

Citaat:
de reden waarom een paard is zoals hij is moet je proberen te begrijpen en te accepteren. de reden hier is dat hij alleen functioneert in handen van een man. dat is niet omdat een man harder is of hardere stoten uit kan delen. ik snap niet waarom hier geadviseerd word door meerdere mensen dat TS harder, sterker en steviger in haar schoenen moet staan

Citaat:
en dat komt omdat ze ondanks alles van het paard houd en beslist uit liefde voor het dier. ik wou dat meer mensen hier eens zo konden denken.

Als gezegd: ik weet niet of ik geloof in mannen en vrouwen paarden.
Maar om je nu compleet vast te bijten "zo zit het nu" -nee.

En een jonge knul behandelen als de jonge knul die hij is, heeft met liefde en respect van doen.

**Geplaatst**: 13-11-14 00:14

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 13-11-14 00:14

Janneke2

je hoeft er niet in te geloven maar ik geloof er in omdat ik er mee gewerkt heb en met eigen ogen de gevolgen van doorpakken gezien heb bij mensen.

dat jij er niet in gelooft is voor jou een reden om door te pakken, zoals voor zovele hier dat de reden zou zijn om door te pakken, op welke manier van trainen of aanpak dan ook.

als je zoiets van dichtbij of onder je neus of zelfs vanaf de rug van een paard weken lang hebt meegemaakt kan je de afstand voelen die er is en groeit. en dat is niet omdat je zelf veranderd of anders gaat doen, dat is omdat de klik er niet is, omdat de behoefte van het paard bij een ander persoon ligt.

ik ben niet zweverig aangelegd en geloof lezingen en kaart leggingen op een paard ook niet zo. maar ik weet dat dit nou eenmaal zo kan zijn hoe lastig ook. en om dan door te pakken en je zin door te drijven op welke manier dan ook vind ik niet liefdevol naar het paard toe.

ook vind ik niet dat je als eigenaar of ruiter moet veranderen voor je paard. als je sensibel en zachtaardig bent moet je een paard zoeken wat daar bij past maar niet je karakter aan gaan passen op het paard. ook werkt dit voor het paard absoluut niet. ik kan het je verder niet uitleggen wat als "men" ergens niet in geloofd past men zijn mening daar ook vaak niet op aan. en dat hoeft ook niet. ieder zijn mening en zijn zegje maar het moet wel eerlijk en reëel naar het paard toe zijn.

**Geplaatst**: 13-11-14 00:16

Geplaatst: 13-11-14 00:16

Tjee, jouw verhaal doet me heel erg aan mijn Hannes denken, een paar jaar geleden. Bijten, omver lopen, blijven proberen... terwijl ik wist dat er een goed paard in zat!!!

En dit soort opmerkingen:

Citaat:
geef hem is echt een keer een grote smoel en ram hem is gewoon een keer voor zijn kop als hij wilt bijten

Je wilt niet weten hoe vaak ik dat gehoord heb. Ik kon hem voor mijn gevoel half dood slaan, en hij was nog niet onder de indruk. Hij deed gewoon precies hetzelfde terug!!

Het is natuurlijk onmogelijk om via internet advies te geven in zo'n geval, dus wat je ook doet, zorg voor goede begeleiding bij je thuis. Maar ik wil je wel vertellen wat wij gedaan hebben.

Ik heb verschillende lesmensen gehad, waaronder van een gediplomeerde Parelli instructrice. Daarna kon ik nog minder met hem, leek het wel. De ene les waar ik achteraf wel wat aan had was eentje van een (in mijn ogen te )jong meisje dat met Hempfling bezig was. Op dat moment kon ik er niets mee, veel te wazig allemaal. Pas later begon ik het te begrijpen.

