Ik zou graag tips willen van jullie, omdat ik even niet weet hoe ik dit kan oplossen of verbeteren.
Ik heb een veulentje van 6 maanden en ik haal hem elke dag even een kwartiertje uit stal om te poetsen en te laten wennen aan de normale gang van zaken. Hij loopt ook netjes mee als ik een stukje het erf op loop en hij laat zijn beentjes afspuiten en dat soort kleine dingen.
Sinds deze week heeft hij een ontstoken wondje op zijn achterbeen (spronggewrichten schuren een beetje tegen elkaar aan) en hij voelt zich niet zo lekker. Dit geeft op zich niet, want hij staat gewoon in de kudde en dan kun je er op wachten dat er een keertje iets scheelt. Nu krijgt hij een antibiotica kuurtje en elke dag zalf op het wondje om het te laten genezen.
Maar elke keer als ik hem vast zet om zijn temperatuur op te nemen, antibiotica prikje te geven en zijn wondje in te smeren, wordt hij heel erg bang. Ook logisch omdat niemand ooit aan zijn achterbenen heeft gezeten, vooral niet aan de binnenkant.
Hij gaat dan hangen, steigeren en schoppen omdat hij bang is. Hier valt op zich, met twee personen, wel om heen te werken maar het is elke keer zo'n strijd. Als het allemaal weer gedaan is, dan krijgt hij lekkere muesli of veulenbrok en dan wordt het wel positief afgesloten. Hij heeft dus geen hekel aan me en hij komt braaf zijn stalletje uit als ik dat vraag.
Mijn punt is alleen dat hij nog moet leren dat ik graag aan zijn (binnen-) benen wil zitten en over een tijdje die ook wil optillen en uit krabben. Alleen (door die zalf vooral) vertrouwt hij dat niet. Als ik er aan zit dan begint hij te draaien en weg te lopen en dreigen met slaan.
Dreigen te slaan doet hij overigens alleen als ik aan de binnenkant van zijn achterbenen zit of onder het spronggewricht. Echt slaan doet hij alleen als je aan het wondje zit. Zijn voorbenen kan ik redelijk aanraken, maar dan loopt hij weg, draait om of loopt naar achteren.
Vandaag was hij er toch wel van in paniek en begon weer met hangen en proberen te steigeren maar zo erg dat het halster brak en hij achterover klapte en op de grond viel. Ik wil hem niet elke keer zo bang maken, maar het moet toch behandeld worden!
Ik wil graag dat hij me vertrouwt dat ik hem niet op eet als ik aan zijn benen zit en ik ben heel erg bang dat hij dat niet meer (of heel moeilijk) toe gaat laten, ook als hij groter is. Dat wondje is namelijk echt een vervelend klusje elke dag.
Voor dat hij dit had, heb ik links voor wel een keer kunnen uitkrabben, we waren dus goed op weg.
Misschien een beetje rommelig verhaal zo maar ik hoop dat jullie het een beetje volgen. Graag tips?
