Bokt.nl

**Geplaatst**: 23-07-10 09:29

Geplaatst: 23-07-10 09:29

TS de zure merrie die ik verzorgd hebt, moest elke dag gereden worden en dan echt in het werk. Die liep dressuur, buitenritten was ze vervelend, maar die hebben we ook samen gemaakt. Als die merrie elke dag gereden werd, werd ze met de dag liever.

Daar kon niets bij staan, ze sloopte ze allemaal. Maar mijn ruin daar had ze een haat en liefde verhouding mee....als ze hengstig was, was hij ok, was ze niet hengstig, dan haatte

ze hem. Slaakte hij een zucht, wat hij heel goed kan en vaak doet

, dan gilde ze van ergenis en sloeg ze keihard tegen de betonnen stalwand. Dat beest sloeg haar stalwand behoorlijk vaak en hard, maar nooit iets hbben he? Nooit een blessure of wat dan ook. Werd ze te weinig gereden werd ze met de dag kattiger en sjacherijniger...dan werd het een akelig beest.

Doordat ik haar verzorgde, ging ze mij respecteren, maar ik vertrouwde haar nooit. Soms kon ze met dekens wisselen in eens mij heel snel en hard bijten...dus ik moest altijd blijven oppassen. Soms kon ze ineens met haar oren in de nek naar mij toe draaien als ik in de stal een drol weghaalde. Eigenlijk kon dat niet bij haar, maar ik deed het vaak wel.....dom wel, maar zo ver ben ik bij haar gekomen...

Borstelen bv vond ze vreselijk, en als ze hengstig was, dan vond ze het heerlijk als je haar met de zweep een tik gaf, bleef ze staan.

De paarden liepen langs elkaar, maar het is verschillende keren gebeurd dat de draad was gebroken door het geklier langs de draad. Dan liepen ze samen, maar zodra ik mijn ruin wilde gaan halen, duwde ze hem in de hoek en begon hem af te tuigen, dan stopte ze niet..Dan was ze zo kwaad dat ik hem bij hem weg haalde, dat ze hem in elkaar trapte....
Zo een zuur beest heb ik nooit meer gekend.

Maar ze kon ook ineens onder het rijden gaan hupsen, dan met 4 benen in de lucht huppels maken en dan moest je uitkijken. De eigenaresse kon er mee overweg, was niet bang en kon goed rijden, maar het dier is verkocht vanwege zwangerschap, heb mij vaak afgevraagd hoe zij is terecht gekomen......geen merrie om zonder handschoenen aan te pakken....eist veel beleid, veel respect, heel duidelijk zijn, niet bang zijn en op zijn tijd als ze het nodig heeft heel streng zijn.....
Blijven nadenken met deze merrie, haar altijd een stap voor blijven, want eigenlijk was ze een dodelijk wapen.

Maar ze kon ook zeker wel lief zijn...heel lief, maar dat was niet doorgaans...Altijd hinniken naar mij, altijd meteen mee komen, netjes mee lopen aan touwtje, maar ik heb ook 2 keer een kopstoot van haar gehad, ik liep door haar stukje wei naar het hek en ze komt aan gerend en geeft mij een kopstoot.....Het beest was een beetje gestoort.

**Geplaatst**: 25-07-10 16:09

Geplaatst: 25-07-10 16:09

elanor schreef:
Ik zou zorgen dat je haar wel elke dag even in de hand hebt, maar niet elke dag gaan werken. Dus soms een keertje vangen, halster om, appel geven en weer los.

Dat zou ik inderdaad ook zeggen. Dat ze ook leert dat het leuk is als ze naar je toe komt.
Maar goed dat is alleen het naar je toekomen maar dan is de rest nog niet verbeterd

**Geplaatst**: 25-07-10 16:34

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 25-07-10 16:34

Val nog even binnen in je topic, maar heb al div. keren gelezen dat de naam van een paard ook meehelpt aan het gedrag.
Ik geloof er niet in hoor, laat dat voorop staan!!!!
Maar je weet wat voor dier het is waar de naam aan is ontleend??????
Zou in dit geval een boel verklaren!

**Geplaatst**: 25-07-10 18:35

Geplaatst: 25-07-10 18:35

JoCo schreef:
O ja veearts komt pas morgen, had vanavond een spoedgeval ...

hoe is het gegaan?
kon de veearts nog iets vinden??

**Geplaatst**: 25-07-10 19:19

Geplaatst: 25-07-10 19:19

Ploeter ploeter... Ik heb het topic helemaal doorgelezen. (wonderbaarlijk opzich, want concentratie is niet mijn sterkste kant

)

Een aantal tips heb je al gekregen en ikzelf sluit me aan bij de tip die Lusitana je heeft gegeven, ook al was die algemeen uitgelegd en niet specifiek voor jou.
Geen enkel paard is hetzelfde en dus zul je in de aanpak flexibel en creatief moeten zijn.