Dit was voor ons de oplossing:

Citaat:
Ik weet dat het hier in het topic al een paar keer benoemt is, en door sommigen weer aan de kant geschoven (daar bedoel ik TS niet mee). Maar waarom zou "freestyle" oid niet kunnen werken? Je wordt dan geconfronteerd met je eigen houding en uitstraling. Je paard loopt los, en die moet jij kunnen sturen met je houding en intentie. Daar is niks zweverigs aan.......

We zijn over gegaan op Voest. Het freestyle systeem. Het fijne hiervan is dat je paard niet in je buurt komt, hij kan dus niet bijten, naar je steigeren, of andere gekke dingen tegen jou doen. Je krijgt steeds een beetje meer controle over je paard. Het rare is, iedere les deden we dingen die we voor mijn gevoel al konden, ik had echt niet het idee dat we vooruit gingen. Maar inmiddels is mijn paard, op een paar kleinigheidjes na, een braaf en meewerkend paard geworden.

**Geplaatst**: 13-11-14 00:53

Geplaatst: 13-11-14 00:53

@WWijk: mannen en vrouwenpaarden bestaan niet...

Wat wel bestaat zijn paarden die goed reageren op een simpele, ongecompliceerde aanpak (jij doet dat en wel nu) en paarden die wat meer feedback/ feeling/ uitleg/ overtuiging nodig hebben. Dit wordt vaak ten onrechte vertaald naar mannen en vrouwen. De kunst ligt er echter in om als mens de twee omgangsvormen zodanig te (leren) herkennen en beheersen dat wij leren aanvoelen wat bij welk paard het beste werkt/ past. Hier wringt vaak het schoentje want dan moet de mens leren twijfelen aan zichzelf en dan komt ons superioriteitsgevoel in het gedrang...
Tel daarbij nog eens het vaak geforceerde leiders-ideaal van veel mensen (de leider-idee die meestal totaal niet in overeenstemming is met de veruiterlijkte lichaamshouding/ -taal) en de meeste problemen zijn geboren.
Sommige paarden hebben een uitgesproken leider nodig en panikeren bij elke hint van eigen initiatief. Maar er zijn ook paarden die averechts reageren op afgetekende leiders en die het best tot hun recht komen in een niet uitermate hiërarchisch systeem (mens niet automatisch altijd uitdrukkelijk als leider met als motto: mens geeft aan wat er dient te gebeuren maar laat paardlief denken dat hij/ zij zelf tot die conclusie gekomen is).

**Geplaatst**: 13-11-14 01:37

Geplaatst: 13-11-14 01:37

maximuss schreef:
@WWijk: mannen en vrouwenpaarden bestaan niet...

Wat wel bestaat zijn paarden die goed reageren op een simpele, ongecompliceerde aanpak (jij doet dat en wel nu) en paarden die wat meer feedback/ feeling/ uitleg/ overtuiging nodig hebben. Dit wordt vaak ten onrechte vertaald naar mannen en vrouwen. De kunst ligt er echter in om als mens de twee omgangsvormen zodanig te (leren) herkennen en beheersen dat wij leren aanvoelen wat bij welk paard het beste werkt/ past. Hier wringt vaak het schoentje want dan moet de mens leren twijfelen aan zichzelf en dan komt ons superioriteitsgevoel in het gedrang...
Tel daarbij nog eens het vaak geforceerde leiders-ideaal van veel mensen (de leider-idee die meestal totaal niet in overeenstemming is met de veruiterlijkte lichaamshouding/ -taal) en de meeste problemen zijn geboren.
Sommige paarden hebben een uitgesproken leider nodig en panikeren bij elke hint van eigen initiatief. Maar er zijn ook paarden die averechts reageren op afgetekende leiders en die het best tot hun recht komen in een niet uitermate hiërarchisch systeem (mens niet automatisch altijd uitdrukkelijk als leider met als motto: mens geeft aan wat er dient te gebeuren maar laat paardlief denken dat hij/ zij zelf tot die conclusie gekomen is).

