Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-10 10:03

Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-10 10:03

Ik vraag me af of jullie wel eens bang zijn voor je paard/pony. Ik rij zelf (nog niet, vroeger wel gedaan), maar mijn dochter van 8,5 wel. De pony (D) waar ze les op kreeg (manege), hebben we vooraf lekker geborsteld en opgezadeld. Heerlijk! Bleef lekker stilstaan en vond het zelf ook fijn, we konden heerlijk met hem knuffelen. In de les merkte de pony dat mijn dochter er niet helemaal de baas over was, dus hij begon (niet gemeen) wat te klieren met het hoofd naar beneden doen enzo. Na het rijden in de stal afzadelen. Hij was erg druk en stond als een bezetene op zijn bit te kauwen (wat betekent dit?). Op een gegeven moment wilde we de stal uit en toen zou hij wel even als een idioot met ons meelopen. Ik moet zeggen dat ik toen wel een beetje schrok en wat angstig was. Ik kreeg hem ook zelf niet de stal uit om hem naar het land te brengen. Hij stond enorm voor de deur te duwen. Ik heb degene geroepen die les gaf en die nam hem zo mee, geen centje pijn.

Daar word ik zelf wel een beetje onzeker van, wil zelf ook binnenkort weer op les, misschien in de toekomst een pony, maar als ik dit zo meemaak, dan begin ik hieraan wel te twijfelen.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:12

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 10:12

Ik denk dat het handiger is om je zelf wat te verdiepen in de omgang met pony's en paarden. Dat vind ik altijd een groot minpunt van maneges, rijden leer je wel, maar over de omgang/paardentaal leer je eigenlijk helemaal niks.
En die angst, jazeker

Ben een tijdje het vertrouwen in paarden helemaal kwijt geweest.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-10 10:15

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-10 10:15

Hoe zou ik me daarin moeten verdiepen? Boeken lezen?

Wat heb je gedaan toen je geen vertrouwen meer had in paarden en hoe kwam dat?

*wat een vragen he...*

**Geplaatst**: 02-08-10 10:16

Geplaatst: 02-08-10 10:16

Gewoon veel kennis opsteken van bokt/google (alhoewel dat niet altijd klopt) en van boeken inderdaad. Op zich kun je gewoon voor een echte beginnerspony kiezen die dat soort dingen niet doet, maar het kan altijd voorkomen dat die naar verloop van tijd ook wat van die symptomen krijgt.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:16

Geplaatst: 02-08-10 10:16

Inderdaad, jezelf goed verdiepen in het gedrag, lichaamstaal etc. van paarden.
Dit kan door boeken, of door iemand te zoeken die daarmee wil helpen op zijn of haar eigen paarden.
Manege's besteden daar altijd weinig tot geen aandacht aan terwijl het toch o zo belangrijk is.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:19

Geplaatst: 02-08-10 10:19

Als je onzeker bent in de omgang met paarden voelen zij dat haarfijn aan en de een is dan eerder zo dat er misbruik gemaakt wordt van de situatie dan de andere.
Veel lezen en praten met anderen over de omgang en rangorde en daarbij voor jezelf misschien les gaan nemen.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:21

Geplaatst: 02-08-10 10:21

vragen stellen op de manege zelf, op google en wikipedia kan je veel informatie vinden. Hier op bokt kan je ook veel informatie krijgen, je kan er hier ook om vragen!
Vele mensen hebben angst en leren er uit eindelijk ook mee om te gaan, mensen kan je er een vraag over stellen zodat je van andere mensen hulp/tips kan krijgen..

Zo iets?

**Geplaatst**: 02-08-10 10:22

Geplaatst: 02-08-10 10:22

bij 1 van me verzorgpony's die ik nu overigens niet meer doe omdat ze verkocht is ben ik wel een keer echt bang geweest,

en op maneges, tja als je gaat galloperen en een ander paard haalt je in en daar van krijg je een trap jou paard bokt en stijgert je ligt eraf, je hebt pijn en je hebt het heel benauwd
je kan je voet niet meer bewegen dus hup laarzen uit
sokken uit, rijbroek omhoog. Je been is dik echt dik.
en helemaap blauw paars groen bruin, en de instructrise zegt
ach stel je niet aan en stap weer op je paard,
mijn moeder MOOI NIET ze gaat naar t ziekenhuis
gaat die vrouw der tegen in
wij toch uiteindelijk naar t ziekenhuis gegaan
moest ik toch mooi 2 en een halve week op krukken lopen . :S
en toen durfde ik en hele maand niet meer te galloperen
ben ik naar andere manege geweest en daar ehbben ze me van me angst afgeholpen.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:29

