Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
De eigenaar zelf heeft hier denk ik zelf geen tijd en geen zin in ( … ) dus bedankt dat je hebt gereageerd, ik zal dit zeker gebruiken!
) zeker aan beginnen.
xValentijn schreef:Grondwerk gaan we zeker ( althans ik) zeker aan beginnen.
LynnFDA, graag! Alleen het 'nooit meer rijden' gaan we niet doen. Sorry, maar dat kan gewoon niet. Klinkt misschien een beetje van 'het gaat alleen om het rijden,' maar dat is zeker niet zo! Het gaat er alleen om dat we perfecte rijmogelijkheden hebben, en ook niet echt een omheind bakje voor grondwerk, dus dat we het liefst gewoon willen dat we wel gewoon de baas over het paard zijn tijdens het rijden ...
Shenavallie schreef:Wat ik opvallend vind, is dat het probleem altijd bij het paard gezocht wordt: paard heeft geen respect voor mij. Deze uitdrukking zou eigenlijk standaard anders moeten zijn: wat doe ik verkeerd, geef ik niet op de juiste manier leiding?
Een paard heeft geen baas (= geweld), maar een leider (= regels). De punten die jij noemt, TS, hebben alles te maken met hoe er leiding gegeven wordt. Je zult met dit paard helemaal vanaf het begin opnieuw moeten beginnen wat betreft regels stellen. Dat begint al met het uit de stal halen (of in dit geval de wei). Direct duidelijk maken dat hij niet harder mag lopen, door te stoppen en hem desnoods een paar passen achterwaarts te laten gaan of - als hij ineens te hard gaat - stoppen en een rondje draaien. Net zolang blijven stilstaan tot jij aangeeft wanneer er weer gelopen wordt. Hetzelfde met poetsen, opzadelen, rijden, enzovoorts en zo verder. Voer het paard nooit uit de hand, maar leg het in zijn voerbak. Veel oefenen in de bak met de regels. Ga ernaast staan en laat je paard volgen. Hij moet stoppen als jij stopt. Het punt is dat veel mensen er te makkelijk over denken. Een simpel iets als stoppen als jij stopt, kan soms heel wat uurtjes geduld nodig hebben. Dat hangt ervan af hoe jij als leider duidelijk bent en blijft. Als hij één keer iets niet mag, dan mag hij dat een volgende keer ook niet. Als je één keer te makkelijk bent door iets toe te staan, dan kun je in no-time weer helemaal opnieuw beginnen. Wees dus heel bewust van je eigen handelen en vooral ook je lichaamstaal. Paarden zijn daar heel gevoelig voor. Blijf dus niet als een klein poppetje ingedoken staan als hij dwars door je heen wilt rennen, maar maak je groot. Wil je dat hij naar je toe komt, maak je dan juist niet groot, maar toegankelijk (open handen, schouders naar beneden, niet strak aankijken, lichaam ontspannen).
Dit is natuurlijk grondwerk in een notendop en dus is mijn dringende advies om je hier meer in te gaan verdiepen door veel video's te kijken en vooral hulp daarbij te krijgen. Een hulp kan namelijk direct aangeven of jouw lichaamshouding op dat moment juist is. Zo word je zelf steeds meer bewust van je eigen handelen en zul je zien dat je een steeds betere verhouding met je paard krijgt.
(vind ze borstelen leuk? dan lekker borstelen en weer los laten)

MaricoGraphy schreef:doe anders de methode van monty Robert?
Hij jaagt het paard op totdat het paard zijn oren op hem richt, gaat likken en op hem af komt.
Monty kijkt het paard recht aan waardoor eht dier zich bedreigt voelt.
Na een poosje is het dier onderdanig en volgt het monty vlotjes.
https://www.youtube.com/watch?v=p_0q4HMjirs

xValentijn schreef:Dat is echt heel moeilijk …
En jaa de meeste zijn wel sociaal ja. Je bedoeld zeker van; ga is gewoon de wei in, loop langs je paard en ga een ander paard knuffelen en dan weer weg?
Maar even, ik moet een kwartier fietsen, bergop, dus voor echt hele kleine dingetjes van 5 minuten stap ik denk ik niet een halfuur op de fiets ….