Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 13:59

Niet alleen kunnen zijn, normaal gedrag of onopgevoed?

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 13:59

Hoi allemaal,

Ik ben benieuwd naar jullie mening:

Mijn paard heeft er moeite mee om alleen op stal of op het land achter te blijven. Met alleen bedoel ik: geen paarden in zicht en ook geen baasje die zich met het paard bezig houdt.
Ze wordt dan onrustig. Afhankelijk van haar bui kan zich dat uiten in heen en weer rennen, over het hek springen, rondjes draaien in stal en veel hinniken. Als ze hengstig is is het gedrag heftiger dan als ze niet hengstig is.
Ik heb dit altijd als normaal gedrag beschouwd aangezien zij een kuddedier is dat in de vrije natuur zonder soortgenoten niet kan overleven en dit instinct zit nog diepgeworteld. Soms is het wel onhandig natuurlijk, maar dat is nu niet mijn vraag.

Mijn stalgenootje ziet niet alleen kunnen zijn van paarden - zoals ik boven beschreef - als onopgevoed gedrag en/of stalgebrek.
Ik ben het hier dus in eerste instantie niet mee eens, maar sta open voor discussie, en ben benieuwd hoe jullie dit zien.

Graag reacties

**Geplaatst**: 26-07-13 14:03

Geplaatst: 26-07-13 14:03

gewoon kuddegedrag.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:05

Re: Niet alleen kunnen zijn, normaal gedrag of onopgevoed?

Geplaatst: 26-07-13 14:05

Sneu voor het paard. Inderdaad kuddegedrag / instinct. Mijn paard heeft het ook.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:07

Re: Niet alleen kunnen zijn, normaal gedrag of onopgevoed?

Geplaatst: 26-07-13 14:07

die van mij heeft het al heel ze leven ik heb hem nu 14 jaar en nog wil hij niet graag alleen op stal staan. hij loopt dan steeds rondjes en staat te gillen. als ik dan met hem aan de gang gaat dan staat hij wel gewoon netjes stil.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:07

Geplaatst: 26-07-13 14:07

Mijn paard heeft het alleen als ik mét een bekend paard op vreemd terrein ben, dan sleurt ze me zo mee als ik wil splitsen, érg vervelend en moeilijk af te leren, maar ik geloof ook dat het kudde gedrag is!

**Geplaatst**: 26-07-13 14:11

Geplaatst: 26-07-13 14:11

M.i. is het wat genuanceerder: het ís kuddegedrag en dus heel natuurlijk, biologisch van een paard/kuddedier. Maar je hebt als het goed is als mens ook de rol van kuddegenoot, of liever natuurlijk nog kuddeleider voor je paard, wanneer je met hem samen bent.

Wanneer mijn paard dit gedrag vertoont terwijl ik bij haar ben, moet ik aan mijn leiderschap en haar vertrouwen daarin werken.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:15

Geplaatst: 26-07-13 14:15

ja is gewoon kuddegedrag hoor, ik heb ook altijd intens melij met van die pony's die hun hele leven op een stukje staan in hun dooie uppie...

**Geplaatst**: 26-07-13 14:16

Geplaatst: 26-07-13 14:16

Mijn pony is ook niet graag alleen.
Ik ga best veel met haar alleen op pad. Op wedstrijd staat ze ook alleen op de trailer. Desondanks houdt ze er nog steeds niet van in haar eentje achter te blijven in de wei of in een stal. Als ik er bij ben, is het wel stukken minder. Maar als ik wegloop en haar dus helemaal alleen laat, vindt ze dit best vervelend.
Soms staat ze wel eens een uurtje of twee alleen op de wei, maar dan rent ze eerst wel even en hinniken. Na een tijdje houdt het rennen wel op, maar ze is er niet echt gerust op.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:16

Geplaatst: 26-07-13 14:16

Chubby schreef:
M.i. is het wat genuanceerder: het ís kuddegedrag en dus heel natuurlijk, biologisch van een paard/kuddedier. Maar je hebt als het goed is als mens ook de rol van kuddegenoot, of liever natuurlijk nog kuddeleider voor je paard, wanneer je met hem samen bent.