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 10:29

misschien een andere manege zoeken ? je hebt ook stallen die juist aandacht besteden aan de omgang tussen mens en dier. een ponykamp ofzo is voor je dochter misschien erg leuk! en misschien kun je zelf meegaan als leiding? dan kun je een hele week troetelen en kijken en "wennen" aan het natuurlijke gedrag van paarden. Omdat de omgang zo intensief is leer je veel meer in zo`n week dan een jaar manegeles.
in elk geval veel plezier en succes met de ponies!
houd ook in je achterhoofd dat manegeponies soms heel "uitgekookte" types zijn, die het er gewoon even van nemen als ze de kans krijgen. dit is vaak niet kwaad bedoelt maar gewoon als test

**Geplaatst**: 02-08-10 10:29

Geplaatst: 02-08-10 10:29

Quincy1974 schreef:
Hoe zou ik me daarin moeten verdiepen? Boeken lezen?

Wat heb je gedaan toen je geen vertrouwen meer had in paarden en hoe kwam dat?

*wat een vragen he...*

Boeken lezen, op bokt lezen, ga op internet/bokt op zoek naar iemand in de buurt die grondwerkcursussen geeft. Bij Equixantos (zit wel in Beilen) worden moeder/kind trainingen gegeven en ze hebben ook hele leuke ponykampen. Zeker een aanrader

Er wordt nauwelijks gereden maar 't gaat daar echt om 't contact vanaf de grond met je paard.

Ik zelf heb, toen ik 15 was, een 3,5 jarige tinker gekregen van m'n ouders. Allemaal leuk en aardig, maar een 3,5 jarige tinker is echt niet niks. Na 1,5 jaar "vechten", iedere keer huilend weer naar huis, getrapt en gebeten, hebben we haar verkocht. Daardoor was m'n vertrouwen dus wel helemaal weg. Ben toen een tijdje op een manege gaan rijden en nu heb ik een hele lieve verzorgpony. Vooral door die manege, dat zijn vaak toch allemaal brave paarden die geen vlieg kwaad doen, heb ik m'n vertrouwen weer terug gekregen.

Als je ook overweegt een eigen pony te kopen voor je dochtertje, koop gewoon een lief oudje. Daar heeft ze veel meer plezier van dan van een jong ponytje.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-10 10:51

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-10 10:51

Bedankt voor jullie tips! Ik ben zelf nogal een schijterd als het op de stal aankomt. Niet altijd hoor, maar wel als een pony begint te draaien enzo, dan voel ik me soms wel "klein". Ik ben soms wel een beetje angstig voor het geweld wat zo'n beest je kan aandoen. Het zelf kopen van een pony is eerst nog lang niet aan de orde. Zolang ik er soms wat angstig voor ben, lijkt me dit niet een goede keuze. Wel denk ik dat als het beest van jezelf is, je elkaar ook goed leert kennen. Bij een manege heb je toch elke keer weer een ander dier, met zijn eigen gebruiksaanwijzing, die ik lang niet altijd ken.

**Geplaatst**: 02-08-10 10:53

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 10:53

Juist op dat soort momenten zou je jezelf dus juist groot moeten voelen. Door jezelf klein te maken/voelen, gaat zo'n pony echt niet voor je aan de kant

**Geplaatst**: 02-08-10 10:55

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 10:55

Inderdaad, en daarom is jezelf verdiepen in de omgang en lichaamstaal zo belangrijk.
Door je klein te maken, daag je de pony juist uit om jou als mindere te zien.

**Geplaatst**: 02-08-10 11:00

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 11:00

*ziet dat TS vlak bij Assen woont*
In Beilen zit een stal waar ze je met ditsoort dingen kunnen helpen.
www.equixantos.com

Ik herken je verhaal absoluut hoor

Groot gedeelte is bij mij opgelost door het leren snappen van de paarden.
Bij elk paard zijn de hoofdzaken gelijk, zodra je die weet red je, je met elk normaal paard.

Die angst herken ik ook, heb 1 keer een flinke trap gehad(stom ongeluk), maar heb toch heel lang moeite met dat paard gehad.
Nu nog steeds, het gaat wel, maar ik moet er bij dat paard veel beter om denken dat ik rustig blijf e.d.

