
Mijn merrie (heb dr pas van Juni), is ook een dominant gevalletje en erg sensibel/gevoelig.
Op een bepaald moment (ergens in augustus), begon het bokken tijdens aanspringen in galop op wedstrijd (en gemeen bokken...hoofd zover mogelijk tussen die benen en maar blijven gaan), tijdens de lessen wel geen problemen, superbraaf en geen gebok.
Ging er eerst vanuit, zal door de spanning komen op wedstrijd (die ik aan haar afgeef, want ik span me onbewust op), dus ik kalmeringspilletjes genomen de laatste 3 wedstrijden

Mocht ook niet baten, steeds tijdens het aanspringen, er bokkend vandoor gaan (tot mijn grote ergernis).
De planning was om tijdens de winter enkele indoors mee te pakken om toch in de 'wedstrijdsfeer' te blijven.
Toen is het helemaal de mist in gelopen, ze begon alweer te bokken tijdens het aanspringen, en die keer was het echt zo erg, niet normaal, heb het altijd kunnen uitzitten maar nu werd ik helemaal gelanceerd en toen ben ik plat op mijn rug gevallen.
Naar het ziekenhuis afgevoerd en gelukkig had ik niets aan de hand (dokters zeiden dat ik énorm veel geluk heb gehad), ben er dus vanaf gekomen met verschrikkelijk veel spierpijn en niet zo makkelijk kunnen stappen/lopen de eerste dagen).
Toen was mijn vertrouwen helemaal weg, door mijn vorige paard ben ik mijn vertrouwen helemaal kwijt geraakt en ben ik echt een angstige ruiter geworden, en door mijn merrie die ik nu heb, is daar niet veel meer aan veranderd, zelfs erger geworden.
Nu lessen we trouwens nog steeds, op wedstrijd ga ik voorlopig niet meer, durf ik zelfs niet, als ik haar in de les nog niet voor 100% vertrouw, dan zeker niet op wedstrijd.
Ik rijd nu trouwens ook met bodyprotector, en daar blijf ik ook mee rijden zolang ik haar niet voor 100% vertrouw.
Tijdens de lessen durft ze nu dus ook bokken tijdens het aanspringen, meestal maar 1 sprong als ze het echt doet, en anders is het meestal rug wegduwen, achter het been kruipen en duidelijk signalen geven dat ze zal gaan bokken.
In de omgang is ze ook dominant, ik heb naast haar nog 2 andere paarden (pony en paard op pensioen, beide ook merrie's), en mijn oude merrie (paard) was altijd het leiderstype.
Toen mijn nieuwe merrie in de kudde kwam, was er al meteen duidelijk wie de nieuwe leider zou worden, juist ja, zij dus.
Mijn pony & paard zijn heel bang voor haar en onderdanig.
Door die dominantie is ze ook heel erg van het principe 'mijn persoonlijke ruimte !'
Ik moet dus nooit recht op haar aflopen of de kont wordt gedraaid & ze zal gericht schoppen..
Maar heb van mijn vorige paard geleerd dat je de persoonlijke ruimte moet respecteren, dus ik laat haar altijd naar mij toe komen en dan is ze braaf en zijn er geen problemen, eens je haar aan het halstertouw hebt vast geklikt durft ze al helemaal niets doen, verhef je stem even of snok aan het halster en ze staat meteen stokstijf stil en zal geen been veroeren voordat ik weer teken geef dat we verder gaan.
Oké het is nu nogal hééééééééééél lang geworden

Maar heb in dit topic gezien dat er mensen zijn die raad kunnen geven in dergelijke gevallen, dus ik zou graag tips willen

Soms denk ik ook van 'ze doet het er gewoon om, ze is vals, gemeen, een echte merrie..'
Maar zoals hier al wordt gezegd, een paard kan dat niet bewust zijn, en ik ga haar ook niet opgeven, ze loopt onder het zadel héél fijn en is ook een goed leerpaard voor me, het vertrouwen tussen ons is momenteel gewoon ver te zoeken.
) kan varieren tot slaan, bijten, licht steigeren, op je af galopperen. Het is niet één bepaald gedragskenmerk, waarvan ze weet dat ze wellicht een lel kan verwachten. Dus het líjkt niet geconditioneerd, volgens mij kan ze wel echt een onderscheid maken tussen 'zeer ongewenst gedrag' en gewenst gedrag.
Maar die paarden kunnen nooit bij hem en dus snap ik zijn probleem niet ... ).
In het begin dacht ik dat het een ongelukje was en gaf de schild aan de lompigheid van m'n tinker
en dan druipt ze af.