Mijn paard is wel het paard dat je met een longeerzweep het land door kon jagen, omdat hij zich niet wilde laten vangen. Dit zou echter absoluut niet de aanpak zijn die ik voor ieder paard zou kiezen en zeker niet zonder een paard te kennen.
Een pony die in dezelfde groep ruinen stond, zou na gebruik van de zweep nooit meer zijn gekomen. Echter, met je rug naar hem toe op je hurken zitten, werkte wel. Nieuwsgierig maken, spelletje ervan maken en desnoods belonen met een snoepje. (even ter illustratie).

Wat echter wel voor elk paard geldt, los van welke problematiek dan ook: als jij de leider niet bent, zullen ze zelf naar een voor hen passende oplossing moeten zoeken. En die vinden ze wel, ook als dat in de ogen van de mens niet de beste is.

Verder moest ik denken aan Erik Laarakker. Ikzelf heb lang sceptisch tegenover het hele holistische gebeuren gestaan, maar uiteindelijk ben ik wel overtuigd dat het echt iets op kán leveren. Als je meer wil weten kun je een pbtje sturen. Lang verhaal

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-07-10 21:45

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst door de TopicStarter : 25-07-10 21:45

Wat Tasmani's naam betreft of waar ze vandaan / gefokt is weet ik wel, maar het zegt me niets. Ze blijkt uit een oude foklijn uit Nederland te komen, maar de karakters van die paarden weet ik helaas niet, als het dat is wat jullie bedoelen. Die mensen hebben ook geen pc of zo, dus contacteren kan ik ze niet en ze wonen te ver weg om even langs te gaan...

Haar vorige eigenaar was geen 'slechte man' in de zin van bruut zijn of zo, ze ging overdag naar buiten met 2 andere paarden, maar 's nachts stond ze in een bindstal: altijd halster aan, net genoeg touw om te eten en te drinken.
Tasmani is zeer zeer nerveus, geen wonder dat ze als eerste stalondeugd het schoppen tegen die wand heeft ontwikkeld. Ze was dit zo gewoon dat ze in het begin hier in de wei gewoon in de lucht stond te schoppen, puur uit gewente.
Dat gedrag is gelukkig verdwenen, zelfs als ze op stal staat (bij onweer of bezoek DA of smid) schopt ze misschien een paar keer, maar meer ook niet.

De DA heeft niets kunnen vinden. Wel een bloedstaal genomen waar ik nog geen uitslag van heb. Eventueel denkt hij aan magnesiumtekort, maar niet zozeer aan hormonale problemen. Nu het is een echte merrie, want sinds ze apart loopt is ze vriendelijk en kan ik haar zo pakken. Maar vreemden krijgen een zeer zuur gezicht en platte oren!

Gisteren zat ik op mijn hurken langs haar op de grond, met doorhangend halstertouw heb ik haar 4 benen geborsteld en hoefjes ingevet (weliswaar voortdurend op haar lichaamstaal lettend). Ze viel bijna in slaap. Tis echt een gek paard.

**Geplaatst**: 26-07-10 09:47

Geplaatst: 26-07-10 09:47

Maar als zo een man verkeerd reageert op nerveus gedrag, te veel mensen gaan meteen schreeuwen en trappen....dan is hij niet slecht, maar ook niet de juiste voor zo een merrie. Dat vastbinden is toch raar? Zo kan een paard zich toch niet krabben en lekker gaan liggen, dat is toch geen vrijheid? Daar zou menig paard nerveus van worden, zeker als haar 2 andere maatjes wel nog buiten staan.

Ik denk dat je nog heel lang nodig hebt om haar vertrouwen te krijgen zodat ze durft zich over te geven aan de verzorging, dat ze innerlijke rust gaat krijgen. Sommige mensen geloven in bach bloesem, is dat wat voor jouw? Of homeopatische druppels.

**Geplaatst**: 26-07-10 12:45

Geplaatst: 26-07-10 12:45

magnesiumtekort zou best kunnen, je hoort er de laatste tijd steeds vaker over dat paarden die sober gevoerd worden daar last van krijgen.
kunnen ze inderdaad heel nerveus en schrikkerig van worden.

wat russel zegt..bach bloesem werkt echt heel erg goed.
heb vroeger een merrie gehad waarvan we zeiden dat ze autistisch was en die is met bach bloesem veel evenwichtiger geworden.

ben benieuwd naar de bloeduitslag

**Geplaatst**: 26-07-10 12:52

Geplaatst: 26-07-10 12:52

Misschien kan je eens hulp vragen bij Rick Dosantos! Hij is een expert op dit gebied, en heeft veel ervaring met Arabieren. Hij heeft zelf 6 hengsten gehad! Stuur me anders een PB voor zijn 06nr..