**Geplaatst**: 02-08-10 11:01

Re: Voel je wel eens angst voor je paard/pony?

Geplaatst: 02-08-10 11:01

Als ze vlak bij Assen woont, zou ze zeker een keer bij Equixantos langs moeten gaan met haar dochter

**Geplaatst**: 02-08-10 11:09

Geplaatst: 02-08-10 11:09

Angst voor je paard... jazeker wel... niet als ik ernaast stond, wel als ik erop zat....
Als 15 jarige een paard bovenop de motorkap van een auto zien springen....de keren erna op een pony verstijfde ik helemaal van angst. Gestopt met rijden en heel lang niet meer gereden totdat onze kinderen een tinker kregen, en zelfs twee tinkers... toen begon het toch wel weer te kriebelen..maar die angst he, zodra ik erop zat (en ons tinkertje is superbraaf)....
Om een lang verhaal kort te maken...via via ben ik in contact gekomen met iemand die "klikjestherapie" gaf, zo noem ik het maar. Ik was nl altijd bang dat mijn paard opzij weg zou springen (net zoals dat paard op de motorkap 30 jaar geleden!).... dmv de klikjes therapie beleef je het moment opnieuw en slaan je hersenen het op een andere manier op...... (ga nu niet helemaal uitleggen hoe dit in zijn werk gaat)...
Je gelooft het of niet maar ik zit zonder al te veel angst zelfs op onze andere wat heftige tinker (waar ik doodsbang voor was als ik er een keer op zat... mijn man moest hem vasthouden en ik maar roepen laat hem niet los!) en nu... na een rondje durfde ik los en nu rijd ik elke morgen heerlijk op hem...Ik zal nooit echt heel dapper worden, er is zo nu en dan wel iets van spanning (zeker als hij niet doet wat ik wil) zo nu en dan, maar het is fantastisch! Ik kan lekker in de bak rijden en wrs. komt het zo ver dat ik met anderen ook nog wel eens buiten ga rijden....
Wie had dat gedacht?
Kijk, ik ben wat "ouder"en dan word je toch wat voorzichtiger, dus een beetje angst is er zo nu en dan wel, maar zeer goed hanteerbaar nu!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-10 11:11

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-10 11:11

Ik heb op deze site gekeken. Is heel interessant. Maar waarom raden jullie me dit aan?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 02-08-10 11:16

Geplaatst door de TopicStarter : 02-08-10 11:16

Lightielight schreef:
Angst voor je paard... jazeker wel... niet als ik ernaast stond, wel als ik erop zat....
Als 15 jarige een paard bovenop de motorkap van een auto zien springen....de keren erna op een pony verstijfde ik helemaal van angst. Gestopt met rijden en heel lang niet meer gereden totdat onze kinderen een tinker kregen, en zelfs twee tinkers... toen begon het toch wel weer te kriebelen..maar die angst he, zodra ik erop zat (en ons tinkertje is superbraaf)....
Om een lang verhaal kort te maken...via via ben ik in contact gekomen met iemand die "klikjestherapie" gaf, zo noem ik het maar. Ik was nl altijd bang dat mijn paard opzij weg zou springen (net zoals dat paard op de motorkap 30 jaar geleden!).... dmv de klikjes therapie beleef je het moment opnieuw en slaan je hersenen het op een andere manier op...... (ga nu niet helemaal uitleggen hoe dit in zijn werk gaat)...
Je gelooft het of niet maar ik zit zonder al te veel angst zelfs op onze andere wat heftige tinker (waar ik doodsbang voor was als ik er een keer op zat... mijn man moest hem vasthouden en ik maar roepen laat hem niet los!) en nu... na een rondje durfde ik los en nu rijd ik elke morgen heerlijk op hem...Ik zal nooit echt heel dapper worden, er is zo nu en dan wel iets van spanning (zeker als hij niet doet wat ik wil) zo nu en dan, maar het is fantastisch! Ik kan lekker in de bak rijden en wrs. komt het zo ver dat ik met anderen ook nog wel eens buiten ga rijden....
Wie had dat gedacht?
Kijk, ik ben wat "ouder"en dan word je toch wat voorzichtiger, dus een beetje angst is er zo nu en dan wel, maar zeer goed hanteerbaar nu!

