Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 16-12-07 20:35

Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 16-12-07 20:35

Ik heb een paard uit mei 2006 die lekker in de wei staat, maar zo nu en dan ga ik met hem wandelen op het terein van stal of in de bak. Ik oefen dit redelijk vaak met hem, zo'n 15 minuten per keer en daarna laat ik hem weer lekker in de wei. Maar wat mij opvalt is dat hij toch nog erg vaak bang is, ook al laat ik hem overal aan snuffelen en doen. Hij gaat gewoon op de rem. Ik straf hem niet daarvoor maar ben er wel consequent in. Het is tenslotte angst wat niet gestimuleerd moet worden.
Hoe reageren jullie jonge paarden, of hoe zouden jullie handelen? Het lijkt wel of hij steeds vaker de rem erop zet en als er een ander paard meeloopt, loopt hij ook goed mee. Maar hij moet het natuurlijk ook zelf leren.
Tips zijn welkom Bloos

.

**Geplaatst**: 17-12-07 09:40

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 17-12-07 09:40

hey, mijn paard deed dan in het begin ook erg veel (hij was toen 4), als hij ergens schrik van had, stopte hij gwn, en kreeg je hem met geen stokken meer vooruit (da's een uitdrukking he Knipoog

) Als het iets "kleins" was, een enge brievenbus bv, dan gaf k hem een gerustellend klopje en stapte daarna gwn zelf door, en dan kwam hij altijd wel mee. Was het iets "groots", een eng hangbuikzwijn of een enge trein bv, dan liet ik hem gwn staan en wandelde zelf nr het enge voorwerp toe en gaf er een klop tegen ofzo, gwn om te tonen dat het totaal niet gevaarlijk was. Hij volgde me dan na een tijdje altijd naar dat voorwerp en dan beloonde k hem omdat hij toch zo dapper was Knipoog

Ik ging altijd met hem wandelen aan de longe, zo kan ik zelf naar het enge voorwerp toegaan maar heb ik hem toch nog steeds onder controle. Ook de enkele keer dat hij dan besloot langs het voorwerp te stormen, kon ik hem dankzij de longe rustig en meteen terugnemen, zonder zelf gevaar te lopen. Zowiezo dus geduldig blijven, als hij een tijdje al stilstaand heeft kunnen zien dat er niks aan de hand is, komen ze vanzelf mee, zeker als jij dicht bij het enge voorwerp durft te komen.

Mijn paard heeft trouwens ook nooit schrik met een ander paard erbij, als hij de situatie vertrouwt heeft hij veel praatjes en wil hij perse voorop lopen, maar owee als er dan iets engs verschijnt, dan kruipt hij snel terug achter zn maatje Lachen

**Geplaatst**: 17-12-07 10:04

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 17-12-07 10:04

Ik ga bij dat hele enge ding staan, en houd het touw wat langer. Dan elke keer belonen als ze dichterbij komt, nu loopt ze er gewoon samen met mij heen als ze wat engs ziet Lachen

**Geplaatst**: 17-12-07 10:10

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 17-12-07 10:10

Ik zorg ervoor dat de aandacht vooral bij mij ligt, ik stop onverwacht, ga af en toe abrupt naar links of naar rechts en ik laat ze af en toe een beetje achterwaarts lopen. Zo houd ik de concentratie en aandacht bij mij. Maar als er iets is waar ze bang van zijn dan ga ik er express langs lopen en belonen als ze dichterbij komen. Wat ook heel erg helpt is om het 'enge' ding zelf te negeren en er zo langs te lopen zonder ernaar te kijken. Zodat je paard de indruk krijgt dat er niets is om je zorgen over te maken aangezien zijn leider er gewoon langs loopt.