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-10 21:01

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-10 21:01

@Russel: nee inderdaad, zo denk ik er ook over! Die man dacht wellicht dat hij goed bezig was, maar welk dier wordt niet nerveus van in een bindstal te staan?! Ik vind het dan vrij "normaal" dat ze een beetje hyperkinetisch is...
Nu wat betreft dat vertrouwen winnen, ik begrijp haar hoe langer hoe minder. Sinds ze apart staat, is ze naar mij toe erg vriendelijk. Ik kan haar zo pakken, verzorgen en borstelen. Ze trippelt wel eens, maar dat is zo over. Van nerveusheid mesten doet ze ook niet.
Dus vandaag dacht ik, hup zadel erop. Tasmani is amper ingereden, ik denk dat er in totaal een 20-tal keer iemand op haar rug heeft gezeten. Buiten is ze schrikkerig en nerveus, maar gaat niet lopen. Het opzadelen was moeilijker, ze wou niet echt blijven stilstaan, maar het was niet van bang-zijn, maar weer dat nerveuze. Hoofdstel aandoen ging wel goed, want dat vind ze normaal vreselijk. Soms blijft ze maar omhoog gaan (de vorige eigenaar werd dan boos, en dan liet ze het weer toe). Opstappen ging totaal niet, mijn buurman heeft haar moeten vasthouden, en toen wou ze vooruit, maar voelde teugeldruk van hem, waarop ze wilde steigeren. Eens los, bleef ze stappen, maar de oren steevast op mij gericht, en het hoofd heel hoog. Heb enkele keren gedraafd, maar weer dat hoofd erg hoog en maar schudden, zo van nee ik wil geen bit! Als ik dan wat speelde met de teugels, volgde ze wel weer de hand naar beneden... kwam dit nu van nerveusheid, of omdat ze haar halster nog onder het hoofdstel aan had (en dat haar ergens drukte) of omdat we hier in de wei bezig waren (buiten is ze zo nieuwsgierig dat ze niet met het hoofd schudt), dat weet ik niet. Na een 10-tal minuutjes ben ik afgestapt, ze liet zich wel afzadelen, maar wou absoluut van het hoofdstel af. Toen ik haar losliet dacht ik van, tja, die wil nu het eerste uur niet meer komen, maar niks hoor, mij nalopen gelijk een hondje en in mijn zakken zoeken naar snoepjes...
Zucht, ben ik nu weer te snel gegaan en had ik beter bvb opgezadeld gelongeerd, of waarom schudde ze zo, kweet het niet.

Op aanraden van de veearts krijgt ze nu trouwens dagelijk iets homeopatisch bij om te kunnen ontspannen. Hij heeft het zelf laten samenstellen, maar het was vrij duur. Ben benieuwd. Uit het bloed is niets bijzonders naar voren gekomen.

**Geplaatst**: 26-07-10 21:19

Geplaatst: 26-07-10 21:19

Heeft ze geen hangend rooster? Of last van tanden, haken? Kan zijn dat ze dat de eerste keer erg onaangenaam heeft gevonden en dat erg blijft vasthouden. Dat hoofd omhoog is ook wantrouwen, en wellicht wel tikken gehad wat ze op voorbereid is.

Mijn paard flipt op een enkel gebroken bitje...

Je hebt nog wel een flinke klus heb ik het idee, maar ik heb het gevoel dat je dat wel gaat lukken.

**Geplaatst**: 26-07-10 22:00

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 26-07-10 22:00

ik ken het precies!!!!!!!!!!!!
ik heb er hier ook eentje staan,... dat is met vallen en opstaan gegaan...
altijd zenuwachtig, soort van bang, of hysterisch nerveus!
haal een ander paard weg en ze werd gek, niet vals, maar onophoudelijk langs de draad draven, galoperen tot het schuim erop stond..
het was inderdaad niet vriendelijk wat ik toen gedaan heb, maar ze heeft een tijdje alleen gestaan...
ze stond eerst samen met mijn oude merrie in de wei, en stond er ook naast als ze op stal stonden..
ze waren dus echt 24/7 samen.. maar ging ik dan rijden met mijn oude pony dan was het hopeloos!!
ik heb ze een tijdje uitelkaar gehaald... leren dat apart ook best kan.. ook elke dag beweging geven werkt super!!
ik zorg er nu voor dat mijn paard genoeg beweging krijgt, 24/7 weidegang, onbeperkt hooi, en GEEN brok meer...
die van mij krijgt nu pianissimo van cavalor, speciaal voor hete paarden.. ook heb ik hier magnesium staan, maar dat heb ik tot op heden nog niet hoeven te gebruiken, zo is ze veranderd!
eerst moest ik haar 1,5 uur longeren om erop te kunnen, en dan nog smeet ze met haar hoofd op en neer, en was ze totaal niet ontspannen te krijgen... ik durfde op een gegeven ogenblik niet meer.. ik heb zelf rugklachten, en dacht alleen maar aan wat er zou kunnen gebeuren als ik eraf viel...