wij delen niet de zelfde mening hier in en dat is ook prima maar om gelijk te roepen dat het niet bestaat omdat jij er niet in gelooft, nooit van gehoord of mee gewerkt hebt vind ik jammer. voor mij telt jou beschrijving bij ongehoorzame eigenwijze paarden die zonder aantoonbare reden zich irritant gedragen. niet voor een paard dat duidelijk de keuze heeft gemaakt niet voor deze ruiter/eigenaar te gaan omdat hij in alle duidelijkheid door meerdere mensen bevestigd naar mannen trekt.

een eigenaar kan kiezen uit 1000 paarden. een paard kiest niet zijn eigenaar want daar krijgt het dier geen kans voor. 9 van de 10 keer gaat dat goed, helaas niet altijd zoals in dit geval en dat heeft een (in mijn ogen) duidelijke reden in deze situatie. het zou een erg kleine moeite zijn als wij mensen dat eens zouden accepteren voor het geluk van het paard ipv door te vechten en trainen voor ons eigen geluk en belang.

**Geplaatst**: 13-11-14 02:53

Geplaatst: 13-11-14 02:53

Equilibria schreef:
EvelienKiss schreef:
Nog een aanvulling. Het is beter om je ruimte te blokkeren dan te meppen als hij in je ruimte komt. Snap je het verschil? Met blokkeren ben je bezig met jezelf en met meppen ben je reactief: je geeft hem straf. Dit is aandacht en dan ben je bezig met hem. Een voorbeeld om het duidelijk te maken.

Mijn paard kon panikeren als zij vaststond en ik er naast. Dan zwaaide ze haar hoofd van links naar rechts om te kijken naar achteren (omdat daar bijvoorbeeld geluid vandaan kwam). Dan kwam het voor dat ze mij een knal met haar hoofd gaf. Dat kan natuurlijk niet.

Ik ben naast haar gaan staan en ben mijn arm naar boven en beneden gaan zwaaien. Op een gegeven moment gooide ze haar hoofd weer om, recht in mijn arm die toevallig net naar boven zwaaide. Ja, dat was een kaakslag. Maar dat deed ik niet, zij gooit haar hoofd opeens in mijn arm! Heeft ze nog één keer gedaan en daarna nooit meer.

Dit is één van de dingen die ik leerde van mijn trainster. Werkt dus als een tierelier!

Klinkt echt als Parelli. Ik ben hier ook wel een voorstander van. Paard leert zo rekening met je te houden zonder dat je doelgerichte agressie hebt gebruikt naar het paard toe.

Dit is inderdaad Parelli. Als je in de NH hoek wil blijven zitten kan ik je Parelli hulp van een GOEDE parelli instructeur aanbevelen. Parelli is toch wel de duidelijkste no nonsens methode zeker bij dit soort problemen.
Ik zou dit paard eerst bij die parelli instructeur in training zetten en als het ergste onder controle is zelf gaan lessen. De timing moetje zelf nog leren en om het te leren is dit paard misschien toch iets te gevaarlijk.

**Geplaatst**: 13-11-14 04:10

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 13-11-14 04:10

@wwijk23: ik heb al heel veel met dergelijke paarden gewerkt en zelfs de meest hardcore mannenpaarden (als zodanig bestempeld) gaven geen problemen.
Ik heb ook nog nooit iemand het advies gegeven om een bepaald paard weg te doen om dergelijke redenen. Als de mens zich wil aanpassen en wil bijleren krijg je praktisch elke combinatie op de rails (op een paardvriendelijke en respectvolle manier).
Als jij wil geloven in een utopie waar een paard in vrijheid zijn mens kan kiezen, geen probleem maar dat is juist het spijtige aan een utopie: de kans dat dit ooit uitkomt is nihil.