Wanneer mijn paard dit gedrag vertoont terwijl ik bij haar ben, moet ik aan mijn leiderschap en haar vertrouwen daarin werken.

Mee eens

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 14:17

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 14:17

Nou het is niet sneu, want ik zorg er altijd voor dat ze niet alleen komt te staan. Maar omdat dat wat creativiteit vergt (wij hebben maar een paar paardjes op stal) is dat wel eens lastig. Bijvoorbeeld als mijn stalgenootje wil werken met haar paard in de binnenbak (daar kan mijn paard hem dan niet zien) Haar paard heeft er zelf overigens ook moeite mee maar hij heeft een wat flegmatieker karakter, dus hij blijft meestal langer rustig en accepteert de situatie sneller. Ik heb een arabier die het wel laat merken als het haar niet bevalt.

In het verleden stond ik op een manege waar ze wel eens als laatste uit de paddock werd gehaald. Je hoefde haar dan niet meer te halen want dan was ze al over het hek gesprongen en als je nog net wel op tijd was dan liep ze het hele stuk naar stal te steigeren, omdat ze zich dan vreselijk opgefokt had. Zodoende weet ik dus hoe ze reageert. Als ze wel eens als laatste naar het land wordt gebracht of als eerste op stal staat, dan zie je die onrust opkomen. Ze is meteen weer relaxed als een paar minuten later het andere paard zich bij haar voegt.

Chubby, ik kan prima met mijn paard werken, maak ook alleen lange buitenritten. Zoals in mijn OP gemeld gaat het om alleen zijn, zonder paard en zonder baasje.

Ohjajoh6: ja dat vind ik ook echt heel zielig. En mijn paard is niet echt knuffelig ofzo, maar ze wil gewoon wel minimaal 1 paard om zich heen.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:19

Geplaatst: 26-07-13 14:19

Nikass schreef:
Nou het is niet sneu, want ik zorg er altijd voor dat ze niet alleen komt te staan. Maar omdat dat wat creativiteit vergt (wij hebben maar een paar paardjes op stal) is dat wel eens lastig. Bijvoorbeeld als mijn stalgenootje wil werken met haar paard in de binnenbak (daar kan mijn paard hem dan niet zien) Haar paard heeft er zelf overigens ook moeite mee maar hij heeft een wat flegmatieker karakter, dus hij blijft meestal langer rustig en accepteert de situatie sneller. Ik heb een arabier die het wel laat merken als het haar niet bevalt.

In het verleden stond ik op een manege waar ze wel eens als laatste uit de paddock werd gehaald. Je hoefde haar dan niet meer te halen want dan was ze al over het hek gesprongen en als je nog net wel op tijd was dan liep ze het hele stuk naar stal te steigeren, omdat ze zich dan vreselijk opgefokt had. Zodoende weet ik dus hoe ze reageert. Als ze wel eens als laatste naar het land wordt gebracht of als eerste op stal staat, dan zie je die onrust opkomen. Ze is meteen weer relaxed als een paar minuten later het andere paard zich bij haar voegt.

Chubby, ik kan prima met mijn paard werken, maak ook alleen lange buitenritten. Zoals in mijn OP gemeld gaat het om alleen zijn, zonder paard en zonder baasje.

Ohjajoh6: ja dat vind ik ook echt heel zielig. En mijn paard is niet echt knuffelig ofzo, maar ze wil gewoon wel minimaal 1 paard om zich heen.

Ik bedoelde niet sneu voor jouw paard, maar in het algemeen als een paard alleen staat en daar zo'n reactie op geeft. Inderdaad dat is bij ook en soms laat ik ze bewust heel even uit elkaar staan in de hoop dat ik dat kan uitbouwen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 14:22

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 14:22

Oh haha nou ja dan begrijp ik nu wat je bedoelt. Ik vind het idd sneu voor paarden als ze alleen staan. Ik probeer uit practisch oogpunt wel te leren dat ze een paar minuutjes kan wachten als ik even een ander paard moet halen of brengen. Maar ik begrijp dat ze niet voor langere tijd alleen kan zijn en verwacht dat dus ook niet van haar.

