Geplaatst Ik zou graag tips/advies/ervaring willen van Bokt, we begrijpen helemaal niets van de omekeer van het gedrag van onze merrie, dit speelt sinds afgelopen vrijdag. Ik zit natuurlijk erg te brainstormen over wat het allemaal kan zijn en wat er in mijn paardje zijn lijf aan de hand is, helaas kan ik er niet in kijken en maak ik me toch erge zorgen.
Ik zal maar bij het begin beginnen. Sinds augustus hebben wij een lieve maar pittige 7 jarige merrie in ons bezit, Wiwabalia. Ze heeft ons de eerste week enorm uitgeprobeerd, zowel aan de hand als onder het zadel. Paard was medisch helemaal in orde want ze is zowel klinisch als röngelogisch helemaal door het slop gehaalt. Ze was goedgekeurd als sportpaard, en er was verder lichamelijk niks aan de hand. Paard is springefokt, en er is voornamelijk mee gesprongen.
De eerste week heeft ze ons lopen uittesten, racen door de bak, en ho was helaas geen ho. Mevrouw ontdekte hoe leuk het eigenlijk was om 24/7 in de wei te staan, samen met vriendjes, er ging een wereld voor haar open want hiervoor stond ze vaak op stal.
Na die week was het gekloot over, we konden goed de bak doorkomen al ging vooral de galop nog erg hard. Ik ben toen naar een geschikte instructrice op zoek gegaan en die heb ik gevonden. We begonnen met lessen, en gingen met grote sprongen vooruit, zowel wij als het paard leerde veel bij en mijn instructrice zag ook dat het paard wilde, alleen dat er wel de nodige tijd ingestoken moest worden. Oefenen, oefenen en nog eens oefenen.
Dus dat deden we, het ging steeds beter, en we kregen steeds meer de controle over haar, ho werd ho. Ook mijn kleine zusje van 10 reed er zo op weg. Wiba is een pittige dame maar wel mak en er zit geen greintje kwaad in. 2 weken terug voor her eerst met haar onderlinge wedstrijd gehad, B dresuur. Ging boven verwachting.
Voor de rest geen rare dingen gedaan, in de bak gebleven en lekker gereden. Zowel ik als mijn zusje. Afgelopen vrijdag (waar ik zelf niet bij ben geweest) ging het voor de eerste keer fout. Wieb had lopen bokken en mijn zusje lag ernaast. Het was niet heftig dus we dachten allemaal: kan gebeuren. Ze is er daarna weer opgegaan beetje gestapt, klein drafje, daarna uitgestapt. Niks aan de hand dachten we.
Ik ben er de dag erna eerst opgegaan voor het geval ze weer een rare bok maakte. In de stal was ze al nukkiger dan normaal, greep me in me haar, en de hele tijd de oren in haar nek. Ik met goed vertrouwen erop gegaan, in stap was er niks aan de hand, eenmaal in draf, het ging, maar ze draaide de hele tijd over haar binnenschouder weg, op de volte gegaan en beetje aanvoelen. Toen knalde ze uit mekaar, sprong markant anderhalve meter de lucht in. Ben er toen met tranen afgestapt want had het even zitten, ookal na dat stal incident. Vrouw die normaal ook juryeert en een eigen paard heeft is naar buiten gekomen en ben er toen weer opgegaan.
Zij (noem haar even S) heeft me een beetje lesgegeven, geholpen. Nog steeds bokken en stieren. Toen dacht S dat ze aan het uitproberen was, tegen de draad inging en ging lopen protesteren, en dat ze dat op deze manier uitte. Kon het redelijk goed uitzitten, op de volte gegaan en een geoefend, veel overgangen gereden, het ging steeds beter. Daarna is me zusje er aan de longe opgegaan, dit ging goed.
Zondag weer gereden, had van te voren mijn bodyprotector aangetrokken voor de zekerheid. Zondag was er niks aan de hand al reed ik wel wat voorzichtiger, niet veel gevraagt, beetje rondjes gereden, overgangen en figuren. Geen rare sprongen of niks. Ik dacht ze haar dag mischien niet had, geen zin of weet ik het. Dat is de eerste gedachte die bij me opkwam, zeker omdat het zondag dus goed ging.
