Ik zal de situatie ff uitleggen.
Sinds zaterdag heb ik een paardje op proef, op de stal waar ik haar vandaan heb was ze heel lief met poetsen, lekker met haar gewandeld en gegraasd, en daarna op haar gereden.
T klikte, dus de beslissing haar te laten komen was gauw gemaakt.
Zaterdag heb ik haar lekker met rust gelaten, lekker op stal, en daarna nog een uurtje in de paddock. Ze was wel heel nerveus toen ze aankwam, maar dat is natuurlijk heel logisch met allemaal nieuwe indrukken
Zondag stond ze er lekker rustig bij, heb haar losgelaten en lekker gepoetst, daarna de paddock in, zodat ze ook kennis kan maken met de andere paardjes. 's middags nog met haar rondgelopen over het terrein, dat vind ze wat spannend maar verder gaat dat goed. aan het eind van de middag ging ze aan de longe.. Nou mw ontplofte zowat, alleen maar rennen!
Gister op stal gekomen lekker gepoetst, samen met meisje op stal (vanwege weggezakte rijervaring) erop gestapt.. 10 minuutjes met haar gestapt, weer was ze heel nerveus, en wil alleen maar snel vooruit!
Weer aan de longe gezet, weer ging ze compleet uit dr stekker, alleen maar rennen, later wel iets rustiger, maar het lijkt of ze moeilijk de aandacht erbij kan houden.. daarna nog losgelaten en echt lekker laten rennen en gek doen.. (zonder zadel gelongeerd)
Ook daarna staat ze nog steeds naast je te briezen dat ze meer wil...
Geen denken aan dus dat ik daar rustig op kan rijden voorlopig!
Kan iemand mij op weg helpen waar te beginnen?
Hoe krijg ik die opgekropte spanning en energie dr uit?
ik weet het ff niet.. het gaat hier om een 11 jarige haflinger merrie.
alvast bedankt!

Ik werk hier op een eventingstal, en ze krijgen hier ook vaak maar 2 a 3 kilo, hun eigen soort voer dan wel, maar het is geheel afhankelijk van wat ze doen.

