Ik ben benieuwd wat jullie van mijn volgende stelling vinden.
Een paard hoort 24/7 weidegang te hebben met minstens een gezelschapsdier erbij dat is toch gewoon een basisbehoefte van een vlucht-kudde dier?
Overdag weidegang en in de nacht op stal, daar kan ik nog inkomen.
Er zijn natuurlijk uitzonderingen zoals te dikke paarden die hoefbevangen worden, e.t.c... Maar ik bedoel dus in het algemeen.
Ik vind dat er een verkeerde instelling onder mensen bestaat in de zin van... Mijn paard heeft een stal, piste, krijgt de juiste voeding, enkele keren per week beweging en hopen liefde, genoeg om gelukkig te zijn dus? Maar klopt dat echt?
Ik hoor het liever als volgt klinken: een paard heeft een inloopstal, weide, gezelschap en aanvullende voeding nodig, beweging en sowieso hopen liefde inbegrepen, en dan is die gelukkig
.Ik heb vaak zo'n medelijden met paarden en dan vooral (oh nu ga ik op mijn kop krijgen) met sportpaarden maar ook andere gevallen.
Ze staan uren en uren te niksen of te eten op stal i.p.v te grazen of in gezelschap te staan op de wei. Ze hebben enkele metertjes dus bijna nooit de vrijheid om eens te doen wat ze zelf willen. Dan worden ze uit stal gehaald en moeten direct werken.
Je kan het vergelijken met een hond in een kennel, die er een 1 à 2uur per dag uit mag. Dat komt zelfs al bij mishandeling in de buurt vind ik.
Hoeveel eigenaars ook om hun paard geven, ik denk dat veel mensen die liefdesballon eens moeten doorprikken om te kijken en te zien dat je je paard ook zijn geluk kan geven door hem paard te laten zijn.
Er zijn paarden die in geen maanden een ander paard eens kunnen aanraken. Dat is toch treurig.
Ik wil niemand de les spellen maar mijn boodschap is; denk verder na, gun een paard zijn vrijheid en sociale behoeften.
Amen :p Wie staat hier anders tegenover?
)
tenminste bij mij op de PP is het hun enige hobby oja en baasje lastig vallen met bemoeien.