inmiddels kan ik haar ook gerust 1x per week rijden, als ik het wat drukker heb, en kan haar dan gewoon opzadelen en zo mee naar het bos rijden!! dat is echt een wereld van verschil, in slechts 3 maanden!!!

ik hoop voor je, dat je het niet te lang aankijkt, dit is nog net wat erger als ik heb meegemaakt, waardoor het soms wel gevaarlijk word.
mocht het nou echt niet lukken zou ik ook zeker gaan voor de balingehof, kost wel wat, maar daar krijg je zeker een hoop voor terug.

veel succes!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-10 22:48

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-10 22:48

russel schreef:
Heeft ze geen hangend rooster? Of last van tanden, haken? Kan zijn dat ze dat de eerste keer erg onaangenaam heeft gevonden en dat erg blijft vasthouden. Dat hoofd omhoog is ook wantrouwen, en wellicht wel tikken gehad wat ze op voorbereid is.

Mijn paard flipt op een enkel gebroken bitje...

Je hebt nog wel een flinke klus heb ik het idee, maar ik heb het gevoel dat je dat wel gaat lukken.

Sorry dat ik het vraag, maar wat is een "hangend rooster"? Enkele maanden geleden (in het voorjaar, rond januari) wou ze absoluut haar bit niet aandoen, ik dacht ook meteen aan de tanden, DA gebeld. Al op voorhand gezegd: verdoven! Brave man doet dat, uiteindelijk verdoving voor paard van 600 kg ingespoten, maar hij kon met geen mogelijkheid aan haar komen. Langs mij stond ze stil met het hoofd tegen de grond, klaar om om te vallen, maar van het moment dat hij in de buurt kwam en aan haar hoofd, flipte ze door!
Hij zei toen van sorry, daar kan ik niets mee, oftewel volledig in slaap oftewel geen tandennazicht. Toen heb ik beslist haar een week lang elke dag hoofdstel aan te doen, indien het de tanden waren, zou ze blijven vervelend doen, maar was het haar nevositeit, dan zou ze na enkele dagen beter reageren, ik ken haar ondertussen. En raad eens, dag 1 was vrij moeilijk, dag 2 totaal geen probleem meer ... zucht ... zoals ik al zei, het is een vreemd paard.
Nu dan maar met bit aan aan de longe en wandelen op straat, schudt ze dan niet, is madam weer een truckje rijker ...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-10 22:59

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-10 22:59

keshia schreef:
ik ken het precies!!!!!!!!!!!!
ik heb er hier ook eentje staan,... dat is met vallen en opstaan gegaan...
altijd zenuwachtig, soort van bang, of hysterisch nerveus!
haal een ander paard weg en ze werd gek, niet vals, maar onophoudelijk langs de draad draven, galoperen tot het schuim erop stond..
het was inderdaad niet vriendelijk wat ik toen gedaan heb, maar ze heeft een tijdje alleen gestaan...
ze stond eerst samen met mijn oude merrie in de wei, en stond er ook naast als ze op stal stonden..
ze waren dus echt 24/7 samen.. maar ging ik dan rijden met mijn oude pony dan was het hopeloos!!
ik heb ze een tijdje uitelkaar gehaald... leren dat apart ook best kan.. ook elke dag beweging geven werkt super!!
ik zorg er nu voor dat mijn paard genoeg beweging krijgt, 24/7 weidegang, onbeperkt hooi, en GEEN brok meer...
die van mij krijgt nu pianissimo van cavalor, speciaal voor hete paarden.. ook heb ik hier magnesium staan, maar dat heb ik tot op heden nog niet hoeven te gebruiken, zo is ze veranderd!
eerst moest ik haar 1,5 uur longeren om erop te kunnen, en dan nog smeet ze met haar hoofd op en neer, en was ze totaal niet ontspannen te krijgen... ik durfde op een gegeven ogenblik niet meer.. ik heb zelf rugklachten, en dacht alleen maar aan wat er zou kunnen gebeuren als ik eraf viel...

inmiddels kan ik haar ook gerust 1x per week rijden, als ik het wat drukker heb, en kan haar dan gewoon opzadelen en zo mee naar het bos rijden!! dat is echt een wereld van verschil, in slechts 3 maanden!!!

ik hoop voor je, dat je het niet te lang aankijkt, dit is nog net wat erger als ik heb meegemaakt, waardoor het soms wel gevaarlijk word.
mocht het nou echt niet lukken zou ik ook zeker gaan voor de balingehof, kost wel wat, maar daar krijg je zeker een hoop voor terug.

veel succes!

Bedankt voor je berichtje, leuk om te weten dat er nog "lotgenoten" zijn! Het geeft me wel moed ...

