Bokt.nl

VogeltjeM schreef:

Aangeleerde hulpeloosheid is inderdaad een term uit de psychologie, die niets te maken heeft met wat jij nu beschrijft

Ik heb zelf niet echt een mening over of we onze dieren flauw maken.. De mijne staat altijd buiten (ook in de winter) en ik doe mn best om voor hem een zo natuurlijk mogelijke leefsituatie te benaderen. Ik denk dat dat altijd het beste is. Niet teveel pamperen met dekens (tenzij noodzakelijk), smeerseltjes, pilletjes, behandelingen en dat soort dingen

Lara_Silver schreef:

TS volgens mij heb jij het principe van aangeleerde hulpeloosheid helemaal niet begrepen.

Veulen84 schreef:

Aangeleerde hulpeloosheid (bij paarden is iets breder dan dit. Het is een psychologische toestand. Het gelijkt zich kwa toestand meer met een depressie bij mensen. (Er zijn oa. onderzoeken waarin ze de zelfde stoffen meten in het lichaam.)

Aangeleerde hulpeloosheid zorgt er voor dat paarden ook bijna geen nieuwe dingen meer leren. Ze vermijden eigenlijk elke vorm van confrontatie. Je ziet vaak ook dat dit soort paarden terug lopen in conditie. Hun motivatie om te bewegen/eten is bv ook lager.

Paarden in de sport zullen dit gedrag zelden vertonen. Om zulk gedrag te gaan vertonen moeten ze langer blootgesteld worden aan verwaarlozing/mishandeling (door mensen of andere paarden).
Bovendien is het zo dat de meeste rijpaarden leren dat ze invloed hebben op de ruiter. Dat klopt niet met aangeleerde hulpeloosheid. Denk bv aan een paard dat geregeld gemept word als je er op zit, hij leert te vluchten of te bokken.

Het feit dat paarden op slechte bodems lopen/accepteren dat we ze schoppen enz zegt dat de paarden een hoog tolerantie vermogen hebben. Ze zullen niet zo snel in verzet komen... Tenminste wij pikken vaak het verzet niet op.


Ik heb hier een merrie die aangeleerd hulpeloos is. Het is een heel moeizaam proces om die iets leren. Toen ik haar net had was ze leeg. Er kwam geen spatje verzet uit. Als een ander paard bij kwam staan om te eten (zonder ander gedrag), dan deed zij een stap opzij om daarna geen poging meer te doen tot eten.
Als ik die dwong om iets te doen wat ze niet wilde dan stond ze met een trilbeen gewoon stil te accepteren dat het gebeurde.
Nu na 3,5 begint ze steeds vaker een beetje aan te geven wat ze wil. Zo vlucht ze nu voor andere paarden. Als ik nu met een zweep knal, dan schiet ze meters weg.

Zulke paarden haal je er overal uit (ik kom ze vaker tegen trouwens). Die paarden gedragen zich heel anders.

Lara_Silver schreef:

Ik denk dat dat het beste is. Ik heb een paard gezien en meegemaakt dat aan Learned Helplessness leed, ook zijn training mee mogen maken. Het heeft niets te maken met het afnemende afweersysteem door overbetutteling. Het is een psychische toestand die uiteindelijk ook lichamelijk inwerkt. Een paard dat aan aangeleerde hulpeloosheid lijdt, word volledig apathisch. Dit kan verschillende oorzaken hebben, en het ligt ook heel erg aan het karakter van het paard. De basis uitleg is dat het dier meermaals heeft gemerkt dat er geen gehoor word gegeven aan zijn uitingen. Dat wat hij ook deed hij niets kon veranderen aan zijn situatie.

Een simpel voorbeeld is een paard dat zijn ongemak toont onder een onkundige en gemene ruiter die hem keer op keer onterecht corrigeert of volledig negeert. Na een tijdje zal het dier geen pogingen meer doen zijn ongemak te tonen en sommige paarden zinken dan weg in LH, dwz ze doen geen enkele moeite meer en worden zelfs apathisch. (zo ook het paard dat ik meegemaakt heb) Je moest hem vooruit trekken aan het touw omdat hij het nut van meelopen aan het touw niet meer in zag. Ook in de piste tijdens het grondwerken gaf hij geen enkele respons. De trainer moest uitzoeken op welke prikkeling het dier weer reageerde en vanuit daar opbouwen.

Ik vond het een zeer complex probleem en het is uiteindelijk goed gekomen met veel geduld, het was dan ook zeer interessant om mee te maken. Hij heeft mij ook veel uitgelegd. Het kan verschillende oorzaken hebben en de mate van de toestand is ook afhankelijk van het karakter van het paard. Niet ieder paard zal verzinken in LH. Maargoed het heeft dus niets te maken met medicatie of overbetutteling.

Veulen84 schreef:

Wat is je vraag dan?

Is je vraag overbetuttelen we paarden en worden ze daardoor zwakkere en zijn de minder in staat om tegen bepaalde dingen op te kunnen?

Ik geloof dat dat namelijk nogal uiteen loopt per ras en stal. Ik vermoed dat bepaalde rassen zwakker worden omdat ze niet zo dicht meer bij hun domesticatie oorsprong zitten. Maar het gemiddelde paard zal nog steeds prima opgewassen zijn tegen ongelijke bodems. Lopen is namelijk een handeling die ze alleen maar hoeven te verfijnen. Dat verfijnen kan wel mis gaan. Als ik nooit ren dan zal mijn vermogen om goed te rennen af nemen. De kans dat ik dan me enkels verzwik/struikel/val is dan veel groter. Immers me spieren en lichaam zijn dan minder sterk voor de handeling. Echter is het niet zo dat ik niet weet welke spieren ik zou moeten aanspannen daarvoor.

Dit is het zelfde bij paarden. Ze weten hoe ze op zo'n zachte/ongelijke bodem moeten lopen. Maar hun pees en spierstevigheid zal dat wel vermoeien. Ga je ze dwingen, dan zullen ze heus aangeven dat het niet kan. Alleen vaak pakken wij dat niet op, ja een dag later als ze stijf lopen van de spierpijn en soms zelfs interesseert het ons dan nog niet.