**Geplaatst**: 17-12-07 22:41

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 17-12-07 22:41

toen mijn paard nog een jaarling/twenter was ging ik veel met hem wandelen ook deweg op als hij bang ergen voor wa dan erheen lopen laten kijken tot hij neit meer erop reageerde dan weglopen en nog een paar keer erlang tot hij er braaf langliep dan blonen en weer verder lopen

**Geplaatst**: 17-12-07 22:52

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 17-12-07 22:52

Veel met hem doen. Dat is mijn tip. Als hij wandelt en snuffelt en je kunt aan hem zien dat hij iets niet vertrouwd gewoon de tijd nemen. Als je wilt dat je aandacht op jouw gericht is, veel halt houden vanuit jouw, als jij stilstaat hem of haar ook stil laten staan, als hij/zij dan nog twee passen maakt, zet ik die van mij achteruit, op z'n plek zegmaar. Het werkt goed. Ik heb dat gelijk gedaan nu is mijn merrie vier en ik heb er veel profijt van. Ze gaat nu met mij door vuur. Veel doen, dan wordt het vertrouwen groot.

**Geplaatst**: 18-12-07 09:39

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 09:39

Mijn pony van drie jaar is dan nog best wel dapper. Ze heeft dan wijde neusgaten en ik hoef dan alleen nog maar even aan te drijven en dan lukt het wel.

**Geplaatst**: 18-12-07 09:47

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 09:47

Ik weet niet of je het al doet maar jij moet altijd voor de schouder van het paard lopen en hij mag daar niet voorbij. Dan heb je namelijk een merrie - veulen verhouding en ben jij de big momma die nergens bang voor is. Kan zijn dat hij zich al een stuk veiliger voelt als hij zo'n moederfiguur bij zich heeft. Altijd mijn paard stil staat laat ik haar altijd even kijken en als ik het genoeg vind dan zeg ik kom op en als ze daar niet naar luistert hoef ik meestal alleen naar haar achterhand te lopen en ze gaat vooruit. Altijd rustig blijven in situaties met vrachtwagen en tractoren ed. zoek rustig een inhammetje en laat niet zien dat je bang bent voor wat er zou kunnen gebeuren.

**Geplaatst**: 18-12-07 13:08

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 13:08

vóór ik aan dergelijke dingen begin (confronteren met 'enge' dingen, bijv. het verkeer, wapperend plastic, spoorwegovergang met trein en bellen), zorg ik dat het paard me vertrouwt. mijn dieren heb ik allemaal als veulens gekregen, en ik ben begonnen met aan het vertrouwen werken, heel simpel, in de wei aanwezig zijn, dier overal kunnen aanraken, etc. op een bepaald punt gaat het jonge paard je als een prima vervanger voor een ander paard zien, jij wordt een baken van rust, veiligheid. op die manier zal de reactie van het paard van die van jou afhangen.
toen ik mijn dieren voor het eerst bij de spoorweg zette als de trein kwam, deden ze precies wat ik deed. kijken naar de trein, maar niet meer of minder. als ik ze voorga over een 'eng' bruggetje of over 'eng' plastic stap volgen ze zonder problemen, omdat ik het ook doe, en aangezien ik degene ben die rust en veiligheid garandeert, twijfelen ze er niet aan dat ze gewoon kunnen volgen.

persoonlijk zou ik ervoor kiezen om dat éérst te hebben, vóór je ze met enge dingen confronteert. een jong paard wil steun, rust is heel belangrijk voor ieder paard. als jij die steun, dat baken van rust en veiligheid, niet kun zijn, zal het paard angstig reageren, en zichzélf moeten overtuigen dat het niet eng is. de kans dat het jonge paard dit zelf (voor zijn gevoel in zijn eentje) durft is niet zo gek groot.

werk aan zijn zelfvertrouwen, en aan zijn vertrouwen in jou. laat hem zien, en leer hem, dat jij net zo goed een betrouwbare leider kunt zijn als een ander paard. wanneer je dat bereikt hebt zal hij de 'enge' dingen sámen met je tegemoet treden, en een heel stuk dapperder worden.

