Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 23-11-09 16:56

Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst door de TopicStarter : 23-11-09 16:56

Mijn andalusier is een heethoofd en -soms- een lastpak. Ik ben zelf ook niet de meest geduldige persoon ter wereld en moet eerlijk bekennen dat ik af een toe wel eens mijn geduld verlies. Dat gebeurt vooral als meneer zich overduidelijk aanstelt. Bijvoorbeeld als een fiets die tegen een boom staat opeens het engste is wat hij ooit gezien heeft. Of als hij even "vergeten" is dat er tussen stap en galop nog een andere gang zit, die hij normaal gesproken wel kan. Of als het gaat regenen tijdens een buitenrit en hij nog maar een ding wil : NAAR HUIS! NU!

Op zulke momenten wil er van mijn kant nog wel eens een schop of een ruk(je) aan de teugels volgen. Niet goed, ik weet het. Achteraf heb ik ook vaak spijt dat ik me niet heb kunnen beheersen. Maar aan de andere kant: hij is op zulke momenten ook gewoon stout, en ik kan 'm moeilijk naar huis laten rennen iedere keer als het gaat regenen. Of om laten keren bij elke fiets die we tegenkomen. En met vriendelijk vragen en subtiele hulpen lukt het gewoon niet op zulke momenten.

Daarom mijn vraag: blijven jullie altijd vriendelijk en beleefd tegen je paard? Of ben ik niet de enige die wel eens zijn geduld verliest?

Voordat nu massaal de dierenbescherming gebeld wordt: : mijn paard wordt echt niet voortdurend geschopt of in z'n mond getrokken. Het gebeurt misschien één keer per maand dat ik mijn geduld verlies. Het gaat dan altijd om situaties die we al 99 keer zijn tegengekomen en waar mijn paard nooit op gereageerd heeft. Maar die 100-ste keer is het opeens raak, bij hem en bij mij dus ook.....Ik heb ook niet de indruk dat hij er erg onder lijdt, hij komt in ieder geval nog steeds naar me toe als hij me ziet ( terwijl ik niet degen ben die 'm voert..)

**Geplaatst**: 23-11-09 17:05

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 23-11-09 17:05

consequent zijn is iets heel anders dan je geduld verliezen. Je kan best eens een flinke schop of mep geven, maar niet uit woede. Als je je zelfbeheersing begint te verliezen kun je het beste gewoon even stil gaan staan en tot 10 tellen, en opnieuw proberen.

Ik verlies zelf eigenlijk nooit mijn beheersing, terwijl mijn paard toch echt heel erg moeilijk is. Instructrice heeft zich regelmatig afgevraagd hoe ik dat in godsnaam doe als hij zo vervelend is, en ook anderen kunnen er vaak gewoon niet mee overweg gaan. Maar mij lukt dat wel doordat ik het probleem gewoon altijd eerst bij mezelf zoek en rustig blijf

Mijn paard is daar heel gevoelig voor, en doordat ik altijd consequent maar eerlijk ben heb ik nu een super band met hem, en doet hij eigenlijk nooit meer vervelend

**Geplaatst**: 23-11-09 17:13

Geplaatst: 23-11-09 17:13

Ik probeer ook altijd het probleem bij mezelf te zoeken, maar als mijn vz paard ineens niet meer wat een beenhulp ook alweer betekend... Wat dat soort acties betreft ben ik gewoon streng, maar ik zou haar nooit echt pijn doen! Dat vind ik gewoon niet kunnen, en bovendien is ze, als ik boos wordt of wat dan helemaal van slag

En dan ben ik gewoon heel lang bezig om haar te laten ontspannen. Ik ben het ook met jou eens, MysticTinker, consequent zijn is iets heel anders dan je geduld verliezen. Ik verlies wel een mijn geduld, ik ben echt zo'n doordrammer

maar als ik een keer onnodig streng ben voel ik me ontzettend schuldig, en doe ik het niet snel weer

**Geplaatst**: 23-11-09 17:34

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 23-11-09 17:34

ik moet eerlijk zijn en ook toegeven dat ik wel eens mijn geduld verlies omdat ze loopt te klieren. dan kan ze ook een paar meppen krijgen. vaak daarna is ze nog vervelender en bedenk ik mezelf dat het waarschijnlijk aan mezelf lag en dan ga ik maar weer verder en vraag ik wat minder van haar. blijkbaar ben ik dan zelf in een minder humeur en ben ik niet duidelijk en eerlijk naar mijn paard.

dit is trouwens niet iets wat regelmatig gebeurt hoor

misschien 2a 3 keer per jaar???

