Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-12 16:53

mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-12 16:53

Hoi,

Goed, van een afstand is het moeilijk oordelen, maar ik zit een beetje te twijfelen... Een aantal weken terug zat ik in de rats omdat 1 van mn 2 paarden hoefbevangen zou zijn, dus ik had gelijk de hoefsmid gebeld om te komen bekappen. Hij stelde me gerust voor de hoefbevangenheid, want de merrie had 'alleen' een grote ontsteking in haar hoef... Maar toen kreeg ik er gelijk nieuwe zorgen voor terug.

De hoefsmid vroeg me tot mijn grote verbazing of hij ook het probleempaard moest bekappen.. Naar mijn weten had ik geen probleempaard. Nu blijkt dat mijn 3-jarige bekend staat (ik was er helaas nooit bij want de smid komt tijdens werkuren en dan kan ik er niet zijn.. Ik had er wel vertrouwen in aangezien hij al jaren de paarden bekapt zonder problemen) als een gevaarlijk en onopgevoed paard. Dat was schrikken! Zo vertelde hij mij dat ze bij het bekappen hem nauwelijk onder controle houden en dat hij probeert te trappen bijten etc. Volgens hem moet ik hem met spoed in de opleiding doen bij een centrum voordat ik alle controle straks over hem kwijt ben, vooral omdat het een behoorlijk groot paard is. Ik heb dus kunnen zien hoe mijn paard zich bij de smid gedroeg en ik stond best perplex. Het moment dat ze de stal inkwamen met mij begon hij al rond te draaien en wilde hij de wei in sprinten. De smid rende om hem de weg af te sperren dus rende hij als een speer weer terug een hoek in met zn kont naar me toe. Ik vond hem met angst reageren en heb dus gezegd dat ik hem wel het halster om zou doen. Met een paar zoete woorden lukte mij dat ook. Het bekappen ging best redelijk, zolang ik bij zijn hoofd bleef stan en hem zacht en af en toe streng toesprak als hij probeerd zich los te trekken. Toen de smid het halster af wilde doen begon hij praktisch te steigeren. Ik kreeg het wel af.

Nu vraag ik me een paar dingen af... de smid is niet iemand van langzame gebaren etc, dus hij maakt nogal wat verbaal en fysiek kabaal, als jullie begrijpen wat ik bedoel. Ik heb er altijd zorg voor gedragen hem aan alles langzaam te laten wennen en heb hem eigenlijk nog nooit onder echte druk gezet en probeer altijd erg kalm te blijven. Die andere drukke en ruwe manier van doen heeft mn paard misschien laten schrikken. Misschien heb ik hem daarmee verwend gemaakt en kan hij meer dominantie niet aan? Ik heb wel gehoord van de smid dat hij hem een goede tik verkocht heeft (ik denk zelfs een trap) toe hij probeerde te trappen... Ik heb hem nog nooit pijn gedaan om hem te straffen.

Het is van nature best een dominante jonge ruin en met een paar dingen is het moeilijk zijn respect te krijgen. Hij vind bijv voetjes geven nogal altijd lastig en probeert altijd zn been los te trekken, of laat zich soms door zijn knieen zakken. Ook zijn halster omdoen kan alleen ik met gemak, want ik weet dat ik dit kalm moet doen zonder drukke gebaren. Hij is ook altijd wat lastig bij het borstelen, dan draait hij weg voor de druk van de borstel, gooit zijn hoofd omhoog als de borstel bij zijn hoofd komt etc. Als laatste probeert hij ook best wel vaak te bijten. Hij weet dat hij het niet mag en ik hoef maar een kik te geven en hij stopt in zijn beweging, maar hij probeert het wel elke keer weer. Hij doet dit ook bij de merrie tot ze fors naar hem uitvalt van ergenis. Hij heeft me nog nooit gebeten,dat niet, maar ik moet wel elke keer weer mn stem verheffen. (dit kan ook een jeudgzonde zijn, want zodra ik niet oplet bijt hij ook in de bezems, de emmer waar zijn biks ingaat, de borstels als hij erbij kan etc)

Verder is hij met het wandelen wel respectvol, al komt hij wel af en toe behoorlijk in mijn persoonlijke omgeving, dan gaat hij dicht tegen me aan plakken of wat trekken aan het touw. Hij heeft zich nog nooit proberen los te trekken en elke vorm van rebellie heb ik tot nu toe met hem streng toespreken en een paar stappen terug duwen zo weer in het gareel. Hij is er wel echt gek op om dicht bij ons te zijn, zodra hij ons ziet komt hij er met een hinnik aan gegallopeerd en hij volgt ons overal als een pup. Bij het stal uitmesten etc heb ik dan ook altijd een schaduw van 1.65 achter me aanhobbelen. Ook houdt hij wel veel van lichamelijk contact en zoekt die ook, alleen hij blijft wat schichtig bij zijn hoofd...

