Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 01-05-12 13:21

Hoe zouden jullie dit aanpakken

Geplaatst door de TopicStarter : 01-05-12 13:21

Even een beetje geschiedenis.

Ik heb Orlando als veulen gekocht, het is een fries van nu 8 jaar, hij is met 6 maanden naar de opfok gegaan tot hij een jaar of 2,5 was. Daarna is hij met andere paardjes lekker nog de wei op gegaan en heb ik er nog niet veel mee gedaan, beetje hoofdstelletje wennen, proberen verkeersmak te maken (was geen succes daarover zo meer). Maar het was vooral lekker jong paard zijn. Uiteindelijk heb ik hem nog wat dichterbij gezet, want we hadden op de stal waar ik stond nog geen bak en ik wilde na een paar maanden toch wel eens longeren om hem langzaam aan het werk te zetten.

Dus dat gedaan, longeren ging goed, tuurlijk af en toe snapte hij er de ballen niet van, maar met een vriendin hebben we het voor elkaar gekregen en hij reageerde eigenlijk best goed. Daarna zadelmak maken, geen enkel probleem, hij verblikte of verbloosde niet.
Het enige wat niet lukte was met hem langs de weg lopen. We kregen hem het erf niet af, ook niet als een ander paard voor ging. Nou had hij al wat minder prettige ervaringen gehad buiten, als veulen samen met zijn moeder wezen wandelen. Toen ging het super, tot er een groep motorrijders langs kwamen met een hoop herrie. Orlando ging toen draaien maar doordat we op een grindpad stonden is hij uitgegleden en gevallen. Zoiets is toen hij bijna 3 was ook gebeurd. Dus op zich snapte ik dat van het erf weg voor hem best eng was.

Toen het inrijden, ook dit ging prima. Ik heb niet veel zelf gedaan want om een of andere rare reden durfde ik niet zo goed meer op een paard te klimmen. Best lastig als je jou 3,5 jarige wil gaan inrijden. Maar goed, ik ben er wel eens op gegaan aan de longeerlijn en verder heeft mijn bijrijdster dit samen met mij gedaan, zodat ik altijd precies kon vertellen hoe ik het wilde.
Orlando heeft eigenlijk nooit gebokt, hij ging niet aan de kletter. Als hij schrok was het even verstijven en dat was het.
Later ging hij wel wat meer uittesten, dan pakte hij zijn bit vast en draafde terug naar het hek. Ik heb toen de tandarts erbij gehaald, maar alles zag er eigenlijk gewoon goed uit.

Naar buiten lukte nog steeds niet, als we richting weg liepen draaide meneer ineens om en ging dan in volle galop terug naar stal. Niet te houden natuurlijk zo'n paard van 600 kilo.
Uiteindelijk wist ik niet meer wat ik kon doen en heb ik de hulp ingeroepen van Annemarie v.d Toorn, hij is toen daar op training geweest en dit ging echt super. Onder het zadel durfde hij veel meer en toen hij weer thuis was heeft mijn bijrijdster hem regelmatig mee naar buiten genomen.

Helaas was het wel zo dat hij inmiddels wist dat hij sterk is, dus hij gebruikte dat ineens er tussenuit piepen als je hem bijv. naar de wei wilde brengen of uit de wei wilde halen nog wel eens. Maar met het Monty Roberts halster had ik wat meer te vertellen en kreeg ik dat er best wel aardig uit.
In de bak durfde ik inmiddels ook best wel te rijden, alleen buiten deed mijn bijrijdster vooral.

Afgelopen winter hebben mijn vriend en ik besloten dat we samen zouden gaan wonen in zijn huis in Oosterhout. Orlando moest dus ook verhuizen en eind december is hij naar Loon op Zand verhuisd, geweldige plek op nog geen 5 minuten stappen van het bos.
Ik was wel al eerder verhuisd als mijn paard, maar gelukkig heeft mijn bijrijdster hem goed verzorgd en ik ging zelf nog wel een paar keer naar hem toe natuurlijk. Maar goed, door de verhuizing heb ik in die maand zelf heel weinig met hem kunnen doen.

Toen hij verhuisd was heb ik hem even een paar weken de tijd gegeven om te wennen aan zijn nieuwe plek en zijn nieuwe weidegenootjes. Ze staan daar elke dag buiten, dus dat was wel heel erg lekker voor hem. Ik ben wel elke dag naar hem toe gegaan om hem even aandacht te geven, maar ik wilde nog niet teveel van hem vragen, ook omdat ik zelf niet meer zo goed erop durfde te klimmen.
Ik ben begonnen met longeren, helaas begon hij toen weer met het trucje, omdraaien en ervandoor. Zo heeft hij me alle hoeken van de bak laten zien, maar met veel geduld en uiteindelijk dubbele lijnen eraan kon ik hem weer normaal longeren. Tenminste, meestal dan, hij heeft nog wel eens zijn dagen dat hij toch echt liever links als rechts wil en dan doet hij dat ook, hoe hard ik ook mijn best doe om aan de lijn te blijven hangen.
Rijden heb ik ook langzaamaan opgepakt, gelukkig veel steun van mijn vriend die gewoon mee ging en als ik dat wilde naast me bleef lopen tot ik zelf gewoon de bak door durfde.
Toen aan de lijn een stukje richting bos, doodeng, maar wat was hij braaf, wel kijken natuurlijk, maar met mijn lieve vent aan het halstertouw durfde ik te ontspannen en de keer erop ben ik met mijn stalgenootje en haar doorgewinterde bostinker voor het eerst naar het bos geweest.
Ik heb genoten en hij was zo vreselijk braaf. Dus dit smaakte naar meer en we gingen dus regelmatig samen met mijn stalgenootje het bos in. Ook in de bak had ik al een keer in galop gezeten (had ik al die tijd nog niet gedaan)