zelf laat ik mijn jaarling veel voorop lopen, in het bos, langs boerenpaden, overal waar de ruimte is om hem over de weg te laten fladderen en alles te bestuderen. wapperend plastic treedt hij zelf dapper tegemoet, en bij écht enge dingen komt hij naast me lopen, zodat ik eerst kan gaan om te laten zien dat het niet eng is. persoonlijk vind ik dit ideaal werken, er zijn geen discussies over wel of niet verstijven, het 'enge' wel of niet benaderen, bang reageren of juist niet. op die manier kan je veilig met je veulen aan de wandel, het risico dat hij écht panikeert is er altijd, met ieder paard, maar de veiligheid wordt een heel stuk groter als jij je leiderschap in de ogen van je paard verdiend hebt. een paard zal niet zomaar wegrennen als de kuddeleider rustig blijft staan. je paard neemt jouw rust over op die manier.

ga angst niet afstraffen, als een paard iets eng vindt is dat omdat hij bang is dat het enge hem aanvalt of pijn doet. door te straffen bevestig je die angstreactie. ga hem ook niet teveel kalmeren, op die manier beloon je het angstgedrag. let wel; in sommige situaties kan kalmeren en een kroel door de manen juist wél helpen, wanneer je dat wel doet hangt helemaal van de situatie af.
ongewenste reacties altijd zoveel mogelijk negeren, als hij verstijft, niet gaan trekken of wat dan ook, blijf gewoon staan en wacht af. als hij een pas vooruit doet (in jouw gevraagde richting dus) belonen. beloon al wat goed is, en negeer wat 'niet goed' is. in dit soort situaties bestaat niet zoiets als 'het fout doen'. straffen is dan ook niet aan de orde wanneer een paard een oprechte angstreactie laat zien, hoe onschuldig het wapperende plastic of wat dan ook eigenlijk is.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 14:31

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 14:31

Bedankt voor de uitgebreide reacties. Wat jullie zeggen is iets wat ik vaak met hem oefen. Het is natuurlijk een kwestie van geduld, maar ik zie met wandelen nog niet echt veel vooruitgang Knipoog

. Ik loop bijvoorbeeld ook net iets voor hem. Hij schuilt inderdaad dan een beetje achter mij als het eng is. Maar als hij verstijfd en ik blijf staan. Dan gaat hij staan kijken en schrapen met zijn voet. Totdat ik uiteindelijk een rukje aan een halster geef en dan loopt hij weer (2meter!) mee en gebeurt het weer opnieuw. Ik beloon hem dan wel, maar soms lijkt het of hij juist probeert te treiteren haha. Ik negeer ook dit gedrag, en op zich houd hij ook wel vanzelf ermee op. Het verstijfen is alleen moeilijk, want soms rent hij ook gewoon er vandoor. (in de bak). Dan trek ik hem terug en doe ik het opnieuw, is dit de goede manier?

**Geplaatst**: 18-12-07 14:46

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 14:46

Niet gaan trekken want dat verlies je. Als ik aan het halster ga trekken gaat mijn paard alleen maar achteruit en terugtrekken. Dan kun je misschien nog beter met een het uiteinde van het touw een klein tikje op zijn kont geven. Het is belangrijk als jij na een bepaalde tijd het gevoel hebt dat je zeker weet dat hij bij je blijft ook al is hij bang. Niet dat het een ideale situatie is hoor maar ik weet dat als mijn paard echt heel erg schrikt dat ze eerder zal gaan steigeren dan dat ze zich lostrekt en in haar eentje terug gaat naar huis.

**Geplaatst**: 18-12-07 14:50

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 14:50

Ik zou zelf niet te lang stil blijven staan als je paard verstijft, want als hij ziet dat jij ook stilstaat, is zijn logische reactie blijven stilstaan. Als je hem meeneemt aan een lang touw of een longe, kan je zelf (na hem gerustgesteld te hebben voor het enge voorwerp) een stukje vooruit stappen, of nr het enge voorwerp toestappen, en als jij in beweging blijft, zal hij uiteindelijk wel volgen, want hij gaat wrs niet alleen willen achterblijven/ als jij bij het voorwerp durft te komen, dan zal er wel niets aan de hand zijn Knipoog