We hebben hem sinds hij 11 maanden oud is en ervoor zat hij in een kudde met andere jonge franse dravers. Hij had nog niks geleerd en kreeg voor de rit naar ons toe voor het eerst een halster om en werd gelijk ook gecastreerd. Blijkbaar konden ze hem bij de rit ook niet aan (het was een goeie 500km en moest in 2 etapes gedaan worden door een bedrijf dat we ingehuurd hadden) en hij stond los in de trailer met de merrie die we als gezelschap hadden gekocht. de chauffeur van het transport wenste mij succes met zo'n wild en moeilijk veulen, dat ik daar nog wel mn handen vol aan zou hebben. Het duurde daarna meerdere weken voor ik hem aan kon raken en nog een stuk langer voor ik het aandurfde hem te leren zijn halster af en aan te doen. Daarna ging alles best vloeiend en hebben we een goede band opgebouwd.

Buiten wandelen aan het halster en het poetsen, etc heb ik nog niet veel met hem gedaan. Aan de hand van voorgaande, opmerkingen vd hoefsmid en de context, denken jullie dat er een idd een probleem is met zijn respect voor mensen, of zal de hoefsmid te ruw zijn geweest en is het een paard dat niet snel vergeet of vergeeft... Ik twijfel over de manier hem te beleren, ik denk dat ik een pro zal vragen om de basis te doen, maar denken jullie dat ik dit idd het beste zo snel mogelijk kan doen voor hij mij de baas wordt? Ik heb veel ervaring met al netjes opgevoede paarden, maar dus niet veel ervaring met (totaal) onopgevoede paarden en ik wil hem niet verpesten, maar ik had nog even willen wachten, vanwege de financieen... En als hij door iemand anders beleerd wordt, moet ik er dan gelijk mee aan de slag en doorpakken, of kan hij daarna weer de wei in om het tegen het voorjaar weer op te pakken (dit zeg ik omdat ik komende winter weinig tijd zal hebben helaas)... Het vervelende is ook dat ik in de middle of nowhere ben en er geen bak of roudnpen in de buurt te bekennen is, daardoor durf ik het ook niet goed aan, omdat ik dit wel in veiligheid wil doen voor hem en voor mij..

**Geplaatst**: 14-06-12 16:58

Geplaatst: 14-06-12 16:58

En dit is niet eens echt gemeen bedoeld maar, als je weet dat hij zo gevoelig en schichtig kan zijn, waarom laat je dan een hoefsmid komen als je zelf er niet bij kan zijn?

Ik denk niet zozeer dat de smid het probleem is, of het paard, maar ik denk dat jij meer moet doen. Ik lees alleen maar twijfel, twijfel over dit en dat en aanpakken en hij is dominant en jong...
Zoek even iemand die je kan helpen, en het vertrouwen kan geven dat je op de goede weg zet, want op deze manier ga je inderdaad een 'vervelend' paard kweken omdat je het vertrouwen in jezelf niet hebt.

**Geplaatst**: 14-06-12 17:03

Geplaatst: 14-06-12 17:03

Het klinkt als een combi tussen een vrij verwend paard en een te ongeduldige smid als ik heel eerlijk ben, voor zover dit vanuit een verhaal te beoordelen valt natuurlijk. Ik kan je aanraden om iets van grondwerk onder begeleiding te gaan doen om meer respect van je paard te krijgen, daar heb je geen bak voor nodig maar wel een afgesloten ruimte waar je zonder andere paarden kunt werken. En om een andere smid te laten komen om uit te zoeken of het aan je smid ligt dat je paard zich misdraagt bij het bekappen en zelf bij bekappen te zijn. Desnoods spreek in je in de avond of in het weekend af.

**Geplaatst**: 14-06-12 17:06

Geplaatst: 14-06-12 17:06

Je hebt hem al twee jaar en komt er nu pas achter dat er een probeem is met de smid?

Wie zorgt er normaal voor en is dat wel een vertrouwd persoon???