Wat positief is, is dat Tasmani naar mij toe nog nooit (hout vasthouden) vals geweest is als ik met haar bezig ben. Ze is eigenlijk lief en geeft likjes. Zelfs als ze aan het halstertouw is en langs mij staat de piafferen, zal ze nooit trekken of mij omduwen. Maar dus wel naar anderen.
Behalve dat niet laten pakken (wat nu over lijkt te zijn) en dat als ik een ander paard weghaalde, ze me de pas afsneed en wel dreigde (oren plat en licht achterwerk draaien). Nu neem ik een zweep mee, en als ze durft, krijgt ze een mep. Daarna loopt ze gewoon normaal mee.

Wat je beschrijft van hoe jouw paard reageerde als de ander weg ging, dat doet Tasmani dus ook! Ze staan nu niet volledig alleen, maar wel in een apart stuk wei ... ik zag het ook liever anders, maar we moeten hier even door. Als dit niet voldoende "scheiding" mocht zijn, tja dan moet ik misschien overgaan tot jouw aanpak ...

Mag ik vragen wat voor beweging jij jouw paard elke dag gaf? Ik zit hier namelijk met het probleem, dat ik enkel in de wei kan rijden/longeren. Er is hier geen paddock in de buurt en een trailer heb ik niet. De volgende mogelijkheid is de straat op, en dan is ze heel fel, schrikkerig maar ook vooral nieuwsgierig! Ze loopt in stevige pas voorop zelfs! Maar tis nog maar een 10-tal keer gebeurd, niet op regelmatige basis en de laatste keer was 2 maanden geleden wegens omstandigheden helaas...

Nu ik heb vandaag ook wel gedacht van "o o dat gaat hier fout" omdat ze zo gespannen met dat hoofd omhoog liep, maar ja, een mens moet doorbijten hé

ERg bedankt voor je bericht!

**Geplaatst**: 26-07-10 23:56

Geplaatst: 26-07-10 23:56

Ik heb geprobeerd alleen de berichten van TS te lezen om een beetje inzicht in het gedrag van het paard te krijgen (hoe beperkt door het beeldscherm dan ook)

Volgens mij is deze merrie erg gevoelig, onzeker en bang voor mensen.

Het zou mij niet verbazen als ze mishandeld is. Het zou m.i. alles verklaren. Het zenuwachtige gedrag (help daar heb je weer zo'n mens die me willekeurig slaat), het dreigen en slaan in de wei (zo lang ik kan vluchten doe ik er alles aan om de mensen van me af te houden), het plakken aan andere paarden (álles beter gezelschap dan een mens), maar ook de hysterie in de stal (help, nu kunnen ze me te pakken nemen wanneer ze maar willen), de 'rust' na een uitval of klap (zie je wel?) én het rustige gedrag aan de hand (als ze me dan toch te grazen hebben genomen kan ik het beste maar braaf doen wat ze vragen). Zet maar eens een camera aan als ze bij andere paarden staat en bekijk haar zonder dat ze weet dat er mensen bij zijn. Wedden dat ze dan een heel ander paard is?

Dat ze dominant is is onzin. Een écht dominante merrie slaat niet, die hoeven maar te kíjken en iedereen in de kudde doet wat ze willen. Slaan is juist gedrag wat minder dominantie paarden vertonen. Net zo min als dat zelfverzekerde mensen anderen slaan. Slaan is het uiten van angst dat de ander de overhand zal nemen, óf een uiting van frustratie het is geen uiting van zelfvertrouwen (en dat is universeel in het dierenrijk).

Volgens mij is slaan dan ook het laatste wat je moet doen. Niet alleen omdat ze daar bepaald niet rustiger om makkelijker te vangen door zal worden (ik heb nog nooit een mens of dier meegemaakt die meer zelfvertrouwen kreeg door een pak slaag) maar ook omdat je zelf niet gek bent op slaan en agressie, en je daarmee dus ook tegen je eigen natuur en gevoel ingaat.

Bij mensen zou aan dit gedrag al heel snel een angststoornis-label worden gehangen. Een vrouw die bijvoorbeeld willekeurig mishandeld wordt door haar man gedraagt zich ook zo. Hypernerveus en vaak zeer agressief tegen alles en iedereen.

Dan kan die man best redeneren dat ze gewoon hysterisch is en dat ze wel rustig wordt als hij haar een simpele klap verkoopt of haar bij de pols pakt... laten we eerlijk zijn; dat werkt doorgaans ook!

Maar of je door te slaan het respect van een partner verdient (paard of mens) dat is een heel ander verhaal.

**Geplaatst**: 27-07-10 01:25

Geplaatst: 27-07-10 01:25

Ik heb een verzorgpaard gehad, beetje bijzondere situatie, maar het kwam er op neer dat ik degene was die haar opnieuw heeft opgevoed. Ze had andere problemen dan die jij omschrijft, maar toch lijkt het er wel weer een beetje op. 1 van haar problemen was als ze een lang stuk weg zag (20 m was lang, bijv. naar de wei of achterste bak) trok ze zich met geweld los, rende ze naar achter, ging staan grazen en liet zich zonder probleem weer pakken.