Respect voor jou! Ikzelf ben ook echt gék op paarden. Altijd al gehad, van kindsaf aan. Ik mocht niet op les toen ik kind was, dat was gewoon te duur. Het gaan doen toen ik 18 was en een bijbaantje had. 1,5 jaar gedaan ongeveer. Heerlijk! Toen kende ik die angst ook niet zo moet ik zeggen, maar toen reed ik op een manege waar de ponys klaarstonden en na mij weer een ander kwam. Daar was je niet bezig met op- en afzadelen.
Nu mijn dochter van 8,5 weer een klein jaar aan het rijden is, kriebelt het aan alle kanten, maar ook het hebben van een pony kriebelt, alleen durf ik dat nu niet aan met dat angstige gevoel af en toe. Jammer genoeg heb ik 2 jaar geleden mijn kniebanden gescheurd: lange tijd revalideren, etc. dus de angst voor mijn knie zit er ook nog eens bij (stel dat ik van de pony afval, etc).

**Geplaatst**: 02-08-10 11:19

Geplaatst: 02-08-10 11:19

Ik herken je angst heel goed.
Heb zelf vroeger veel met paarden gedaan en ook bijna al onze (7) kinderen rijden of hebben gereden. Nooit een probleem gehad tot wij afgelopen december onze dochter voor haar 12e verjaardag een pony gaven. Een weliswaar jonge maar brave merrie van 4 jaar. Na een paar weken begon het drama: pony en dochter samen in paniek. Gevolg een paar nare valpartijen en het kind durfde absoluut niet meer op de pony te rijden. en ik voelde me zelf ook erg onzeker bij de pony.
Nu 3 maand later is er geen vuiltje aan de lucht. (het hele verhaal zal ik nog wel eens plaatsen, met foto's)
Denk dat je een goede start hebt gemaakt door je angst te erkennen. Ik hoop dat je, net als wij, iemand vindt waarmee je een klik hebt zodat die je kan helpen om je angst te overwinnen.
Er is hoop!

**Geplaatst**: 02-08-10 11:21

Geplaatst: 02-08-10 11:21

Een aardig boek voor mensen die meer willen weten over paardengedrag en het houden en verzorgen van paarden is 'Het tevreden paard' van Machtenld van Dierendonck, Erik Laarakker en Emiel Voest. Hier vind je een beschrijving: http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boe ... escription.

**Geplaatst**: 02-08-10 11:27

Geplaatst: 02-08-10 11:27

[/quote]
Respect voor jou! Ikzelf ben ook echt gék op paarden. Altijd al gehad, van kindsaf aan. Ik mocht niet op les toen ik kind was, dat was gewoon te duur. Het gaan doen toen ik 18 was en een bijbaantje had. 1,5 jaar gedaan ongeveer. Heerlijk! Toen kende ik die angst ook niet zo moet ik zeggen, maar toen reed ik op een manege waar de ponys klaarstonden en na mij weer een ander kwam. Daar was je niet bezig met op- en afzadelen.
Nu mijn dochter van 8,5 weer een klein jaar aan het rijden is, kriebelt het aan alle kanten, maar ook het hebben van een pony kriebelt, alleen durf ik dat nu niet aan met dat angstige gevoel af en toe. Jammer genoeg heb ik 2 jaar geleden mijn kniebanden gescheurd: lange tijd revalideren, etc. dus de angst voor mijn knie zit er ook nog eens bij (stel dat ik van de pony afval, etc).[/quote]

Wat herken ik dat! Ben nu ook zo blij dat ik gewoon kan "hobbelen"in de bak thuis... ik hoop echt dat je de moed vindt (en misschien paard of pony die daarbij past) om het weer te proberen.....Ik had zelf zoiets: ook al moet mijn man weken naast mij lopen... het is zo leuk.........ik moet het weer gaan doen.....

**Geplaatst**: 02-08-10 11:31

Geplaatst: 02-08-10 11:31

Quincy1974 schreef:
Ik heb op deze site gekeken. Is heel interessant. Maar waarom raden jullie me dit aan?