**Geplaatst**: 14-06-12 17:07

Geplaatst: 14-06-12 17:07

Het kan heel goed een combinatie van dingen zijn. Een hoefsmid die geen geduld heeft voor jonge paarden, een jong paard dat nog veel moet leren, een eigenaar die twijfelt over dingen. Schrijf je paard niet gelijk af, zoek iemand je kan leren je paard dingen te leren. En zoek een andere hoefsmid, die relatie is nu zo verstoord daar wordt je paard niet beter van. Komt vast wel goed!

**Geplaatst**: 14-06-12 17:08

Geplaatst: 14-06-12 17:08

Wees er voorlopig zelf bij, dat is mijn advies. Hij klinkt als een paard wat op zich best ok is, maar snel van slag is door bepaalde prikkels. Sommige paarden kunnen zeer angstig reageren op een gewelddadige uiting, ook al is het alleen maar een klap. Mijn Cassey kwam met een mishandelings-trauma bij mij terecht, dus ik weet hoe fragiel de balans kan zijn.

Gedurende het hele proces, vanaf het zien van de hoefsmid tot na het bekappen, belonen met wat lekkers. Stukjes wortel ofzo, anders krijgt hij vast erg veel snoepjes in één keer :-)

. Je kan hiermee al een snelle start maken met hoefkrabben!

Verder veel aan de vertrouwensband werken. Hele simpele dingetjes: lekker stukje wandelen, samen rondhangen in de bak, lekker poetsen. Gewoon samen relaxen.

**Geplaatst**: 14-06-12 17:13

Geplaatst: 14-06-12 17:13

Ik herken veel in je verhaal en wat ik lees is dat als je alles met rust en niet te veel druk doet.
Ik had het zelfde probleem met mijn smid. Paard was ontzettend moeilijk te bekappen door hem.
Hij heeft toen een keer een harde knal voor zijn kop gekregen en dat was de grens voor mij.
Als je je verdiept in het wezen paard en ziet dat voetjes geven het meest on natuurlijk is voor een paard.
Een jong paard moet ontzettend veel vertrouwen in je hebben om zijn voetjes te geven. Kijkend naar het
gedrag van de smid is hij het laatste persoon waarbij hij dat zal doen.
Ik heb me verdiept in zelf bekappen (natuurlijk) en doe mijn paarden nu zelf.
In rust en een kriebel tussen door en het is zo gebeurd en ook nog harstikke leerzaam.
Mischien kun je uitkijken naar een andere smid, want hier word je paard niet blij van.

**Geplaatst**: 14-06-12 17:23

Geplaatst: 14-06-12 17:23

Ik denk ook dat het een combi is van een paard dat wel echt beter opgevoed moet worden, maar ook een smid die te ongeduldig is voor dit paard. Een cursus jonge paarden zal jullie waarschijnlijk beide goed doen, en daarbij zal je ook meteen weten of je paard zo dominant en onopgevoed is als wordt gezegd, of dat het wel meevalt, en je paard gewoon echt niet blij wordt van de smid.

Voor nu zou ik zelf echt zorgen voor of een andere smid, of zorgen dat je wel bij de bekappingen aanwezig kan zijn. Mocht dat kwa tijd niet kunnen met deze smid, dan maar met een andere... Je wilt niet dat een ander je paard gaat "opvoeden" op een manier waar jij niet achter staat, en blijkbaar is dat wel wat er nu gaande is..

**Geplaatst**: 14-06-12 17:33

Geplaatst: 14-06-12 17:33

Angela schreef:
Ik denk ook dat het een combi is van een paard dat wel echt beter opgevoed moet worden, maar ook een smid die te ongeduldig is voor dit paard. Een cursus jonge paarden zal jullie waarschijnlijk beide goed doen, en daarbij zal je ook meteen weten of je paard zo dominant en onopgevoed is als wordt gezegd, of dat het wel meevalt, en je paard gewoon echt niet blij wordt van de smid.

Voor nu zou ik zelf echt zorgen voor of een andere smid, of zorgen dat je wel bij de bekappingen aanwezig kan zijn. Mocht dat kwa tijd niet kunnen met deze smid, dan maar met een andere... Je wilt niet dat een ander je paard gaat "opvoeden" op een manier waar jij niet achter staat, en blijkbaar is dat wel wat er nu gaande is..