**Geplaatst**: 13-11-14 09:31

Geplaatst: 13-11-14 09:31

Hippe_Hannes schreef:
Tjee, jouw verhaal doet me heel erg aan mijn Hannes denken, een paar jaar geleden. Bijten, omver lopen, blijven proberen... terwijl ik wist dat er een goed paard in zat!!!

En dit soort opmerkingen:
Citaat:
geef hem is echt een keer een grote smoel en ram hem is gewoon een keer voor zijn kop als hij wilt bijten
Je wilt niet weten hoe vaak ik dat gehoord heb. Ik kon hem voor mijn gevoel half dood slaan, en hij was nog niet onder de indruk. Hij deed gewoon precies hetzelfde terug!!

Het is natuurlijk onmogelijk om via internet advies te geven in zo'n geval, dus wat je ook doet, zorg voor goede begeleiding bij je thuis. Maar ik wil je wel vertellen wat wij gedaan hebben.

Ik heb verschillende lesmensen gehad, waaronder van een gediplomeerde Parelli instructrice. Daarna kon ik nog minder met hem, leek het wel. De ene les waar ik achteraf wel wat aan had was eentje van een (in mijn ogen te )jong meisje dat met Hempfling bezig was. Op dat moment kon ik er niets mee, veel te wazig allemaal. Pas later begon ik het te begrijpen.

Dit was voor ons de oplossing:
Citaat:
Ik weet dat het hier in het topic al een paar keer benoemt is, en door sommigen weer aan de kant geschoven (daar bedoel ik TS niet mee). Maar waarom zou "freestyle" oid niet kunnen werken? Je wordt dan geconfronteerd met je eigen houding en uitstraling. Je paard loopt los, en die moet jij kunnen sturen met je houding en intentie. Daar is niks zweverigs aan.......

We zijn over gegaan op Voest. Het freestyle systeem. Het fijne hiervan is dat je paard niet in je buurt komt, hij kan dus niet bijten, naar je steigeren, of andere gekke dingen tegen jou doen. Je krijgt steeds een beetje meer controle over je paard. Het rare is, iedere les deden we dingen die we voor mijn gevoel al konden, ik had echt niet het idee dat we vooruit gingen. Maar inmiddels is mijn paard, op een paar kleinigheidjes na, een braaf en meewerkend paard geworden.

Amen $_/-\o_$
en ts schrijft : de timing van beloning is zo moeilijk. Maar dat blijft het ook zolang je erover na moet denken. Dat moet in he systeem gaan zitten, op intuïtie en gevoel gaan. En dat kun je leren ontwikkelen. Ts moet aan zichzelf gaan werken en als ze zelf "sterker" wordt zal haar paard dat ook voelen. Paarden zijn net pubers. Ze zoeken rust en regelmaat. Als jij dat niet geeft of je laat het afweten als leider, dan worden ze opstandig etc. En dan helpt die knal die met boerenverstand gegeven wordt geen ene zier. Ja het paard stopt er mogelijk mee uit angst en hulpeloosheid. Maar het paard begrijpt je nog steeds niet en zal dat op een andere manier weer uiten.

**Geplaatst**: 13-11-14 09:45

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 13-11-14 09:45

Sjah ik vind je hele uitleg heel zweverig TS. Vol excuses om toch maar niet aan de slag te gaan met je paard. Hoe veel paarden worden niet lastig als je met een stapel hooi de weide opkomt ? Jouw oplossing met de kruiwagen is ideaal, hoe veel paarden worden niet harstikke lomp als ze eten zien ? Daarvoor heb je echt geen moeilijk paard nodig. Paarden kunnen jou als persoon leren om sterker in je schoenen te staan, om te leren iets te vragen op een overtuigende manier. Jammer dat je voor die les niet openstaat.
Voor mij als ruiter is het altijd een uitdaging geweest om met zo veel mogelijk paarden overweg te kunnen, zo niet allemaal. Soms zit er eentje tussen waarmee het echt niet klikt, mar dat uit zich helemaal niet op de manier die jij beschrijft. Zelfs met een paard waarmee het niet klikt moet je overweg kunnen.
Jij bent bang voor je paard en wilt hem daarvoor verkopen... suc6 met je volgende paard.