Ik heb hier zelf ook 2 trainingen gevolgd en twee ponykampen begeleid. Die mevrouw weet gewoon heel goed waar ze over praat, gaat op een hele respectvolle maar wel duidelijke manier met haar paarden om en je ziet ook gewoon die kinderen groeien naast de paarden

**Geplaatst**: 02-08-10 11:40

Geplaatst: 02-08-10 11:40

Ik heb ook wel eens angstige momenten gehad als een paard wat onvoorspelbaars deed. Ik ben nooit zo'n held geweest, maar toen ik als kind op de manege reed, durfde ik toch nog meer dan nu. Ik heb 5 jaar niet gereden tussendoor, daarna weer eerst op een manege en nu heb ik een eigen paardje.
Het is gelukkig in de omgang een erg lief dier, met rijden is ze alleen soms wat lastig. Ik moet ook eerlijk bekennen dat mijn paardje in het begin ook wel eens 'over mij heen liep' en dat ik dan te angstig was om haar goed aan te kunnen pakken. Maar ik kon wel altijd om hulp vragen en gaandeweg leerde ik dat in dit soort gevallen een aanval toch echt de beste verdediging is! Toen mijn Fjordje een keer zo langs mij heen naar haar stal banjerde, was voor mij de maat vol en heb ik mij heel groot gemaakt, een boze stem opgezet en met het einde van het halstertouw richting haar neus gezwaaid. Mevrouw was onder de indruk en liep de hele weg achteruit terug naar de poetsplaats. Ze heeft het daarna ook niet meer geprobeerd...
Dus als een paard over je heen wil lopen, naar je dreigt of iets dergelijks is het inderdaad heel goed om jezelf groot te maken, zoals ook al eerder beschreven hier. Desnoods geef je maar eens een schreeuw of zwaai je met je armen of een halstertouw.
Met rijden hielp het voor mij trouwens om (naast mijn cap, die ik altijd draag) een bodyprotector te dragen. Ik was een keer flink gevallen waardoor mijn vertrouwen een beetje een deuk had opgelopen. Het idee dat ik zo goed beschermd was als mogelijk, zorgde er wel voor dat ik wat meer durfde en daardoor verbeterde mijn rijden ook!

**Geplaatst**: 02-08-10 12:19

Geplaatst: 02-08-10 12:19

Ja zeker wel...Niet direct voor mijn eigen paard...
Ik heb jaren lang paardgereden, TOT een pony mij schopte en ik zijn hoefijzer op mijn bovenbeen had staan!
Daarna direct gestopt met paardrijden...Grootste fout...
Vorig jaar hebben we een haflinger gekocht die samen stond met een shet (die natuurlijk ook mee hierheen kwam) ! Die haflinger was echt een schatje, een knuffelkont, een goedzak eerste klas! De shet was een kleine brutale aap!

Billy, de haflinger heeft mij over de angst heengeholpen, ik durfde voorheen niet achter een paard te staan, nu wel (als ik weet dat het kan)..Hoeven krabben? JEE, eng de eerste paar keren! Maar die angst was gauw over...Ook bij de shet!
Nu 2 echte paarden erbij (Billy hebben we laten inslapen), en ja, ook daar was ik in het begin even bang voor! Ze zijn een stukje groter dan Billy was, dus dat was wel even slikken! Maar ze zijn zo lief! Sinds kort rij ik ook weer...Heb wat privelessen gehad, wil er nog een paar nemen!
De eerste keer, met knikkende knieen erop! Het zweet brak me aan alle kanten uit! Eerst aan het longeertouw, binnen 5 minuten had ik al een drafje erop zitten en kon het touw eraf! Zelfs nog een galopje erachteraan! Ik had dit echt niet verwacht van mezelf, nu nog wat privelessen om wat dingetjes beter onder de knie te krijgen en dan is het toch echt tijd om mijn eigen paard te gaan rijden!
Kan niet wachten!

Groetjes Tamara

**Geplaatst**: 02-08-10 12:21

Geplaatst: 02-08-10 12:21

_Tara_ schreef:
Quincy1974 schreef:
Ik heb op deze site gekeken. Is heel interessant. Maar waarom raden jullie me dit aan?

Ik heb hier zelf ook 2 trainingen gevolgd en twee ponykampen begeleid. Die mevrouw weet gewoon heel goed waar ze over praat, gaat op een hele respectvolle maar wel duidelijke manier met haar paarden om en je ziet ook gewoon die kinderen groeien naast de paarden

Goed omschreven

Daarnaast kan je ook zonder eigen paard daar terecht, wat meestal niet het geval is.

Zelf heb ik hier vele trainingen gevolgt, en help ook regelmatig.
Vrijwel alles wat ik weet en kan met paarden komt bij equixantos vandaan.

In jullie geval is een ouder-kind training misschien wel een aanrader!

Nomineer dit bericht ×