Ben ik helemaal met je eens, daarbij het is hartstikke logisch dat hij voetjes geven nog lastig vindt dus het is normaal dat dit altijd rustig wordt aangepakt bij jongere paarden. Als er dus angst speelt en instabiliteit is het logisch dat dit rustig wordt aangepakt, maar speelt er dominantie en gaat hij slaan (wat echt uit ten boze is) is een welverdiende mep best op zijn plek, maar zoals het nu klinkt is de hoefsmid te snel en kortaf geweest, wat zich nu dus uit in een angstig paard bij de hoefsmid.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 14-06-12 17:38

Geplaatst door de TopicStarter : 14-06-12 17:38

Ik zal er idd de volgende keren zelf bij zijn, al moet ik ervoor vrij nemen. Hier in Frankrijk gaan dingen wat anders dan bij ons en de smid is al jaren de smid van mijn schoonfamilie en hij regelde altijd zelf zijn komst. Ik ben daar toen ik deze 2 paarden kocht mee doorgegaan, ook omdat de smid van ver moet komen en nooit 's avonds of in het weekend werkt. Anders dus dan in NL. De eerste keer was ik er wel bij, ik had mn paard al geleerd voetjes te geven etc en dat deed hij, buiten de 2 dingen die ik al aangaf boven redelijk netjes, maar het was dan ook een baby! Het bekappen ging best met gemak en hij werd dan ook ingeschreven als een gemakkelijk paard. Daarna heeft de smid mij nooit meer wat gezegd en elke keer waren zijn hoeven netjes bekapt en was er verder geen probleem. Dus vandaar dat ik zei dat ik ervan schrok, want deze reputatie was nieuw voor mij. Gelukkig luisterde hij wel naar mij, en ging het bekappen ok, maar dat heeft bij mij de vraag opgeroepen of ik niet meer door moet pakken. Ik heb geen haast maar misschien doe ik het al te rustig aan en zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Maar misschien idd ook maar van smid veranderen, hoewel er hier id omgeving niet veel zijn, dat is het moeilijke.. De klik is er in elk geval echt niet tussen die 2.

Door de reactie van de smid en de dingen die ik zo boven beschreef begon ik idd zoals jullie zeggen te twijfelen of ik niet teveel bezig ben aan zijn grillen te voldoen, gezien zijn ingewikkelde karakter. Hij is echt geweldig en een heel aanhankelijk paard die voor weinig bang is (hij loopt eerder op dingen die hij spannend vind af dan dat hij vluchtgedrag vertoont) maar van bepaalde prikkels wordt hij echt vervelend en raakt hij idd super snel van slag. Dat probeerde ik te omzeilen door idd heel langzaam dingen op te bouwen, hem niet af te schrikken, maar misschien heb ik daardoor idd een verwend paard gecreerd, pfffffff..

Ik moet maar eens op zoek naar zo'n professional die en hem en mij wel eens op les wil nemen. Ik ben idd toch wat te onzeker over mijn kunnen... Al luistert hij nu nog wel, daar blijf ik niet de baas mee als ik niet zekerder in mn schoenen ga staan. Bestaat dat een cursus jonge paarden? Ik hoop hier ook, het gaat hier soms echt zo anders dan in NL en ik ken niemand id omgeving die echt een goede trainer is, dus vandaar dat ik er nogal alleen voor sta. Als het geen 1000 km rijden was zou ik er een vakantie in NL van maken!

**Geplaatst**: 14-06-12 18:00

Geplaatst: 14-06-12 18:00

Jong, speels (alles onderzoeken en dat doen paarden nu eenmaal met hun mond), nog weinig beheersing en concentratievermogen in combi met een ongeduldige smid met (om het zo maar te zeggen) hoog energieniveau, dus erg "luid" en duidelijk aanwezig. Paard spiegeld dat en wordt er ook onrustig van. Ik zou niet alleen wat aan de opvoeding gaan doen, maar zeker ook een andere smid zoeken die heel rustig en zelfverzekerd is. Kan nl best dat paard (flink) wat moet bijleren, maar de combi met je huidige smid gaat in elk geval niet werken.

Hoewel een paard ook van mij niet mag trappen/bijten/etc. is de mens die er naast staat altijd een deel van de oorzaak van het gedrag. Daarnaast is trappen niet alleen een teken van dominantie, maar ook loslaten van spanning en een vecht respons op gevaar waar hij niet bij weg kan. In zulke omstandigheden is het niet raar dat hij geen voetjes wil geven.

justjoos schreef:
maar van bepaalde prikkels wordt hij echt vervelend en raakt hij idd super snel van slag. Dat probeerde ik te omzeilen door idd heel langzaam dingen op te bouwen, hem niet af te schrikken, maar misschien heb ik daardoor idd een verwend paard gecreerd, pfffffff..