Er is toen een knul die hoefsmid/jockey (wel wat gewend dus) was, een week lang met me mee gaan lopen naar de wei. Touwtje om haar neus, als ze wilde rennen, schreeuwde hij en liet niet los. (was dan ook de enige persoon die ik ben tegen gekomen die dat kon..) Na een paar keer had je minder moeite nodig om haar te houden, ben ik het gaan overnemen met hem er naast. En op een gegeven moment met veel consequent gedrag en steeds halthouden op lange stukken, kon ik het zonder hem ernaast. Uiteindelijk liep ze met een ontspannen lang halstertouw, en in stressvolle situaties was een slap touwtje om haar neus genoeg om haar naast je te houden. Op het laatst was het zelfs zo dat ik als "kleine meid" (1.60) erbij werd gehaald want het paard moest in de trailer en was gaan rennen met een sterke man, of geen enkel paard durfde langs iets engs, maar omdat zij mij vertrouwde (dit was uiteraard niet echt gegroeid door het geweld naar de wei lopen, maar er is in die jaren veeeel meer gebeurd) ging ik voorop, paard deed alles voor me.

Wat ik probeer te zeggen met dit verhaal, is niet dat ik trots ben door een paard pijn te doen/bang maken te "temmen". Maar ik denk dat je het gedrag moet doorbreken. In jouw situatie lastiger, een trekkend paard is makkelijker stil te staan te krijgen dan een op de plaats dribbelende. Maar door "ons geweld" is zij gaan inzien dat ze het lange stuk ook zou overleven zonder te rennen, en toen ze daar eenmaal achterkwam, wende ze er langzaam aan en werd het normaal.

Probeer dingen te vinden waarmee je haar kan afleiden, en haar gedrag dus doorbreekt. Iets waarover ze verbaasd is, ik vind het moeilijk om even een paard geschikt iets te vinden. Maar ik bedoel te zeggen van gooi is een skippybal in de wei als ze zo aan het rennen is, verplaatst ze haar aandacht, beloon haar dan. Dit is niet het meest ideale voorbeeld, maar in deze richting bedoel ik het dus.

Maar wat ik je vooral wil meegeven, ik heb er een geweldig paard aan over gehouden, dus geef niet op, je kan er iets heel moois voor terugkrijgen!

EDIT: qua beweging/werk, probeer je paard is psygisch moe te krijgen. NH achtig iets, of gewoon een "paardenspelletje". Dit raadt mijn hondentrainer/gedragstherapeut altijd aan bij probleemhonden. Dan hebben ze minder energie om zich met het vervelende gedrag bezig te houden en kan het wat minder worden.

**Geplaatst**: 27-07-10 02:04

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 27-07-10 02:04

Er zit hier al een aantal waardevolle adviezen tussen.
En gelukkig laat je het paardje nakijken, zodat tekorten en hormoonspiegel eens tegen het licht worden gehouden.

Over de aanpak van het paard zijn ook al veel adviezen gegeven. Gouden stelregel is in mijn beleving: zo zacht als kan, zo hard als nodig. Dus ook als dat heel erg hard lijkt.

Maar dan iets waar ik wel even op wil reageren. Het is een inmiddels levenswijze alerte, slimme arabische merrie.
Arabiertjes zijn toch een ras apart. Echt waar! Waar een ander paard wel eens een onoplettend moment heeft of iemand het voordeel van de twijfel geeft, doet een arab dat nooit. Ze zijn heel veeleisend in hun contacten. Ook die naar de mens toe.
Ze is onder sommige omstandigheden braaf schrijf je. En onder 'losse' omstandigheden niet.

Het wijste advies dat ik je kan geven is: kijk naar jezelf. Naar elk emotie, ook elke iets minder mooie emotie. Want zelfs een gedachte of gevoel van frustratie tegenover haar pakt ze meteen op en laat ze je 100 x versterkt zien en voelen.
Arabjes doen dat. En ze doen het elk moment dat ze krijgen.
Daarbij worden ze doodongelukkig van te weinig verantwoordelijkheid en vertrouwen. Compleet onde rde duim is een arab al het licht in de ogen kwijt. Ze willen samen dingen doen. Samen.
Dus willen ze een paardenvriend helemaal bezitten en bespelen. En een mensenvriend ook.

Bovendien kunnen ze slecht tegen verveling, en als jij ze niet bezig en geinteresseerd houdt, verzinnen ze acuut dingen zelf.

Wat het beste zou zijn is veel grondwerk. Met enorm veel creativiteit, uitdaging en positieve beloning en een goed oog voor wat zij eventueel zelf wil laten zien aan goed gedrag. En een streng regime daarin. Daarmee win je pas respect en samenwerking.

Nu is bovenstaande uiteraard op elk paard van toepassing. En kan elk ras wel eens dit gedrag vertonen. Maar een arab doet het net even verfijnder, onvergevender, consequenter en uitdagender dan andere rassen. Dus moet je zelf nog eerlijker, consequenter, verfijnder en uitgadend zijn om haar bij te blijven en zelfs voor te raken.