**Geplaatst**: 13-11-14 10:10

Geplaatst: 13-11-14 10:10

Dat vind ik nou weer wat kort door de bocht, Betadine. TS heeft verschillende keren blijk gegeven open te staan voor een andere aanpak en durft zich kwetsbaar op te stellen en haar eigen aanpak kritisch te bekijken.
Maar dan nog blijft: niet iedereen is in voor de "harde" aanpak. Als dat niet bij je past, kun je wel doen alsof je zo bent, maar een paard heeft dat zo door en zal niet onder de indruk zijn. Als de NH meer bij haar past, is het naar mijn idee zeker de moeite waard daar hulp in te zoeken en te kijken of dit gaat werken voor dit paard en deze mens.
Er is niks zweverigs aan om te proberen wat bij je past!
Ook in de NH is consequent zijn en leiderschap nemen de sleutel, maar het is gewoon een andere aanpak dan een steeds hardere ram voor z'n hoofd geven. Ik zou dat laatste ook niet willen, net als vele andere paardenmensen met mij. Een beetje respect voor andere meningen kan geen kwaad $_/-\o_$
En een klein beetje open blik ook niet. Alsof er maar 1 oplossing is voor een probleem....

**Geplaatst**: 13-11-14 10:10

Geplaatst: 13-11-14 10:10

Wwijk23 schreef:
Janneke2

je hoeft er niet in te geloven maar ik geloof er in omdat ik er mee gewerkt heb

Ik uitte mijn twijfel in een post waarin ik beschrijf hoe ik als oma omga met oedere merries en een jonge knul met een jonge hengst. Bericht staat op pagina vier, 22.36

**Geplaatst**: 13-11-14 10:26

Re: we begrijpen elkaar niet

Geplaatst: 13-11-14 10:26

Ja TS staat ervoor open zegt ze, maar ik kan nergens een nuchtere aanpak lezen ? Ze heeft al NH geprobeert, readings en dergelijke, maar eens serieus aan de slag gaan met iemand met verstand van zaken die haar en haar paard echt op de rails kan krijgen daar lees ik niets over. Het klinkt voor mij toch allemaal te zweverig terwijl paarden nu net zo lekker nuchter kunnen zijn. Moest TS nu eens eerlijk zijn tegenover zichzelf en haar paard. Ben zeker dat een groot deel van de mensen die advies geven in het topic moeiteloos met haar paard aan de slag kunnen. Toch twijfelt ze niet aan zichzelf, het is een mannenpaard...nou dat is wel heel gemakkelijk om het op het paard te steken. Weet je TS, mannenpaard heeft niets met karakter te maken, mannenpaard wordt veelal gebruikt voor een iets sterker of grover gebouwd paard te omschrijven. Een damespaard is dan weer een fijn gebouwd niet al te groot paardje.

**Geplaatst**: 13-11-14 10:39

Geplaatst: 13-11-14 10:39

Ik ben het me je eens dat ik nog niet veel lees van TS over nuchter aanpakken, Betadine. Maar wat ik wel lees, misschien tussen de regels door, is een gevoelsmatige afkeer tegen "harde aanpak". Als dat zo is, zal dat niet zomaar veranderen. Iets wat niet bij je past, kun je niet zomaar gaan doen, dat klopt gewoon niet en het paard zal dat feilloos oppikken.
Ik zeg niet dat NH wel gaat helpen, maar ook daar is natuurlijk echt goede hulp in te zoeken. Niet geschoten, is altijd mis

En als uiteindelijk blijkt dat de aanpak die dit paardje nodig heeft niet past bij de persoonlijkheid van TS dan is verkopen waarschijnlijk het beste, hoe droevig ook.