Of simpelweg snel overprikkeld, al kan juist even doorpakken soms de oplossing zijn.

**Geplaatst**: 14-06-12 19:38

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 14-06-12 19:38

je kan hem ook massages geven, heb ik bij mijn paard ook gedaan en dat heeft wel geholpen, je hebt boeken in veel boekenwinkels waar je een boek over massages aan paarden, mischien helpt het:)

**Geplaatst**: 14-06-12 20:06

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 14-06-12 20:06

Als een paard niet kan vluchten gaat het schoppen en ik denk dat je paard echt reageert vanuit angst. Het hoeft niet zo te zijn dat jij te makkelijk bent, sommige paarden reageren nou eenmaal beter op een rustige aanpak. De toon is inmiddels wel gezet denk ik tussen hoefsmid en paard. Als het kan zou ik een andere, geduldige hoefsmid kiezen (heb het zelf ook ooit meegemaakt

)

**Geplaatst**: 15-06-12 08:06

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 08:06

Onze eerste groene pony was ook lastig bij de smid, mannelijke DA, mannelijke ponymeter. Oftewel hij had iets met/tegen mannen. Wij konden er alles mee. Voetjes geven vond hij in het begin wel lastig, dat hebben wij toen middels de touw methode aan geleerd. Binnen 4 dagen gaf hij bij ons keurig al zijn 4 voeten. Bij de smid bleef het een lastpak. Maar wij zijn gezegend met een hele geduldige smid, die echter wel door blijft gaan totdat alle 4 voeten gedaan zijn. In zijn eigen stal ging dit het beste, daar was hij meer op zijn gemak, dus de eerste 3 keren heeft hij pown gewoon in de stal bekapt. Verdere behandelingen (meten, enting e.d.), waren wij er altijd bij en desnoods maar even flink optreden (door ons), maar hij moet zich gewoon gedragen. Ook dit ging steeds beter. Duidelijk zijn, leiding geven, consequent maar rustig blijven. Schreeuwen en slaan heeft weinig zin. Maar steeds weer duidelijk op de plaats zetten waar je begonnen bent, dus weer 1 a 2 stappen terug of 1 a 2 stappen naar voren. Alle overige zaken gingen super, trailer nooit geen probleem, zadelmak maken en inrijden niet. In en uit de wei zetten noem maar op.
Maar o wee als er een man aan te pas kwam. Werd na verloop van tijd steeds beter hoor, maar had echt even tijd nodig.

**Geplaatst**: 15-06-12 08:31

Geplaatst: 15-06-12 08:31

Met voetjes geven heb je niet doorgezet voordat hij smidklaar was, deed mijn paard ook, is helemaal over.....smid speelde daar ook goed op in...maar wij waren er altijd bij...elke dag oefenen. Mijn paard probeert uit, test je leiderschap maar is braaf...zo een lompe zak als jouw smid had hem vast ook zo kunnen verpesten.

Ruwe hoefsmeden zijn voor mij passe en daar en ik altijd bij....als jij er niet kan zijn dan een stalkennis die ook normaal met paarden omgaat. Paard vastzetten die niet normaal met bekappen omgaat en dan voorts door een lompe kerel even er onder te laten krijgen, no way....zal vast losse handjes en voetjes hebben die smid....dat is mooi om daar veel tijd in te moeten gaan steken...

Wat is dominant....het is vaak laten zien dat e baas bent, dat is zonder schreeuwen, brullen, slaan en schoppen... , maar sommige mensen denken dat dat de manier is...

Aan een 3 jarige heb je gewoon werk, dat is niet neerzetten en af en toe eens ingrijpen als je er zelf toevallig bent.....en zeker niet anderen op laten knappen....daar krijg je een probleembok van....

Elke dag van alles met hem doen, met geduld, duidelijkheid en consequent zijn....ik hoop dat je begrijpt hoe. Want verkeerd gedrag bij ee groot sterk paard met eigen zinnen en ook nog negatief gedrag na negatieve ervaring wordt een flinke klus straks.

Wat voor ras is je paard? Zou je zelf een bekap crsus kunnen volgen? Zijn e schhonouders goed met paarden en kunnen de er niet bij zijn?

**Geplaatst**: 15-06-12 11:45

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 11:45

in het verhaal mis ik jouw gedachten over het paard.
Wat vindt jíj ervan?
Dacht jij ook al dat ie zo moeilijk, onhandelbaar, was?
Wat zeggen je stalgenoten ervan?