**Geplaatst**: 27-07-10 09:16

Geplaatst: 27-07-10 09:16

Kukki, mooi stukje, jij hebt echt een paardenhart.

Misschien als TS jouw stukje gaat beleven en haar paard als haar grootste vriendin gaat zien, komt er innerlijke rust...

Je weet toch nooit wat ze allemaal in gedrag van mensen heeft meegemaakt. Als je een paard al s'nachts vastbindt op stal,ben je wreed en heb je geen paardenziel, wat zou er meer zijn gebeurd, vraag je je dan af.

**Geplaatst**: 27-07-10 13:05

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 27-07-10 13:05

precies mee eens wat kukkie zegt, ik heb hiervoor ook een flink felle pony gehad, NWR welsh, maar dit is totaal niet te vergelijken met arabisch bloed! het is zoooooooo anders..
ik merk ook in de periode dat ik zo onzeker was, dat we niks met elkaar konden beginnen... helemaal niets, mijn paard wist niet waar ze het zoeken moest... ze werd helemaal panisch!
nu ik de leiding wel kan geven, omdat ik weet dat het alleen maar bij schrikken en kijken blijft, en dus geen bokkenparade krijg, heb ik een heel ander paard...
ik durf aan te geven, kom op stel je niet aan, er is echt helemaal niks... okee dan geeft ze zich over... het zal wel denkt ze dan...
maar ooh wee als ik een keer voorover ga zitten met het idee, oh dadelijk schrikt ze... dan ben ik al te laat en staat ze een meter opzij!
ga ik voorover zitten met het idee, er komt een tak aan niks aan de hand, dan blijft ze gewoon rustig...

maar ja wat is de beste aanpak?
dat kan ik vanaf hier niet zeggen eigenlijk...
denk dat niemand dat kan...
daarvoor zou je het paard moeten zien en aanvoelen, wil je daar iets over kunnen zeggen...

de beweging die ik mijn paard gaf, was heel verschillend...ik ben begonnen met veel longeren, grondwerk is voor veel paarden fijn, maar ik ben er achter gekomen met mijn paard dat ze zich in het begin absoluut niet kon concentreren, en dan heeft grondwerk dus weinig effect...
die van mij had echt behoefte aan fysieke beweging, dus actie!
veel longeren, en dan altijd anders, een keer linksom rechtsom, een keer lange lijnen, dan een keer bijzetten, dan een keer in de wei longeren dan weer in de bak... etc.
nu neem ik haar ook vaak mee langs de fiets! erg fijn vind ze dat. lange stukken draven, zonder dat ze dus angst mee kreeg van mij, als ik erop zat. als ik erop zit wil ik nog wel eens onzeker worden, maar ernaast durf ik alles aan... had eigenlijk niet verwacht dat het fietsen zo goed zou gaan, en iedereen verklaardde me voor gek. als ik aan de hand met haar loop schrikt ze overal van, en kijkt ze overal naar... maar naast de fiets, niks aan de hand, net zo ontspannen!
dan ga ik gerust eens een uur fietsen, goed voor mij, en goed voor haar... ik ga zelfs door het bos! haha
ook tijdens het rijden gooide chance altijd met haar hoofd, dat doet ze trouwens ook als ze wat onrustig/stressig in haar hoofd word... wat ik dan doe... doorrijden! linksom rechtsom, achtjes maken werkt erg goed... en niet aan het hoofd zitten, rijd maar wat slordige achtjes, dat hoofd komt vanzelf op zijn plek... die van mij liep ook altijd in een tempo waar niet tegen op te lichtrijden was! hop in verlichte zit, en achtjes draaien... na 5 min. was het over, en kon ik heerlijk aan het werk, zonders stress!!

ik hoop dat je wat hebt aan mijn info, en anders mag je me ook altijd pb-en hoor!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-07-10 13:09

Geplaatst door de TopicStarter : 27-07-10 13:09

Dat is inderdaad wel zo, een arabier is een ras apart! Ze zijn gevoeliger, slimmer, uitgekookter ... maar wat mij net zo aantrekt in dit ras, is dat ze zeer nieuwsgierig zijn! De andere paarden wat ik hier heb zien passeren via mijn papa, die er vroeger had, waren tevreden met het leven "mijn paardenvriendjes en ik in de weide".
Arabiertjes niet. Laat ik bijvoorbeeld mijn binnenkoer open, laten ze het gras voor wat het is, en komen een kijkje via de keukendeur nemen. Dat trekt met net zo aan!

Nu ik ben opgegroeid in een traditioneel paardenmileu, ttz stal-weiland-rijden (dressuur/springen). Van NH had men nog nooit gehoord! Dat was onzin, en nergens voor nodig.
Ondertussen is wel degelijk gebleken dat dit even belangrijk, zo niet in sommige gevallen, belangrijker is! Helaas ben ik zelf totaal niet thuis in dit werkgebied, dus ga ik mij eens bevragen of hier in de buurt soms een instructrice of hoe je het in dit geval noemt, is die me op weg wil helpen!