**Geplaatst**: 26-07-13 14:23

Geplaatst: 26-07-13 14:23

Mijn jonkie heeft dat ook ja. Als ik haar weidemaatje uit het weiland pak gedraagt ze zich heel netjes en stapt achteruit om het andere paardje voor te laten (ik pak ze altijd in dezelfde volgorde).

Maar zodra ik met het andere paardje de hoek om loop zet ze het op een rennen en hinniken. Zodra ik weer terug ben is ze weer rustig en kan ik haar gewoon kalm het weiland uit halen.

Ik mekr wel dat de reactie minder heftig is dan in het begin, ik neem aan dat ze er aan begint te wennen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 14:26

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 14:26

Frederieke_ schreef:
Mijn paard heeft het alleen als ik mét een bekend paard op vreemd terrein ben, dan sleurt ze me zo mee als ik wil splitsen, érg vervelend en moeilijk af te leren, maar ik geloof ook dat het kudde gedrag is!

Dit herken ik ook wel een beetje: ik ben met mijn paard op vakantie geweest op een manege zonder bekende paarden en dat gaat prima. Kwam ik op die manege met haar vriendje er ook bij dan kon ze geen seconde zonder hem. Ze plakte heel erg, terwijl ze dat thuis niet zo deed met hem.
Volgens mij is dat dan toch het spannende van een nieuwe omgeving waardoor ze zo aan hem ging hangen. Terwijl ze zonder bekend paard direct aanpapte met de vreemde paarden daar, vanuit haar overlevingsinstinct moest ze wel.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 14:29

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 14:29

Onze paarden staan ook altijd ter hoogte van de kudde van de buren op het land naast hun. Gezellig $*\o/*$

**Geplaatst**: 26-07-13 14:30

Geplaatst: 26-07-13 14:30

Imo hebben jullie beide gelijk. Het is kuddegedrag en heel natuurlijk dat je paard er moeite mee heeft om alleen te zijn, maar het is wel degelijk af te leren. Het is geen gedrag waar ikzelf aan toegeef (nog sterker: klevende paarden haal ik juist bewust uit elkaar).

**Geplaatst**: 26-07-13 14:32

Geplaatst: 26-07-13 14:32

Chubby schreef:
M.i. is het wat genuanceerder: het ís kuddegedrag en dus heel natuurlijk, biologisch van een paard/kuddedier. Maar je hebt als het goed is als mens ook de rol van kuddegenoot, of liever natuurlijk nog kuddeleider voor je paard, wanneer je met hem samen bent.

Wanneer mijn paard dit gedrag vertoont terwijl ik bij haar ben, moet ik aan mijn leiderschap en haar vertrouwen daarin werken.

Eens

Ik begrijp dat mijn paarden niet graag gescheiden worden van elkaar, maar ze moeten wel rustig met mij op stap kunnen gaan zonder maatje als ik dat van hen vraag. Vooropgesteld dat we dat dus rustig opgebouwd hebben

Zonder baas en zonder ander paard vind ik het niet vreemd dat ze gaan hinniken en heen en weer rennen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 14:35

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 14:35

Urielle schreef:
Imo hebben jullie beide gelijk. Het is kuddegedrag en heel natuurlijk dat je paard er moeite mee heeft om alleen te zijn, maar het is wel degelijk af te leren. Het is geen gedrag waar ikzelf aan toegeef (nog sterker: klevende paarden haal ik juist bewust uit elkaar).

Hoe los je dat dan op? Als mijn paard vijf minuutjes op stal moet wachten geef ik idd niet toe aan onrustig gedrag. Maar ik zal er niet voor kiezen haar een paar uur alleen op stal te zetten. Waarom zou je dat doen? En hoe leer je een paard dan dat te accepteren?

**Geplaatst**: 26-07-13 15:07

Geplaatst: 26-07-13 15:07

Helaas is ons paard ook hysterisch zonder zijn vriend(inn)en. Ik wijt dit aan kuddegedrag, maar tegelijkertijd komt het ook denk ik doordat wij, als baasje, niet leider genoeg kunnen zijn om hem gerust te stellen. Hij is inmiddels twintig en ik verwacht niet dat dit er nog uit zal gaan.

