Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73


.
.M'n band met haar is trouwens heel erg verbetert na der 1ste koliek aanval. Sindsien waren we echt vriendinnetjes. Helaas heb ik der al 1,5 jaar niet gezien.
Hij volgde mij altijd overal. Sinds 24 Januari 2006 heb ik hem niet meer gezien, maar nu ik dit type krijg ik toch weer tranen in mijn ogen. Ik heb na hem, nooit meer zó'n paard ontmoet. Wat een geweldig beest!!
)
) Hij was eigenlijk om de haverklap kreupel, en als ik dan weer eens op de manege kwam en ging rijden en hoorde dat het niet kon omdat hij niet goed liep, stonden de tranen in mijn ogen. Toen kwam het moment dat hij echt slecht liep en ze eigenlijk overwogen om hem 'naar het oude vrouwtje in Zeeland' te brengen (slager dus
) Ik helemaal in paniek! Wilde echt voorkomen dat hij afgemaakt zou worden, dus ik kwam iedere dag naar de manege vanuit mijn school. Uiteindelijk was onze band wel sterk (nu ook van zijn kant
) en als ik kwam zag ik in zijn ogen dat hij blij was. Toen hij weer goed was, werd hij natuurlijk ook weer ingezet in de lessen.. Iedereen mocht weer op hem rijden, terwijl dat in die weken dat ik hem verzorgde niet het geval was. God wat baalde ik daarvan zeg! Ik kon er gewoon niet tegen als er iemand anders op hem reed 
) Opeens kwam de actie dat alle paarden aan een handelaar verkocht zouden worden: ik zou hem dus alsnog kwijt raken.. Nachten van huilen volgden. Lang verhaal kort maken: Heb m uiteindelijk wel kunnen kopen!
ik was natuurlijk godsgruwelijk blij, en dat ben ik nog steeds.
en ik wil hem nooit meer kwijt!