Ik geloof overigens ook niet in mannen- en vrouwenpaarden. Alsof iedere man en elke vrouw past bij het plaatje wat "typisch mannelijk en vrouwelijk gedrag" is. Lijkt me ernstig achterhaald om mensen zo te categoriseren >;)

Een aanpak of een bepaalde persoonlijkheid kan werken bij een bepaald paard, maar of degene die die aanpak toepast nu een X of een Y chromosoompje heeft, lijkt me van geen enkel belang

**Geplaatst**: 13-11-14 11:12

Geplaatst: 13-11-14 11:12

Neen plus zoals ik zei is in de volksmond een mannenpaard een verwijzing naar zijn bouw.

Zelfs met het allerliefste paard moet je ooit wel eens streng zijn. Ik heb zo een lessertje gehad en die had een doodbrave pony bij aankoop, maar ze durfde er al een jaar niet meer mee rijden. Door haar angst kreeg de pony zijn zin en die maakte daar handig gebruik van. Deze combinatie heeft veel gewerkt en gezweet en daar zijn echt heel mooie momenten bij geweest. Wel is ruiter haar angst blijven behouden en daardoor gestopt met rijden. Ik vond het toen wel spijtig, want meisje kon wel rijden en op sommige dagen reed ze echt super, maar op andere dagen durfde ze zelfs niet meer van hand veranderen.
Haar eerste reactie was ook dat het aan haar pony lag, maar ik had werkelijk waar nog maar zelden zo een gemakkelijk paardje gezien en ging er regelmatig zelf eens op als de ruiter niet durfde te corrigeren op het juiste moment.

Harde aanpak is een groot woord. Liever 1x hard en gedaan, dan maanden te klungelen met een paard die mijn ruimte opeist. Mijn eigen merrie is ook zo een lomp geval. Altijd nieuwe dingen proberen om toch maar haar zin te krijgen. Van steigeren, omdraaien naar bijten en schoppen, maar als je mij met haar bezig ziet zou je het nooit raden. Lijkt het net een lammetje die zich zo graag laat tutten. Toch moet ik regelmatig nog eens uit mijn vel schieten en haar op haar plek zetten, maar die kop met die hanglip nadat ze op haar donder kreeg

Ik wil nooit nog een ander.
Paarden met karakter zijn vaak de slimste en de trouwste paarden die je kunt wensen.

**Geplaatst**: 13-11-14 11:25

Geplaatst: 13-11-14 11:25

Jou past deze aanpak dus en dat is heerlijk! Ik heb zelf ook geen moeite met een keer flink doorpakken als dat nodig is, maar een paard dat het steeds maar weer probeert en steeds maar weer op zijn plek moet worden gezet, zou bij mij gewoon niet passen. Ik heb er dan geen lol meer in. Dat is een kwestie van persoonlijkheid en van voorkeuren. Ik heb met mijn paard ook echt meerdere keren met de handen in het haar gezeten. Maar nu na ruim twee jaar heb ik het gevoel dat we op elkaar zijn ingespeeld. Hij is nog steeds niet het paard waar ik ooit van droomde en dat zal hij nooit worden, maar hij is nu mijn paard en dat is genoeg

Ik hoop voor jou TS, van ganser harte dat je dat gevoel bij jouw paard ook kan krijgen. Maar als blijkt dat jullie echt niet bij elkaar passen en je er allebei ongelukkig van wordt, dan is wegdoen echt geen schande. Heel veel succes!

**Geplaatst**: 13-11-14 12:33

Geplaatst: 13-11-14 12:33

maximuss schreef:
@wwijk23: ik heb al heel veel met dergelijke paarden gewerkt en zelfs de meest hardcore mannenpaarden (als zodanig bestempeld) gaven geen problemen.
Ik heb ook nog nooit iemand het advies gegeven om een bepaald paard weg te doen om dergelijke redenen. Als de mens zich wil aanpassen en wil bijleren krijg je praktisch elke combinatie op de rails (op een paardvriendelijke en respectvolle manier).
Als jij wil geloven in een utopie waar een paard in vrijheid zijn mens kan kiezen, geen probleem maar dat is juist het spijtige aan een utopie: de kans dat dit ooit uitkomt is nihil.

