KDS schreef:het gaat dus over 'goed' en 'fout' als het gaat om gedrag.
En waar ik dan alsnog vraagtekens bij zet is de intentie van de ruiter/trainer. Van mij hoeft het paard namelijk niet altijd stil te staan als ik dat vraag, soms wil ze liever nog even lopen, of gaat ze een heel scala aan oefening uithalen om nog even te laten zien. Maar als we voor een drukke straat staan en we moeten oversteken maar er komen auto's aan; vind ik het toch wel erg prettig als ze ook nog even stilstaat als ik dat vraag.
Hierbij hoeft ze dus in de bak niet perse stil te staan als ik dat wil (al wordt het wel uitvoeriger beloont als ze dat wel doet) maar op straat kan ik haar heel goed duidelijk maken dat als ze nu gaat lopen we waarschijnlijk er niet zonder kleerscheuren vanaf komen en dan staat ze prima stil. Dit is een grijsgebied. Maar juist als ik dit hanteer gaat het goed (voor mij) als ik het niet doe wordt het drammen en duwen.
Dit grijsgebied is iets dat jijzelf creëerd in de relatie tussen jou en je paard door haar bepaalde dingen soms wel en soms niet toetelaten. Iemand die veel ervaring heeft met opvoeden en het betreffende paard lang en grondig kent kan dit inderdaad doen maar dan is jou grijs gebied voor mij wit : dit gedrag in deze omstandigheden zal ik tolereren = wit, in andere omstandigheden zal ik het niet tolereren = zwart.
Voor ons zelf en ons paard, een 4 jarige dominante merrie, werkt ons systeem nu goed. Later zal het begrip wit en zwart ook wel verschuiven, maar het principe blijft hetzelfde.
Ook naar mensen die hier topics met gedragsproblemen plaatsen vind ik het wit - zwart principe nuttig daar ze meestal geen enkel idee hebben van paardenopvoeding en zo wil ik ze een duidelijke basis geven om mee te beginnen en over na te denken.