Mijn vriendin heeft voor haar 13de verjaardag een jonge Arabier gekregen (weet precieze leeftijd niet).
Volgens de vorige eigenaar was het beeste pas een paar maanden onder het zadel, en dat sprak mijn vriendin wel aan, en na veel ruzie met haar ouders, omdat die het onveilig vonden, heeft ze het dier gekregen.
Het was met geen mogelijkheid in de trailer te krijgen, vooral haar ouders dachten toen al, waar zijn we in godsnaam aan begonnen.
Toen ze haar eindelijk in de trailer hadden gekregen, werd ze zo wild, dat het onmogelijk was om op toegestane snelheid te rijden.
Toen ze eindelijk aangekomen waren bij mijn vriendin haar stal, kwam het ook nog eens dat ze er niet meer uit wou.
Ze merkte namelijk dat ze op een ander terrein was.
Toen ze eindelijk eruit hadden gekregen, sloeg ze op tilt, en hebben ze haar met moeite het weiland in gekregen.
Toen ze eindelijk gekalmeerd was, probeerde mijn vriendin de wei in te gaan, maar toen werd ze weer zo wild, en rende ze recht op mijn vriendin af, die gelijk weer het weiland uit is gegaan.
De volgende dag was het dier ietwat gekalmeerd, na een nacht op het weiland doorbrengen.
Toen hebben ze haar binnen gekregen.
Daar heeft ze toen een paar dagen met veel liefde rondgehangen, en ja hoor, het vertrouwen begon te komen.
Mijn vriendin sloeg echter wat door.
Ze is na een paar dagen gaan rijden, terwijl het vertrouwen daar dus echt nog niet genoeg voor was (het was namelijk zo'n pittig paard).
Toen mijn vriendin haar opgezadeld en wel in de bak had gezet, was ze heel zenuwachtig, wat haar paard merkte.
Ze reed overigens zonder cap en veilig schoeisel, wat haar eigen keuze was.
Ze is gewoon gaan rijden, tegen de zin van haar ouders in.
De eerste keer ging het nog wel goed, maar ze moest wel veel moeite doen met het inhouden van het paard.
Toen ze de dag daarna het zelfde probeerde, viel ze.
Het paard was zó energiek, dat ze het niet kon houden, en toen ze een serie bokken voorgeschoteld kreeg, maakte ze een soort lancering.
Daardoor is ze heel angstig voor het paard geworden.
Toen haar instructrice van de manege waar ze rijd probeerde haar over haar angst te helpen, heeft dit niet zo geholpen.
De instructrice zou haar gelongeerd hebben, en toen zou het dier helemaal losgeslagen zijn, mijn vriendin was volgens mij blijven zitten, maar ze bleef heel angstig, want het dier was té energiek.
Nou zit mijn vriendin hier dus heel erg mee.
Ze wil het beessie niet verkopen, want het is wel een schat van een dier.
Op stal toont ze helemaal geen problemen, maar zodra ze ook maar een stap buiten haar stal zet, wordt ze druk, en wordt mijn vriendin bang.
Haar verkopen vind zij dus geen optie.
Nou wil ik jullie hulp vragen.
Er zullen hier heus wel wat ervaren bokkers rondsurfen, die weten wat voor advies ze geven.
ik heb 2 vragen die ik daarom graag beantwoord zou willen hebben;
1. Heeft iemand hier ervaring mee en wat moet mijn vriendin ermee?.
2. Kan mijn vriendin iets doen waardoor het paard minder energiek wordt, en misschien zelfs beter gaat gehoorzamen? (denk aan Aangespannen Rijden, Vrijheidsdressuur etc.)
Bedankt voor de moeite van het lezen van dit verhaal, en alvast bedankt voor het geven van goed advies, ik en mijn vriendin zullen hier heel blij mee zijn
) 
afscheid nemen is niet leuk.. dat weet iedereen 
een goede band, en een verkeersmak paard, en dressuurmatig steeds beter.... (zie topic dat in mijn profiel staat vermeld, ik weet dat we , vooral ik nog veel moeten leren, maar het is best redelijk voor een groene combi. Heb haar nou vier jaar en ze was in 1 week zadelmak gemaakt voordat ik haar kreeg...
.