**Geplaatst**: 18-12-07 14:55

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 14:55

gebruik een lang touw, en als hij verstijft loop je zelf door terwijl je het touw laat vieren. naarmate de afstand groter wordt zal hij volgen, mits hij je daarvoor voldoende aanzien (vertrouwen) heeft gegeven.
aan het halster rukken of terugtrekken heeft imo geen opvoedkundige waarde, we willen allemaal een paard dat niet trekt, maar juist door zelf te gaan (terug) trekken stimuleer je dat.

zelf heb ik een reflexcommando aangeleerd, nl 'kijk eens'. als ik dat zeg draaien ze onmiddelijk naar me toe, waardoor ik trekken kan voorkomen. iets dergelijks kan in bepaalde situaties levensreddend zijn. een paard dat je gemakkelijk meesleurt om de minste aanleiding kan levensgevaarlijk zijn, voor zowel jezef als voor het dier. de haflinger van mijn zusje deed het ook, die had bij de vorige eigenaar geleerd dat als je maar hard genoeg trekt je een mens zo meesleurt. ze werd dan ook altijd geleid met een ketting over de neus of door de mond.

imo kan ieder paard leren om licht te zijn op het halster, en op minimale druk te reageren. ga dus niet trekken, maar leer het dier een commando aan en roep het bij je.

belangrijkste van zo ongeveer alles is het principe van 'wijken voor druk', imo iets wat je als mens nodig hebt om met paarden te werken. als het op kracht aankomt verliest de mens immers altijd.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 15:00

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 15:00

Ja dat is waar, dan ga ik het eens met een longe proberen. Dan heeft hij toch meer ruimte. Hij blijft niet alleen staan na een eng object, maar ook gewoon zomaar Haha!

. Dus dat is een beetje lastig. Als ik dan verder loop dan blijft hij dus ook staan, maar een lang touw erbij heb ik nog niet geprobeerd. Ik probeerde hem een commando, kom maar, te leren en een klein rukje geven. Dit werkte altijd en nu niet meer Voor hengstenkettingen en al die dingen ben ik helemaal niet, dus ben ik blij met deze oplossing. Daar kan ik wat mee, ik kan het vanavond gelijk proberen in de bak Vork

.

**Geplaatst**: 18-12-07 15:02

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 15:02

@merrieveulen: Dat klopt inderdaad van dat commando dat goed dat helpt.

Bij mijn paard ze ik altijd "Kom op". Vaak als ik het voel aankomen dat ze stil wil staan kan ik het met dat commando al voorkomen.

Het is denk een combinatie van meerdere technieken (die hier beschreven staan) die je moet gebruiken om een paard te laten wennen om met je mee te lopen ook in "enge" situaties.

Het enige wat je dus niet moet doen (maar dat staat hier ook al beschreven) is boos worden of aan het halstertouw trekken.

Wat ik ook wel eens heb geleerd op een jonge paarden training is dat paarden het niet echt leuk vinden als je ze telkens in de gaten houd. Dus als je telkens achteruit kijkt enzo. Ze voelen zich dan meer een prooidier en zien jou dan als een roofdier.

Laatst bijgewerkt door KimDai op 18-12-07 15:08, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 15:04

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 15:04

Nee dat zijn inderdaad geen opties, mijn probleem is vaak dat ik te lief ben. Dus advies is dan wel erg handig Knipoog

.

**Geplaatst**: 18-12-07 15:11

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 15:11

Ik heb mijn merrie al vanaf tien maanden. Ik moest van de stal tot het weiland altijd een stukje lopen. Hier ben ik eigenlijk ook begonnen. Telkens het zelfde stukje, als het dan beter ging deed ik elke keer weer een stukje verder.

Ook ging ik regelmatig met mijn pony de paddock in en nam rare voorwerpen mee.(Lees: Pion, skippybal en dat soort gekke dingen) zo oefende we dan met het vertrouwen dat ze kon hebben in mij.