Toen heb ik even wat minder in het bos gereden vanwege wat minder tijd en slecht weer, maar ik ging wel trouw naar stal.
Laatst was het prima weer dus ik dacht even in mijn eentje in de bak te gaan rijden. Helaas ging dat voor geen meter, elke stap die hij zette was gespannen, hij vond ineens alles om zich heen dood eng, stopte steeds en wilde maar omdraaien en terug naar het hek rennen. Uiteindelijk kon ik hem 2 rondjes redelijk rustig laten draven en ben ik afgestapt, ik was zelf weer gespannen en ik wilde de dingen niet laten escaleren, ik was blij dat hij nog even rustig had gedraafd. Met afzadelen was hij ook maar gespannen en waar ik normaal het hoofdstel af kan doen, hem kan laten staan en rustig het halster om kan doen, moest ik nu echt een halster om zijn nek doen anders ging hij ervandoor.
Met het naar de wei brengen ging het ook mis, hij schrok, trok zich los en ging in volle galop de weg over, gelukkig naar een sportveldje aan de overkant van de straat, maar eer ik hem weer te pakken had was het halstertouw gesneuveld en kon ik hem van achter het veld ophalen. Heel de weg naar de wei is hij aan het snuiven geweest en had ik moeite hem bij me te houden.
De week erop weer aan de slag geweest met dubbele lijnen, uit de wei halen deed ik maar even met hoofdstel voor wat meer controle en eigenlijk ging het weer goed.
Alleen er weer op klimmen, dat durfde ik nog niet. Tot gister, toen was mijn vriend weer eens mee, dus die heeft me erop geschopt (bij wijze van spreken) er was nogal wat aan de gang op het erf, dus we zijn weer aan een touwtje met mij erop het bos in gegaan. Pff wat een gespannen paard had ik onder me, op de heenweg ging het wel, maar terug was ineens weer alles eng.
Ook nu gingen we hem weer terug brengen naar de wei en terwijl er niks aan de hand was, in mijn ogen, heeft hij zich weer los getrokken en is een heel stuk langs de weg geraced. Uiteindelijk kon ik hem pakken, wilde ik hem bij het hek in de wei omdraaien om het draadje dicht te doen, maar pats daar ging hij weer, vol in galop de wei door.
Ik heb even stevig gescholden en heb hem gepakt zodat ik het touwtje los kon maken.

Ik zou heel graag tips willen over hoe jullie dit zouden aanpakken, want ik weet het niet meer.
Aan de hand ben ik overigens niet onzeker, dat is alleen in het zadel.

Ik ga hem in ieder geval maar weer aan het hoofdstel of monty roberts halster uit de wei zetten en in de wei zetten, want dat gesjees over de weg is natuurlijk niet de bedoeling, straks loopt hij voor een auto (het is gelukkig heeeeel rustig daar, maar het dorp zit om de hoek)

Oh ja, het is een kampeerboerderij waar regelmatig naast de bak in een sportveld kinderen voetballen en dergelijke, aan de andere kant naast de bak zit achter een rij bomen een speeltuin met kabelbaan en dergelijke. Dat is allemaal nieuw, maar hij heeft wekenlang achter de bak in de wei gestaan, dus heeft ie tijd genoeg gehad om te wennen aan de speeltuin en het sportveld met alle activiteiten.

Sorry voor het lange verhaal, ik hoop dat iemand de moeite neemt om dit te lezen en misschien mij de gouden tip kan geven, want ik hou van mijn knolletje en wil graag onze band weer net zo sterk maken als voorheen.

**Geplaatst**: 01-05-12 16:38

Geplaatst: 01-05-12 16:38

Ik wil wel een poging doen....wat je daar op het eind noemt, dat voetbalveldje etc. dat zou best wel eens de oorzaak kunnen zijn. Paarden zijn gewoontedieren, houden van regelmaat en rust, en een sportveldje waar kinderen voetballen, dat is voor een paard wel stressvol denk ik. Het is nooit hetzelfde (elke dag weer anders), dus als paard moet je elke dag weer alert zijn. Kan het zijn dat hij door een bal is geraakt?

Als hij op de terugweg uit het bos nerveus wordt en bij het weiland weg rent, dan kan het zijn dat het weiland voor hem geen fijne plek is om te zijn! Hij weet waarschijnlijk al dat na het ritje bos het weiland weer volgt (die "enge" plek, zonder rust, waar alles elke dag weer anders is) en door weg te rennen geeft hij m.i. aan dat hij daar niet wil zijn en liever wegvlucht.....Tel daar jouw onzekerheid bij op en je paard heeft niets en niemand om op terug te vallen als hij angstig is.

Het is moeilijk om iets zinnigs te zeggen als je niet ter plaatse bent, maar dit is wat in mij opkomt. Heb je de mogelijkheid om je paard op een wat meer besloten, rustiger wei te zetten? Als dat niet kan, dan misschien hem nog wat langer de tijd geven om te wennen, sommige paarden hebben wel een half jaar nodig om te aarden op een nieuwe plek. Verder aan je eigen onzekerheid gaan werken, je paard heeft je nu hard nodig als leider die laat zien dat er niets is om bang voor te zijn! Soms kan het ook helpen om een bak met lekkers in de wei klaar te zetten voor na je buitenrit. Als hij dan de wei in komt, dan staat daar een lekker hapje als beloning en dan legt hij misschien de link: wei= lekker hapje eten en zal hij er misschien wat makkelijker in gaan.

Nomineer dit bericht ×