Helaas, was het maar waar. Vandaag was het erger dan voorheen, eerste kwartier ging prima, even wat rondjes gegalloppeerd om de druk van de ketel te halen, ze was erg fel, maar dit is ze wel vaker en dan moet ze even haar ei kwijt. Weer overgangen en figuren gereden, ging allemaal prima. Reed met een ander paard in de bak, en één keer reden we best dicht langs elkaar, BAM daar ging ze weer, bokken en rare sprongen. Ik kwam op haar nek terecht en heb mezelf eraf laten vallen. Uit de kantine kwam iedereen al aanzetten, ben even rustig gaan staan want ik was best geschrokken van die plotselinge uitbarsting. Stond even te trillen, met haar een paar rondjes gestapt aan de hand, tot ik weer rustig werd en me weer oke voelde om erop te gaan.
Hop er weer op, weer overgangen, beetje figuren, leek prima te gaan. Meisje van het andere paard en ik dachten mischien een uithaal naar die van haar, op dat gebied ken ik haar, en dit zou heel goed kunnen. Verder gereden maar na 10 minuten was het weer raak, ze loopde in een sukkeldrafje, ik spoorde iets aan, BAM, daar ging ze weer, zat weer voor het zadel en alle grip even kwijt. Heb me er weer ingehesen en ben doorgegaan. Even lopen floeken en dacht bij mezelf: is ze nou helemaal!?
Eenmaal aan het rijden en weer, sukkeldrafje, ik spoorde aan, BAM, daar vloog ik weer voor het zadel, mevrouw in sprintgalop door de bak heen, eenmaal in het zadel terug, paard teruggenomen, en even rustig gaan stappen om even adem te halen. Ik had van de 1ste val al iets last van me been, en wilde graag heelhuids de volgende dag naar school. Ben eraf gestapt want het voelde niet goed.. had niet het gevoel dat er verbetering inzat en weet zeker dat als ik door was gereden, er meer uitbarstingen waren gekomen.
Heb haar gelongeerd, denk 20 minuten. Ze was behoorlijk nat, dus heb haar daarna in de stapmolen gezet want ik had hem even zitten met haar. Na het longeren, oren naar voren en gewoon vriendelijk en mak zoals altijd. Ik baalde want ik wist even niet wat het was en wat er in haar koppie omging. Ben binnen koffie gaan drinken en zitten praten met mijn stal eigenaar en ouders. Mijn gevoel ging steeds meer in de richting van medisch en pijn. En dit werd alleen maar sterker. Een wervel die verkeerd zit? Beknelde zenuw? We wisten het even niet. We hebben ook aan een Osteopaat zitten denken, of is het de overgang van weide naar stal? Ze staan namelijk nu alweer 3 weken op stal i.v.m. het slechte weer etc. We sluiten niks uit.
Morgen gooit de stal eigenaar haar overdag in een kleine wei, mischien moet ze haar ei kwijt? Ga het morgen dus weer proberen, mocht ze nog een keer zo tekeer gaan, gelijk bij de eerste sprong of bok, dan stap ik eraf en gaan we kijken naar een osteopaat of inidegeval meer in die richting.
Zadel is nagekeken, ze heeft geen druk plekken en het zadel ligt goed, dit is dus al uitgesloten, door iemand die daar verstand van heeft. Ik hoop dat het geen wat ze heeft op te lossen valt, wil haar niet kwijt en zou het er erg moeilijk mee hebben om haar weer terug te doen naar de vorige eigenaar aangezien we allemaal erg gehecht aan haar zijn. Maar dit is wel het laatste waar ik aan denk.
Heeft iemand ervaringen/advies/tips?
Heeft iemand zelf iets vergelijkends gehad met zijn/haar paard?
En hoe kwam je erachter? Hoe heb je dit opgelost? En hoe is het paard eruit gekomen?
Al het commentaar is welkom, hou het wel graag netjes.
Uiteraard staat de welzijn van ons paard hoog in het vaandel.
Alvast bedankt voor de reacties en sorry voor het lange verhaal,
hoop dat ik het duidelijk genoeg beschreven heb.
, maar wat me vooral opvalt, is dat dit gedrag samen gaat met het meer op stal staan. Komt ze overdag wel buiten in een paddock?