Mijn raad; volg vooral je gevoel en ga ten rade bij je stalgenoten die het paard
dagelijks meemaken. Vraag hen hoe zij tegenover het paard en jouw omgang ermee staan.
Het paard moet iig beter opgevoed worden bij de hoefsmid.
In de omgang ook wat als je het mij vraagt maar onhandelbaar, enkel
omdat ie bij de smid zulk gedrag vertoont lijkt mij sterk

**Geplaatst**: 15-06-12 11:56

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 11:56

Ik ben ook wel benieuwd wat 'ik heb hem nog nooit pijn gedaan om hem te straffen' voor jou betekent. Ik vind dat de meeste jonge paarden je af en toe echt als een soortgenoot behandelen. Ik stond laatst in de wei en toen kwam er eentje op me afstuiven om met mij te spelen. Ik ben geen paard en ik ben ook niet bedoeld om mee te spelen, aangezien het al een flink paard is, heb ik toen uitgehaald met het halstertouw en hard NEE geroepen. Ik vond het een gevaarlijke situatie namelijk.

Valt dit bij jou onder opvoeding of pijn doen?

**Geplaatst**: 15-06-12 12:01

Geplaatst: 15-06-12 12:01

Hmmm lijkt mij een beetje ongeduldige smid die liever makkelijke klantjes doet dan de wat moeilijkere. Heb mijn smid nog nooit horen klagen en dat terwijl hij met grote regelmaat puberhengsten onder handen krijgt. Dat zijn vaak echt geen schatjes. Je hoort hem niet, blijft geduldig en als het echt de spuigaten uitloopt worden ze een keer op hun plek gezet.

Ik zou zeggen blijf erbij, stel je paard op zn gemak en laat de hoefsmid eens gewoon ruim de tijd nemen. Jonge dieren zullen nu eenmaal uittesten het is aan hem als prof. om hier kundig mee om te gaan zonder schreeuwen en onrustig gedoe.

**Geplaatst**: 15-06-12 12:12

Geplaatst: 15-06-12 12:12

Zoals jij die hoefsmid beschrijft, zou hij er bij mij al niet eens in komen

. Ik heb namelijk een hekel aan luidruchtige, onrustige hoefsmeden. Dat slaat namelijk op je paard over, met alle gevolgen van dien. Zeker jonge paarden zijn hier ubergevoelig voor. Jammer dat jouw paard nu hierdoor nare ervaringen met hoefsmeden heeft meegekregen. Jouw paard is nog jong, moet nog veel leren. Fijne ervaringen en wat geduld zijn daarin belangrijk. Daarnaast vind ik dat je als eigenaar gewoon bij het bekappen aanwezig moet zijn. Dan zie je wat er gebeurt, je kunt op het moment zelf alles vragen (en daar veel van leren) en je kunt je (jonge) paard begeleiden bij de bekapbeurt. Daarnaast natuurlijk wel je paard opvoeden, dat lijkt me logisch. Maar ik zou allereerst een rustige, kundige hoefsmid zoeken. Heb zelf ook wel eens heel wat mindere ervaringen met hoefsmeden gehad en die konden vertrekken. Die hoef ik niet bij mijn paard(en). Ik ben heel, heel kritisch. Heb gelukkig al jaren iemand, die heel rustig en kundig is, die ik alles kan vragen en die nooit met zo'n onrustige energie om hem heen, bij ons komt. Ik kan zelf namelijk ook niet tegen dat soort mensen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-12 15:14

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-12 15:14

zodiacje schreef:
in het verhaal mis ik jouw gedachten over het paard.
Wat vindt jíj ervan?
Dacht jij ook al dat ie zo moeilijk, onhandelbaar, was?
Wat zeggen je stalgenoten ervan?

Ik heb persoonlijk niet veel problemen met hem. Ok, hij is jong en daagt me soms uit, maar tot nu toe heeft hij aldoor best snel begrepen waar mijn grenzen liggen. Er zijn alleen die paar dingen die ik aangaf in mn topic die ik er niet uit krijg (en hij wordt panisch van water, ik kan nog geen voet afspoelen, als de kraan maar aangaat smeert hij hem). Verder heb ik het gevoel dat het een erg nieuwsgierig paard is, weinig angst, erg op mensen gericht, maar idd soms ook krijg ik het gevoel dat hij ons als soortgenoten ziet..