Maar we blijven proberen, misschien gaat het nog eens goed komen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 15:16

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 15:16

Elsje123 schreef:
Helaas is ons paard ook hysterisch zonder zijn vriend(inn)en. Ik wijt dit aan kuddegedrag, maar tegelijkertijd komt het ook denk ik doordat wij, als baasje, niet leider genoeg kunnen zijn om hem gerust te stellen. Hij is inmiddels twintig en ik verwacht niet dat dit er nog uit zal gaan. Maar we blijven proberen, misschien gaat het nog eens goed komen.

Maar dan heb je het dus over een situatie waarbij je zelf wel bij het paard bent? Het gaat hier om echt ALLEEN zijn. En mbt echt ALLEEN zijn vraag ik me af of je dat een paard moet willen leren. Hoewel het practisch is, heb ik het gevoel dat het niet helemaal eerlijk is als je dat van een paard vraagt. En als hij zich dan uiteindelijk misschien schikt omdat hij niet anders kan, dan is hij misschien braaf maar wel ongelukkig...

**Geplaatst**: 26-07-13 15:40

Geplaatst: 26-07-13 15:40

Hallo
ik ben dus de stalgenoot van Nikass. :-)

en we lossen het toe nu toe zo goed en kwaad als het kan allemaal op. maar...ik herken mijn paard niet meer. die ik overigens al 14 jaar heb en ik heb op wel -tig pensionstallen gestaan waar ik nog nooit geconfronteerd ben met een medepaard dat zo erg moeite heeft met alleen staan.

dwz,,,zelfs benen afspoelen uit het zicht is een drama,let wel...5 meter verderop van de stal maar uit het zicht. rijden is erg lastig omdat zowel mijn paard als haar paard erg onrustig worden terwijl ze elkaar zien!

nu stonden ze al paar maanden alleen met zijn 2 en en dat heeft het er niet natuurlijk niet makkelijker op gemaakt!!!!!dat is logisch!

gelukkig komt er een ruintje binnenkort en staan er wat meer merries..hopelijk gaat het vanaf nu beter.

ik heb dit nooit eerder meegemaakt in al die jaren en natuurlijk weet ik dat paarden kuddedieren zijn maar ik weet ook dat er -tig paarden zijn die rustig blijven als ze van de kudde weggehaald worden of bij hun maatje. er is natuurlijk een verschil tussen het niet prettig vinden om alleen te zijn of de hele tijd te hinniken en rondjes op stal te draaien of op het land en niet te accepteren dat jouw paard uit het zicht is terwijl er ook andere paarden staan. moet ook gewoon met mijn paard kunnen werken of uit het zicht dingen kunnen doen, me dunkt.

dus ik ben het er niet mee eens dat je het maar moet accepteren. er zijn zelfs methoden om je paard daarin te begeleiden en te steunen wat voor je paard zelf ook veel fijner is..uiteindelijk ben jij de leider. zo heb ik mijn paard ook geleerd om alleen naar het bos te gaan wat hij in het begin vreselijk vond. puur met vertrouwen en geduld.
amen.

**Geplaatst**: 26-07-13 15:45

Geplaatst: 26-07-13 15:45

Nikass schreef:
Hoe los je dat dan op? Als mijn paard vijf minuutjes op stal moet wachten geef ik idd niet toe aan onrustig gedrag. Maar ik zal er niet voor kiezen haar een paar uur alleen op stal te zetten. Waarom zou je dat doen? En hoe leer je een paard dan dat te accepteren?

Ik zet het onrustige paard dus wel binnen, alleen of met een ander rustig paard waaraan het niet zo kleeft, met voer en volop hooi.
In het begin veel onrust, maar ze leren mettertijd wel dat ze alleen staand niet opgegeten worden.
Speciale vrienden haal ik uit elkaar en combineer ik zo mogelijk met een ander paard waar ze wat losser tegenover staan.
Waarom? Omdat ik het belangrijk vind dat ik met het paard (of juist het andere

) gewoon weg kan, les, kliniek, wedstrijd,.. of voor het geval er een verkocht wordt, overlijdt of bijv. boxrust moet hebben. Daarnaast is het kleefgedrag een teken van onzekerheid alleen (natuurlijk gedrag verder) en een paard door alleen te zijn en alleen dingen te ondernemen zelfverzekerdheid opbouwt.