Je hoeft het niet met me eens te zijn maar probeer iig men post dan goed te lezen en te begrijpen wat ik bedoel want dit is niet wat ik zeg en ga jij het doen overkomen alsof ik een halve zool ben die denkt dat de paarden maar hun nieuwe eigenaar moeten kiezen maar zo is het niet. Over wel of geen mannenpaard verschillen we duidelijk van mening en ga verder ook niet in discussie er over. Ik heb zelf mee gemaakt en gezien hoe het soms kan gaan en ben ook niet van mening dat elke combinatie kloppend te krijgen is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-11-14 14:35

Geplaatst door de TopicStarter : 13-11-14 14:35

Hoi iedereen, ik weet heel goed dat ik aan mezelf moet werken...zou niks liever willen dat ik dit paard kan houden. Ben ervan overtuigd dat mijn houding de grootste oorzaak is, zoals eerder gezegd sta ik open voor alles. De harde aanpak van het erin te rammen, sorry dat is niets voor mij.
Loswerken vind ik zalig om te doen en dat lukt vrij aardig, ik kan hem laten wijken, draaien, keren, stoppen, controle over snelheid. Doe ik allemaal, er ontbreekt 1 belangrijk iets en dat is ontspanning. Er zijn zeldzame momenten geweest dat dit er was.
Ik doe niks liever dan aan de slag gaan met mijn paard, waarom zou ik anders alle moeite doen om dit neer te schrijven. Ben al maanden naar de gouden raad aan't zoeken.
Over mannen-vrouwenpaard wil ik alleen maar mee bedoelen dat hij rustig en ontspannen is bij het mannelijke geslacht. Het valt gewoon enorm op, ik probeer alles tot in het diepste uit te vissen. Het is niet dat ik geen ervaring heb, mijn ganse leven draait rond paarden. Nu gaat het mis en als je dit tegenkomt is dat moeilijk te begrijpen.
Voor mij is de beslissing zo moeilijk omdat ik ten eerste niet kan voorspellen en ten tweede geen oplossing gevonden heb om de cirkel te doorbreken. Ik neem zijn gedrag momenteel heel persoonlijk op, hij is zo sensibel dat hij elk gemaakt foutje snel doorheeft. Mijn schuld niet dat hij zo is en ik respecteer dat maar ik kan hem geen vrijheid geven zolang hij zo agressief reageert.

**Geplaatst**: 13-11-14 14:57

Geplaatst: 13-11-14 14:57

Maar dan kan je dus 2 dingen doen. Kiezen voor een ander baasje omdat jullie niet bij elkaar passen of op een andere manier met hem omgaan en daar zal je dan dus flink in moeten investeren.
Waar haal je energie uit met dit paard?

**Geplaatst**: 13-11-14 15:01

Geplaatst: 13-11-14 15:01

Je denkt misschien wel te veel na waardoor je te laat met reageren bent, als je continue loopt te denken kun je je ook niet 100% op het paard focussen. Bij mensen die niet nadenken(figuurlijk) en gewoon doen, zoals je vriend, dan gaat het dus wel goed.

**Geplaatst**: 13-11-14 15:11

Geplaatst: 13-11-14 15:11

iana schreef:
Hoi iedereen, ik weet heel goed dat ik aan mezelf moet werken...zou niks liever willen dat ik dit paard kan houden. Ben ervan overtuigd dat mijn houding de grootste oorzaak is, zoals eerder gezegd sta ik open voor alles. De harde aanpak van het erin te rammen, sorry dat is niets voor mij.

ik ben niet boos, maar ik lees wel een kleine contradictie.
Uiteraard: dat je grenzen stelt: alleen maar heel erg goed!
En de jonge man bij mij op stal die met de jonge hengst werkt: ik vind het niet een kwestie van 'er in rammen', maar het is stevig - en effectief: de knul is ontspannen.