De paarden die ik hiervoor had waren allemaal al meer op leeftijd (vanaf ong 8 jaar) en daar heb ik nooit een autoriteitsprobleem mee gehad. Ik heb bij hem het gevoel dat hij me veel meer test. Dat zal aan de leeftijd liggen, maar ik wil ook niet te slap zijn waardoor hij verwend raakt. Toen de smid zei dat hij hem onopgevoed en gevaarlijk vond raakte dat dus een snaar bij mij. (maar idd de omgang met de smid zal ik nu zeker veranderen)

Verder kan ik niet echt aan anderen vragen wat zij van hem vinden want ik heb geen stalgenootjes ! (:) Mijn 2 paarden zijn de enigen die hier staan en mijn schoonfamilie vultde wakerbak wel bij etc maar houdt zich verder niet bezig met ze. Ze hebben zelf altijd paarden gehad hiervoor, maar die zijn inmiddels overleden dus ze zijn er niet meer zo bij betrokken. In elk geval zeggen ze dat ze hem een actief, vrolijk paard vinden maar die wel de grenzen opzoekt, dus dat ik goed consequent met hem moet blijven. Maar goed, dat is natuurlijk altijd zo!

**Geplaatst**: 15-06-12 15:22

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 15:22

mijn (nu 6 jarige) was een drama bij de smid, hij was wel opgevoedt ,maar vond de smit doodeng ,waardoor hij ook ging slaan,bijten,steigeren ,etc.
eerste 2x dat de smit kwam en ik erbij was ging de praam erop ,maar daar had ik geen goed gevoel bij ,dat versterkte alleen maar zijn angst.
ben zelf heel erg gaan oefenen met voetjes geven ,en gelijk belonen als het goed ging, en heb een andere smit gezocht, die rustiger overkwam ,en nu sinds een dik half jaar , tilt hij zijn voetjes al op als de smit naast hem komt staan ,en wordt hij zelfs warm beslagen ,zonder dat hij ook maar 1 spier verkrampt!
wel moet ik in de buurt blijven, maar ook daar zijn we op aan het oefenen. (steeds een stukje verder weg gaan staan)

**Geplaatst**: 15-06-12 15:36

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 15:36

Je zegt dat je volwassen paarden gewend bent, en nu voelt dat hij je test. Ik denk dat dat niet zozeer testen is als wel het aftasten van wat hij wel en niet mag. Hij heeft dat natuurlijk nog nooit eerder geleerd en iemand moet hem dat zeggen. Ik kan je alleen maar zeggen, wees heeeel duidelijk. En wees je bewust van je lichaamstaal.

Je zegt dat hij al lastig is met hoeven krabben als jij dat doet. Doet hij net zo lastig met iemand anders? Als ik jou was zou ik hier eerst héél hard op oefenen. Misschien klikt het niet helemaal met de smid maar eerlijkgezegd, ik heb ook een jong paard (2 jaar oud) en ik vind dat ELKE smid haar moet kunnen bekappen. Zij was in het begin ook weleens lastig met hoeven krabben of bekappen maar door te herkennen wanneer ze echt kliert en wanneer ze iets echt niet snapt kunnen we haar lik op stuk geven als ze stout is en helpen om iets nieuws te begrijpen. Inmiddels vindt ze het zelfs reuze gezellig als de smid komt

en met hoeven krabben tilt ze uit zichzelf haar voetjes op.

Ik kan je alleen zeggen, oefenen oefenen oefenen en consequent zijn! Omdat je zegt dat je paard zich ook omdraait naar jou toe erkent hij jouw autoriteit dus ook niet, in mijn ogen. Dat laat hij dus ook zien met het krabben van de hoeven. Dit los je alleen maar op door het vaak te doen.

Overigens zeg je dat je paard dominant is: ga eens na of hij dat echt is. Veel jonge paarden verkennen hun grenzen en dat is logisch, ze zoeken nog naar wat wel en niet mag. Veel mensen denken dat dit dominantie is. Ik dacht dat eerst ook van mijn paard maar het is gewoon dat ze ondeugend is en mij uit wil testen. Jonge paarden zijn zó gevoelig voor lichaamstaal en voor de energie die je uitstraalt dat ze elk klein beetje onzekerheid van je kunnen aanvoelen en als je pech hebt is je paard slim genoeg daar gebruik van te maken. Wellicht laat je smid niet met zich sollen en ´schrikt´ je paard daarvan, omdat hij nu voor het eerst niet wegkomt met zijn gedrag?

