Bokt.nl

Fransje_70 schreef:

Paard ruikt onzekerheden van baas en vindt blijkbaar dat ie over je heen kan lopen, das niet best...Paard knuffelen is niet perse basis van een goede band, paarden houden meer van helderheid wie de leider is, daar komt m.i. dan een goede band uit voort.
Inderdaad (langere) tijd gaan werken met iemand die goed lichaamstaal van paard kan lezen en ook aan ziet komen dat ie zich klaarmaakt voor een aanval, dat voor zijn en adequaat op reageren. En die kijkt hoe jij je opstelt. Je eigen houding (en onzekerheden) analyseren. Hoe banger je voor hem bent hoe groter hij zich maakt. Dat bijten naar anderen had al eerder afgestraft moeten worden, paard is er alsmaar mee weggekomen en kent nu helemaal geen grenzen meer.
Je schrijft je hebt nog een ander paard, je kan ook vragen of die persoon die hier is genoemd meekijkt hoe je met hem omgaat? Heb je nooit problemen met hem gehad?
Succes en wijsheid ermee!

anneliesdj schreef:

djune13 schreef:

IK woon in Brugge/belgie
Zou het niet kunnen dat ik te laag in de rangorde sta ? (ik betuttelde mijn paard teveel), en hoe los ik dit op ?
Is er iemand die adressen heeft van mensen die hiermee ervaring hebben want in de stal waar hij staat weet niemand raad
Hij krijgt 2*dag 1.5kg rectratievoeder
En het paard is een arabier

Daar heb je al twee punten; 2x 1,5 kilo is erg royaal voor een paard wat 'een paar keer' per week gereden wordt.
Arabieren hebben een groot rechtvaardigheidsgevoel en als jij fouten maakt zul je daar ook echt je excuses voor aan moeten bieden, bij de meeste volbloeden iig wel.
Watvoor afstamming heeft hij?

anneliesdj schreef:

xXLianneXx schreef:

nee dan kan het niet, het paard dat ik kende was een vos. zoals iedereen hier zecht slaan deden ze ook op stal wat de boel echter alleen maar erger maakte. het paard had achteraf trauma's aan andere paarden waardoor hij met zijn voorbeen ging slaan waar hij bang voor was. de mensen op stal behandelde paarden nogal ruw en vervolgens heeft het paard bedacht dat als hij zijn angst paarden weg kon jagen door te slaan dat hij ook zijn angst mensen weg kon meppen. Ze zeiden dat je hem hard moest aanpakken en vervolgens verloor hij helemaal het vertrouwen en werd het erger. het was niet mijn paard maar ik heb er een poosje mee gewerkt toen de eigenaar hem vervolgens verkocht en daarna ben ik hem kwijt geraakt

TS succes met je paard ik hoop dat je de juiste hulp krijgt

Heel typerend
Arabieren hebben echt een vertrouwenspersoon nodig, niet iemand die ze op stal zet en voert.
Onterecht straffen is iets wat een arabier zeker niet zal pikken, goed opletten wat het paard je wil zeggen, arabieren zijn erg mensgericht en vriendelijk van karakter, die doen zoiets meestal niet zomaar.

Zilfstar schreef:

TS:

potverdikkie schreef:

Ik lees dat je in Brugge woont. Dat is vlakbij mij. Ik wil best eens naar je toe komen als je wilt om samen je paard te bekijken waarom ie doet zoals ie doet....

= GOED AANBOD! Doen!!!!!!!

holly schreef:

KiWiKo schreef:

je moet het op het juiste moment doen, om de juiste reden en met de juiste grootheid.
dat leer je alleen door kijken, luisteren en voelen.......

Absoluut 100% waar, maar....

Ik mis het advies om het paard eens van een afstandje te bekijken, voor je aan de houtstapel begint.
Wie of wat veroorzaakt die agressiviteit?

Zo heb ik bv 2 geheel tegenover gestelde paarden samen staan. Dikke vriendjes.
De een is een etterbak eerste klas. Altijd uitdagen, klieren, kattekoppen, vlak langs je heen crossen en daarbij zijn benen vliegensvlug om je oren draaien, streken uithalen, oost indisch doof, geniepig etc.
Toch ondanks zijn duvelse steken weet ik precies wat ik aan hem heb.
Daartegen over de ander. Dat kwam hier ooit dood normaal binnen, maar veranderde een week later in een verschrikkelijk monster. Dat ging van voorzichtig laten merken dat hij me niet moest, totaan het daadwerkelijk aanvallen. Oren plat, ogen op stand kill, mond open, tanden bloot en ten aanval. Ik kan je wel vertellen dat je lang blijft denken, hij stopt wel op het laatste moment, maar ik heb het op een gegeven moment op een rennen gezet, want hij stopte dus niet meer.
Ik had toen ook geen flauw idee waarom dit beest zich zo gedroeg, ik bedoel, ik kwam soms alleen maar op een metertje of 10 afstand langsgelopen. Beestje stond op de wei en ik heb op een gegeven moment de beslissing moeten nemen, jij blijft aan die kant van de draad en ik aan deze kant want bij elkaar is gewoon levensgevaarlijk.
Ik kan je vertellen, ik heb voldoende ervaring met paarden, maar zoeen ben ik nog nooit eerder tegen gekomen.
Ik kon er dus helemaal niets mee en dat heeft geduurd tot we verhuisd zijn. Daar is het kwartje gaan vallen dat ik ook best wel eens een lief mens kan zijn en dat knuffels komen halen toch prettiger is dan constant chagerijnig moeten zijn.
Het ging met milimeters per dag, maar uiteindelijk (en ik heb dit paard nu zo'n 5 a 6 jaar) zijn we nu de beste vriendjes.
Nog altijd moet ik bij dit paard op de gebruiksaanwijzing letten en moet ik altijd goed op blijven letten als ik haar om me heen heb lopen. Klinkt allemaal als een happy end, maar we zijn er toch nog steeds niet. Er zijn nog steeds momenten waar nog aan gesleuteld moet worden.
Dus zoals er hier gezegt wordt, het is in een paar uur gepiept, dat is dus geheel flauwekul. Had ik dat met dit paard in 1 uur op willen lossen, dan was het absoluut uit de hand gelopen en had ik hier nu niet meer gezeten.
Oorzaak: onzekerheid!
Mijn paard is bang dat het mij telleurstelt!
En geloof me, mijn paard krijgt echt wel een skup onder zijn hol als dat nodig is, maar, en dan kom ik weer terug op de quote van kiwiko, de lijn tussen kloten uit vervelendheid, of kloten uit onzekerheid is zo ongelofelijk dun, dat ik met dit paard ten allertijde goed moet kijken, luisteren en voelen, voordat ik overga op de voor dat moment geschikte actie. (optater verkopen of geruststellen)

Wat ik ook wil opmerken, aan de hand van wat je verteld, is dat het voer aangepast dient te worden.
Geef dit paard liever veel hooi, dan zoveel brok.
Daarbij is het ook belangrijk te weten welke brok je voert en waarom dit voer bij hem past (of juist niet)

suleilitha schreef:

Recreatievoeding? Wat is dat voor vaag spul? En waar leeft hij dan verder van? Een paard MOET onbeperkt ruwvoer kunnen opnemen.