Inmiddels is ze 2,5 we wandelen vrolijk buiten en ze is 99% verkeersmak. Het blijft natuurlijk toch een paard. Als ze nog is ergens van schrik blijf ik gewoon rustig en doe alsof ik niet zie dat ze het eng vind, dan is er ook meestal niks meer aan de hand.

Op 1,5 jarige leeftijd had mijn pony al veel vertrouwen in mij, ik heb der toen ook regelmatig meegenomen naar strand, bos en andere gebieden/terreinen. Het vertrouwen was er toen gewoon dat ze me overal volgde

Zoals al eerder is gezegd is het belangrijkste wat je moet hebben toch het vertouwen

Edit: Stukje tekst bij geplaatst

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 15:35

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 15:35

Ja dat vertrouwen is er nog niet helemaal vind ik. In de bak los volgt hij mij wel overal naar toe. En als ik ga rennen, gaat hij dat ook doen. Alleen als ik naar buiten ga moet ik over een mega drukke weg. Daar twijfel ik zelf nog een beetje over of ik dat wel zou doen. Hij loopt wel keurig mee van en naar de wei. Alleen met stukken lopen over (het nieuwe) terein waar hij nu staat sinds kort daar 'hapert' hij een beetje. Toch een kwestie van geduld en vetrouwen.

**Geplaatst**: 18-12-07 15:53

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 15:53

Met veel rust en ontspanning toch door zetten, gewoon wachten tot hij stapje voor stapje naar het enge toe loopt met jouw, en alles wat hij goed doet belonen. niet boos worden maar wel streng blijven hij mag niet van je weg gaan hij moet bij je blijven en dan steeds een beetje verder. Knipoog

Ja met king ging ik ook met vijf maanden al het verkeer in, en hij ging ook een paar keer recht overeind toen heb ik hem flink op zijn donder gegeven, dit heeft hij drie keer gedaan en toen nooit meer, en als hij ergens van schrok dan praate ik gewoon heel veel tegen hem en dan werd hij ontspannen. Ik ben zelf naar het strand geweest aan de hand. Hij is nu bijna 6 en ik heb een super verkeers mak paard.

succes Knipoog

**Geplaatst**: 18-12-07 16:06

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 16:06

Ik geloof dat wij gezegend zijn met twee stoere dappere heren. Beiden, een van 1,5 en een van 2,5, zijn bij ons geboren en vertrouwen mijn vader en mij blijkbaar volledig. Ze staan lekker dagelijks op de wei, maar zijn ook regelmatig in de hand geweest. Met de oudste zijn we langzaamaan begonnen met beleren. Hierbij zijn we hem langzaam aan de trailer aan het laten wennen. Het ding heeft er eerst gewoon gestaan, toen open en steeds een stapje vooruit. Nu staat meneer gewoon helemaal erop. De jongste, hengst notabene, is altijd al een heel braaf ding geweest en ook met hem hebben we het trailergebeuren geoefend. Hij staat inmiddels half binnen, maar geeft gewoon zijn tempo aan. We proberen er wel voor te zorgen dat ze telkens op ONS commando naar buiten lopen en niet omdat ze het zelf beu zijn.

Een week of 3 terug was het nogal waaierig toen we aant het oefenen gingen en al doende bouwden we een schrikparcourtje op. We oefenen al met door smalle doorgangen lopen (ook 'alleen' en voor ons uit) en blauwe tonnen en banden op de grond zijn al lang niet meer eng, eerder bijster interessant. Het oudste ding stond op een gegeven moment zelfs zelf met een lege voerzak te wapperen! Pap heeft daarop een stuk plastic aan de muur gehangen en dat wapperde natuurlijk. Na even snuffelen en vol vertrouwen voor gaan, liepen beide heren probleemloos mee! Hoezo eng? Welnee!! Moeders daarentegen vond het gewapper echter doodeng Gestoord

Dit parcoursje doen we nu regelmatig met ze en de oudste komt ook al stukjes op het pad en de weg.