**Geplaatst**: 26-07-13 15:50

Geplaatst: 26-07-13 15:50

Nikass schreef:
Elsje123 schreef:
Helaas is ons paard ook hysterisch zonder zijn vriend(inn)en. Ik wijt dit aan kuddegedrag, maar tegelijkertijd komt het ook denk ik doordat wij, als baasje, niet leider genoeg kunnen zijn om hem gerust te stellen. Hij is inmiddels twintig en ik verwacht niet dat dit er nog uit zal gaan. Maar we blijven proberen, misschien gaat het nog eens goed komen.

Maar dan heb je het dus over een situatie waarbij je zelf wel bij het paard bent? Het gaat hier om echt ALLEEN zijn. En mbt echt ALLEEN zijn vraag ik me af of je dat een paard moet willen leren. Hoewel het practisch is, heb ik het gevoel dat het niet helemaal eerlijk is als je dat van een paard vraagt. En als hij zich dan uiteindelijk misschien schikt omdat hij niet anders kan, dan is hij misschien braaf maar wel ongelukkig...

Ja, ik (of mijn man) ben dan zelf wel bij het paard, als hij alleen is gaat ie helemaal over de zeik. Een paar maanden terug had hij een blessure aan zijn been en moest hij van de VA stalrust. De rest stond op de wei. We hebben 'm, om het te proberen, op stal gezet. Dat ging redelijk, maar smiddags werden we gebeld dat hij bijna zijn stal uitkwam en het zweet sijpelde in straaltjes van zijn lijf en hij draaide alleen maar rondjes, wat ook niet echt bevorderlijk was voor de genezing. Uiteindelijk hebben we er voor gekozen om tegen het doktersadvies in hem weer op de wei te zetten, met het risico dat dat hem fataal zou worden. Het was kiezen tussen twee kwaden. Gelukkig is het allemaal goed uitgepakt en loopt ie gewoon weer.

Ik begrijp idd. dat jij bedoelt om het te proberen zonder dat je er bij bent. Daar heb ik verder geen ervaring mee.

**Geplaatst**: 26-07-13 15:54

Geplaatst: 26-07-13 15:54

Urielle schreef:
Imo hebben jullie beide gelijk. Het is kuddegedrag en heel natuurlijk dat je paard er moeite mee heeft om alleen te zijn, maar het is wel degelijk af te leren. Het is geen gedrag waar ikzelf aan toegeef (nog sterker: klevende paarden haal ik juist bewust uit elkaar).

Milena heeft het er nooit moeilijk mee gehad, maar nu ze ouder wordt en al een paar jaar met pensioen is, wordt het lastiger. Ze kan tegenwoordig nog maar slecht alleen zijn.

Wat zou jij daar mee/aan doen Urielle?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 26-07-13 16:18

Geplaatst door de TopicStarter : 26-07-13 16:18

Ja, ik (of mijn man) ben dan zelf wel bij het paard, als hij alleen is gaat ie helemaal over de zeik. Een paar maanden terug had hij een blessure aan zijn been en moest hij van de VA stalrust. De rest stond op de wei. We hebben 'm, om het te proberen, op stal gezet. Dat ging redelijk, maar smiddags werden we gebeld dat hij bijna zijn stal uitkwam en het zweet sijpelde in straaltjes van zijn lijf en hij draaide alleen maar rondjes, wat ook niet echt bevorderlijk was voor de genezing. Uiteindelijk hebben we er voor gekozen om tegen het doktersadvies in hem weer op de wei te zetten, met het risico dat dat hem fataal zou worden. Het was kiezen tussen twee kwaden. Gelukkig is het allemaal goed uitgepakt en loopt ie gewoon weer.
Ik begrijp idd. dat jij bedoelt om het te proberen zonder dat je er bij bent. Daar heb ik verder geen ervaring mee.[/quote]

Mijn paard is nooit onrustig als ik met haar bezig ben. Ik kan gewoon rijden, longeren, wat dan ook uit zicht van andere paarden.
Ze gedraagt zich dan prima.

Nomineer dit bericht ×