Citaat:
Loswerken vind ik zalig om te doen en dat lukt vrij aardig, ik kan hem laten wijken, draaien, keren, stoppen, controle over snelheid. Doe ik allemaal, er ontbreekt 1 belangrijk iets en dat is ontspanning. Er zijn zeldzame momenten geweest dat dit er was.

....wat honderd dingen kan betekenen, mijn invulling is: je doet het technisch goed, maar het spreekt niet vanzelf.

Citaat:
Over mannen-vrouwenpaard wil ik alleen maar mee bedoelen dat hij rustig en ontspannen is bij het mannelijke geslacht. Het valt gewoon enorm op, ik probeer alles tot in het diepste uit te vissen.

Chapeau! Als gezegd: mijn ervaring is dat als oma's onder elkaar het paard naar mij gluurt en zegt: "ik ga een halve hoef over jouw lijn" - en ik fluister dan: "lieve schat, doe maar een pasje terug" en dat doet de merrie zoetjes.

Citaat:
Mijn schuld niet dat hij zo is en ik respecteer dat maar ik kan hem geen vrijheid geven zolang hij zo agressief reageert.

Je hebt groot gelijk, maar bedenk wel dat schuld een 'mensending' is, een paard (of nh) houdt zich daar niet mee bezig.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-11-14 16:33

Geplaatst door de TopicStarter : 13-11-14 16:33

Majabeestje schreef:
Maar dan kan je dus 2 dingen doen. Kiezen voor een ander baasje omdat jullie niet bij elkaar passen of op een andere manier met hem omgaan en daar zal je dan dus flink in moeten investeren.
Waar haal je energie uit met dit paard?

Geen van beiden zijn makkelijke beslissingen, en voorlopig verkies ik dat laatste. Mijn energie blijf ik halen omdat ik mijn grenzen wil verleggen. Goed, het zal hard zijn maar ik wil het nog proberen. Heb vele lieve PB's gehad ondertussen en er zijn al twee afspraken vast gelegd. Ik zal wel snel een goed of slecht gevoel krijgen bij de aanpak van de hulp die aangeboden wordt, en of ik er iets mee kan.
Het is fantastisch om mensen te leren kennen die hier hun eigen tijd en energie aan willen geven. Dit is ook weer een energierijke bron voor ons.
Er is zeker contradictie, Sommige dingen zijn moeilijk te beschrijven. Mijn paard snapt meestal wat ik vraag maar de spanning is zo hoog tussen ons dat de oefening heel snel en ongecontroleerd gebeurt. Ik weet niet goed hoe ik het anders moet uitleggen. Hoofd in de lucht en gaan, alles in een versneld tempo. De ene keer vlot, de andere keer met tegenzin en frustratie.
Ik eindig wel altijd positief, met een oefening die hij goed kan en dat we toch met een goed gevoel stoppen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 13-11-14 16:36

Geplaatst door de TopicStarter : 13-11-14 16:36

bigone schreef:
Je denkt misschien wel te veel na waardoor je te laat met reageren bent, als je continue loopt te denken kun je je ook niet 100% op het paard focussen. Bij mensen die niet nadenken(figuurlijk) en gewoon doen, zoals je vriend, dan gaat het dus wel goed.

Tja, in het begin startte ik al met het gedacht van...wat gaat hij nu weer doen? Dit probeer ik nu niet meer te doen. Nieuwe dag, nieuwe bladzijde en letten op mijn ademhaling. Niet omkijken, vooruit gaan zonder over de schouders te kijken is een hele lastige voor mij en dat heeft hij zo door.

Nomineer dit bericht ×