Kortom... lekker oefenen, consequent zijn en je zult zien dat het vanzelf beter gaat. En denk maar zo: als het elke dag 1% beter gaat ben je met ruim 3 maanden klaar

**Geplaatst**: 15-06-12 16:37

Re: mijn 3-jarige als gevaarlijk bestempeld...

Geplaatst: 15-06-12 16:37

Ik heb niet alle voorgaande reacties gelezen maar ik herken je verhaal heel erg!
Mijn merrie, Diva, is ook pony dat je ontzettend rustig moet aanpakken en daar bovenop is ze nog eens ontzettend 1-kennig! Het opleren heeft daar niets aan veranderd, heeft enkel de band tussen haar en mij nog sterker gemaakt. Het enige wat bij haar helpt is dat ik er bij blijf en rustige woordjes spreek terwijl de hoefsmid zijn werk doet. Zelf kan ik haar wel eens op haar plaats zetten maar als de hoefsmid dat probeert komt er gegarandeerd heibel van! Of dat was de eerste keren toch zo, ondertussen is het al erg verbeterd, maar dat komt enkel met heeeeel veel oefening en geduld. Geduld zowel van jou als van je hoefsmid.
Ik heb ook even moeten zoeken naar een hoefsmid die dezelfde rust als mij kan gebruiken in zijn werk maar ik heb hem nu eindelijk gevonden. Hij is de enige waar het bij lukt om de kapbeurt min of meer rustig te laten verlopen. Al gebeurd er nog wel eens wat hoor

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-12 16:57

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-12 16:57

Ladyson schreef:
Ik ben ook wel benieuwd wat 'ik heb hem nog nooit pijn gedaan om hem te straffen' voor jou betekent. Ik vind dat de meeste jonge paarden je af en toe echt als een soortgenoot behandelen. Ik stond laatst in de wei en toen kwam er eentje op me afstuiven om met mij te spelen. Ik ben geen paard en ik ben ook niet bedoeld om mee te spelen, aangezien het al een flink paard is, heb ik toen uitgehaald met het halstertouw en hard NEE geroepen. Ik vond het een gevaarlijke situatie namelijk.

Valt dit bij jou onder opvoeding of pijn doen?

Met pijn doen (misschien niet zo'n handig geformuleerde zin trouwens) bedoel ik dat ik niet echt fysiek straf, dus geen trap in de buik, geen zweep, geen tik op zn hoofd dat soort dingen. Om over je voorbeeld te hebben, hij doet ook niets liever hard op mensen afrennen in wilde galop en dan zo'n beetje op je tene tot stilstand komen. Een keer heeft hij me echt praktisch van de sokken gerend, ik had niets bij me, maar ik heb heel hard geroepen en een flinke duw gegeven (zo dicht galoppeerde hij dus langs me heen). Nu als hij eraan komt gerend roep ik HO als hij een paar meter voor me is en maak ik me groot, hij stopt altijd gelijk.

Dus als hij iets doet waar ik het niet mee eens ben dan roep ik vaak nee en af en toe 'jaag' ik hem bij me weg om aan te geven dat ik het zat ben. Ik knip eigenlijk vaak in mn vingers, een reflex, ik weet niet zo goed waarom, maar als ik dat doe en nee zeg dan weet hij al hoe laat het is en dan stopt hij ook. Om dan meestal na een paar minuten het weer te proberen, dat dan weer wel. Maar ik corrigeer dus nooit op een fysieke manier...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 15-06-12 17:04

Geplaatst door de TopicStarter : 15-06-12 17:04

Ffortuna schreef:
Jonge paarden zijn zó gevoelig voor lichaamstaal en voor de energie die je uitstraalt dat ze elk klein beetje onzekerheid van je kunnen aanvoelen en als je pech hebt is je paard slim genoeg daar gebruik van te maken. Wellicht laat je smid niet met zich sollen en ´schrikt´ je paard daarvan, omdat hij nu voor het eerst niet wegkomt met zijn gedrag?

Kortom... lekker oefenen, consequent zijn en je zult zien dat het vanzelf beter gaat. En denk maar zo: als het elke dag 1% beter gaat ben je met ruim 3 maanden klaar

haha, ik ben ook wel bang idd dat hij slim genoeg is om van mijn zwakke plek gebruik te maken... Vooral omdat ik groene paarden niet goed ken en dus aan het aftasten ben voor een deel.

Hoe dan ook, wat ik lees hier van iedereen, ook als hij snel geprikkeld raakt etc, er is maar 1 oplossing : oefenen! Ik ga dus maar hard aan de slag!

Nomineer dit bericht ×