Dat is vreselijk moeilijk. Ik sta nu al sinds januari steeds in dubio. Mijn paard gaat ondertussen weer wat vooruit, maar voor mij is het duidelijk dat voor mij de "grote beslissing" er wel ergens een keer aan zit te komen. Ik hoop op nog een paar mooie recreatie-jaartjes...
Waar ik pijn duidelijk aan kan zien bij mijn paard:
de "kuilen" boven zijn ogen worden dieper (Kan echt per dag veranderen...)
hij trekt zijn neusgaten wat omhoog
doffe blik in zijn ogen
oren staan veel vaker wat opzij gedraaid dan naar voren (Normaal vooral naar voren)
zijn lip en kin lijken wat strakker te staan
In zijn totaal lijkt er meer spanning in zijn lijf te zitten, op alle spieren.
In zijn totaal minder alert, vooral minder geintereseerd in aandacht. (normaal houdt hij nogal van poetsen en kroelen. als hij niet in zijn hum is, staat hij het gewoon toe, maar de interactie is veel minder. Lastig om precies op te schrijven waar dat in zit)
verder, maar dat hangt waarschijnlijk met zijn speciefieke maagproblemen samen:
veel tandenknarsen
veel gapen
duidelijk meer luchtzuigen
Mijn paard heeft een paar echt zware pijnaanvallen gehad dit jaar, en die zijn niet te missen. Zelfs voor iemand die nooit paarden ziet. Die hingen samen met maagdarmproblemen en maagzweren.
Liggen, niet willen opstaan.
Als hij dan opstaat: onrustig rondje lopen op stal, dan stil staan, gestrekt. Voorbenen naar voor, achterbenen naar achteren. Het hoofd hangt wat laag, oren opzij weggedraaid, iets afhangend. Direct daarna wordt de hals zeer hoog opgeheven, bijna doorgestrekt naar achteren/omhoog, waarbij de rare beenhouding blijft. Daarna weer rondje lopen.
Duidelijk zeer onrustig, blik afwisselend dof of juist ogen wat verder opengesperd.
Achterom kijken, zuchten, en wat kreunen.
Daarna met zijn hoofd in de achterste hoek van de stal gaan staan, kont richting deur. (Doet hij normaal echt nooit!) hoofd laag, oren opzij weggedraaid en laag. Bijna hangend hoofd.
Je zou verwachten dat hij heel erg zweet, maar dat is niet zo. Wel wat klammer onder zijn deken tijdens deze aanval, maar niet zweten.
Dit is buitengewoon naar om te zien.
Ik denk dat een echte pijnaanval nogal verschillend kan zijn, afhankelijk van welke klachten er precies zijn, en hoe het individuele dier erop reageert.
Als het paard continue met zo veel pijn staat, dan is het natuurlijk eenvoudiger te zien, en eenvoudiger te beslissen.
Het lastige zit denk ik meer in de continue pijn/irritatie. Dus niet de acute, dat is voor iedereen wel duidelijk. Maar in de pijn die chronisch wordt. Dat laat zich heel moeilijk beoordelen/inschatten.
Ik volg dit topic, ik ben ook el benieuwd hoe anderen hier over denken. Mijn paard lijk op dit moment door de grote problemen heen, maar terugvallen en wat restschade lijkt -helaas- wel erg waarschijnlijk. Ook ik zal moeten gaan bepalen voor mijn paard waar de grens gaat liggen, ooit.
Laatst bijgewerkt door F_T op 20-04-14 09:39, in het totaal 1 keer bewerkt