**Geplaatst**: 27-07-10 13:18

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 27-07-10 13:18

Waarom ze dit doet kom je nooit achter als je haar voorgeschiedenis niet kent en zonder een oorzaak kun je 't ook niet goed verhelpen.

Aangezien je zegt dat een ander stabiel paard haar gedrag verbeterd heeft lijkt me dat de beste oplossing maar dan in het groot.
Probeer haar in een grote kudde te zetten, liefst zo'n 10 paarden, allemaal stabiel van karakter en vriendelijk tegen mensen maar wel verschillende persoonlijkheden.
Zorg dat er een paar volgzame karakters en een paar heel dominante karakters tussen zitten.
Hopelijk corrigeren de dominante karakters haar bezitterigheid over de andere paarden.

Maar zelf moet je ook corrigeren, wat doe jij als ze met haar oren plat tussen jou en je andere paard in komt staan?
En hoe vaak werk je met haar? Een paard als deze is vooral gebaat bij heel veel korte sessie's, dus niet elke dag een uur bezig maar 10x 10 minuten en dan gaat het vooral om het dominante gedrag dus hoef je haar niet eens uit de weide te halen, enkel erbij te lopen en te zorgen dat ze netjes is tegenover jou.

**Geplaatst**: 27-07-10 13:19

Geplaatst: 27-07-10 13:19

Ik denk dat ze opnieuw moet worden opgevoed. Wie kan dit beter dan een hele kudde paarden? Als je de mogelijkheid hebt haar bij een stuk of 10 paarden neer te zetten, met een duidelijke leider. Mijn ezelruin heeft heel erg veel geleert van de groep. Hij was ook altijd erg dominant.

**Geplaatst**: 27-07-10 14:01

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst: 27-07-10 14:01

Joco, ik weet niet waar je zit in België, maar de Lazy Two Zeven Ranch is erg goed.. http://www.27ranch.be/ Ze geven allerlei lessen, cursussen, workshops ed. Echt een aanrader.

En ook niet zo ver van de Belgische grens (westen) zit Eddy Modde. Hij is Parelli instructeur en heeft tegenwoordig een heel andere manier van werken. Je spreekt iets af, hij komt helpen en jij bepaalt uiteindelijk wat je vind dat het waard is geweest qua geld. Hij is makkelijk benaderbaar en heeft erg veel kennis en skills. Zie http://www.diagonaal-paardenvervoer.com/?page_id=2

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-07-10 22:17

Re: Bizar paardengedrag, voor de experts???

Geplaatst door de TopicStarter : 27-07-10 22:17

Helaas zit de mogelijkheid er niet in Tasmani in een grote kudde te zetten hier in de omgeving...
Vandaag ben ik met haar aan de hand gaan wandelen, omdat ik ook van mening ben dat afwisseling en niet te lang met haar "werken" beter zijn dan 2 x in de week enkel rijden. Ze was heel braaf, oortjes naar voor, enkele keren geschrokken (maar dan bleef ze wel doorlopen) en geen enkele keer gemest!

Eigenlijk is ze voor het moment heel erg rustig, totaal niet gespannen of gestresseerd, en heel vriendelijk naar ons toe. Vreemden vindt ze nog steeds maar niets, maar dat hoeft ook niet meteen.

@Kukkie: bedankt voor de tip, ik ga meteen een mail sturen!

**Geplaatst**: 28-07-10 09:20

Geplaatst: 28-07-10 09:20

Misschien is dit paard nooit opgevoed en alleen maar op de verkeerde manier kort gehouden..

Ik denk met veel aandacht, rust, liefde, beleid en duidelijkheid dat je er een wereldmerrie aan gaat overhouden. Ik zou eerst zelf zoveel mogelijk gaan beleren, tot je vast loopt, zelf niets meer hebt te doen, dan een vreemde.

Niet weer een vreemde man die allerlei dingen van haar vraagt die ze moet gaan snappen. Probeer je in haar schoenen te zetten.

Mijn paard is ook heel beschermend naar mij met andere paarden...als ik op stal kom voor een aai, dan worden de andere 2 paarden boos weggezet door hem. Hij kan over de rand bij ze komen als ze ook naar mij komen....

Toen hij in pension naast een zure merrie stond en ze kwam naast de wand staan als ik in stal was, dan vloog hij bijna door de tralie heen om haar weg te jagen, met een woeste kop dat je er bang van zou worden, maar dat was niet naar mij...ik moest beschermd worden. Als ik hem uit de kudde haalde, dan werden de nieuwsgierige paarden die meeliepen woest weggejaagd....maar wel super braaf naar mij toe, ik was zijn baasje...gewoon een wereldknol.

Nomineer dit bericht ×