**Geplaatst**: 18-12-07 17:21

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 17:21

Ik heb mijn paard gekocht als jaarling en ben ook regelmatig met hem gaan wandelen.
Veel doen, bouw je vanzelf vertrouwen op.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 17:36

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 17:36

Ik heb Noah vanaf veulen en het eerste jaar liep hij altijd met mij mee, nooit problemen. Het is meer sinds hij verhuisd is naar zijn nieuwe stal, waar veel nieuwe dingen in de omgeving staan, dat hij op de rem gaat Knipoog

. Het is gewoon een kwestie van wennen denk ik dan maar, ik ga veel met hem lopen dus het went vanzelf denk ik.

**Geplaatst**: 18-12-07 17:43

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 17:43

Het jonge paard
Ook jonge paarden zijn vaak nog niet veel gewend. Zij moeten nog van alles leren. Daarom moet je er voor zorgen dat het paard vertrouwen in mensen en zijn omgeving krijgt. Laat het paard aan alles snuffelen en neem de tijd om hem ergens aan te laten wennen. Jonge paarden willen alles eerst besnuffelen en ontdekken voor ze ergens langs willen. Als je hem geen tijd gunt om hem aan het vreemde voorwerp te laten wennen, dan kan hij daar voor altijd bang voor blijven. Leer het paard commando's, dat kan aan de longe (begin daar pas op tweejarige leeftijd mee), of aan de hand. Je kunt beginnen met de stemcommando's aan de hand. Die kunnen later goed van pas komen tijdens het longeren en het rijden. Stemcommando's die van pas kunnen komen zijn: terug, kom, hooo, stap, draf, galop, voet, etc.

Wees consequent!
Als je je paard toe staat iets te doen, wat je een andere keer liever niet ziet, dan kun je binnen de kortste keren problemen krijgen met je paard. Probeer dus in alle gevallen consequent te zijn, zowel tijdens de opvoeding als tijdens het rijden. Daar heb je later alleen maar profijt van!

Gewenning aan verkeer
Om een paard verkeersmak te maken, kun je het beste eerst langs de weg te gaan samen met een ander betrouwbaar paard dat al verkeersmak is. Als het jonge paard al bereden is, zou je hem zowel aan de hand als onder het zadel mee naar buiten kunnen nemen. Bij een onbereden paard neem je hem aan de hand mee.
Naast de gewenning aan het verkeer maakt wandelen (op een harde bodem) de pezen van het paard ook sterker. Denk er wel om dat als je veel op de verharde wegen loopt met het jonge paard, het beter is om hem te laten beslaan. Omdat het paard nog in de groei is, moet je de hoefsmid af en toe laten komen kijken naar het paard, want hij kan een eventuele foute beenstand nog in orde proberen te krijgen met behulp van speciaal hoefbeslag.

**Geplaatst**: 18-12-07 17:59

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst: 18-12-07 17:59

belangrijk bij al het grondwerk (dus ook bij lopen aan de hand, maar ook longeren oid) is het wijken voor druk. als er druk ontstaat op het halster, moet het paard hieraan gelijk toegeven. zo creëer je lichtheid op het halster, en zal je paard je niet meesleuren, en daarnaast zal hij bij lichte druk achter het hoofd ook toegeven, waardoor staken niet meer voorkomt.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 18-12-07 20:30

Re: Jaarling en wandelen, hoe gaan jullie ermee om?

Geplaatst door de TopicStarter : 18-12-07 20:30

Ik ben zojuist met een longeertouw aan de slag gegaan en dat werkte echt super!! Hij luistert wel al naar mijn stem en wijkt voor druk, alleen als hij bang is twijfelt hij dus. Nu heb ik het geprobeerd wat jullie zeiden. Ik liet hem staan,liep zelf een stukje door en gaf het commando; noah kom. Het werkte echt direct, hij kwam er gewoon aan. Zo ben ik een half uur doorgegaan en hij volgte gewoon super braaf. Zelf als ik stilsta volgt hij, loop ik een stukje terug volgt hij en hij schrok ook minder snel.
Hoe je mert zo'n klein ding toch weer veel kunt doen, ongelovelijk dat had ik echt niet gedacht Haha!

.

Nomineer dit bericht ×