**Geplaatst**: 23-11-09 17:42

Geplaatst: 23-11-09 17:42

Nee, niet altijd, en heb erna een enorm schuldgevoel, want elke keer is een keer te veel. Het gebeurt gelukkig hoogstzelden, maar berouw komt altijd na de zonde

**Geplaatst**: 23-11-09 17:51

Geplaatst: 23-11-09 17:51

Ik durf m'n geduld ook weleens te verliezen hoor, dan val ik even uit m'n rol

Dit komt voornamelijk voor wanneer we hoefjes gaan uitkrabben (waar hij ongeveer NOOIT een probleem van maakt behalve op dàt moment), dan begint hij te draaien en te keren om me weg te duwen en met z'n staart zwiepen etc. Dan durf ik hem al weleens een tik op z'n kont te geven. Gelukkig gebeurt dat niet al te vaak en is het na DE TIK geen probleem meer & is hij m'n maatje weer.

Als ik tijdens het rijden even niet oplet gebruikt hij dat ook meteen tegen me. Zo reden we laatst al een tijdje op een grote cirkel zonder problemen. Kwam er net een vriendin van me langsgelopen waar ik eventjes een babbeltje mee hield. Dit was niet echt naar de zin van Shahied want plots werd de letter B wel héél eng en MOEST hij er wel voor wegspringen .. Dit is al een paar keertjes voorgevallen en eigenlijk vind ik het op een rare en irritante manier wel een beetje grappig, hij voelt me zo goed aan! En wijst me zo op mijn fouten. Toch ben ik dan effe streng en rijd hem er in een volte terug naartoe en druk wel stevig met m'n binnenbeen - anders flikt hij het me gewoon opnieuw!

**Geplaatst**: 23-11-09 19:31

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 23-11-09 19:31

Ik verlies ook nooit mijn zelfbeheersing. Zal mijn paard niet snel slaan.
Als ze niet luisterd laat ik het wel merken d.m.v een zweep te zwieberen (bij longeren) of even mijn stem te verheffen. Als het erger word kan ze een ruk aan het halster verwachten.
Verder sla ik eigenlijk nooit. Zo heeft ze nogal last van losse hoefjes de laatste tijd, en voordat ik er erg in heb ben ik al te laat met straffen. Al is alleen stem al voldoende bij mijn knollie.

**Geplaatst**: 23-11-09 19:35

Geplaatst: 23-11-09 19:35

ik heb met rijden wel geduld maar als ik er naast sta niet,
laatst was me paard aan het rennen in de wei hij heeft een beesplessure dus ik moest hem er gelijk weer uittrekken,
dus hij loopt adhd naast me en komt in een keer omhoog dan
verlies ik mezelfbeheersing en word ik echt kwaad,
ik moet ook toegefen dat ik er dan in blijf hangen

**Geplaatst**: 23-11-09 19:38

Geplaatst: 23-11-09 19:38

Mijn zelfbeheersing verlies ik jammer genoeg aardig vaak maar reageer het niet op mijn paard/pony af, wel ben ik altijd consequent [ook wel is lief hoor

]. Maar als ik rijd, doen we wat ík wil [kijk daarbij wel hoe het paard in zijn vel zit etc. maar dat lijkt me logisch]. Kan daarbij als het echt te ver gaat goed uitbarsten en hem/haar heul streng aanpakken, maar meestal is het ook gekloot wat hij doet, mijn merrie heeft dat niet zo en die kan af en toe ook gewoon terug 'vechten' en dan weet ik het weer haha

**Geplaatst**: 23-11-09 19:41

Geplaatst: 23-11-09 19:41

Ik had tot vorig jaar echt niet veel geduld of toch minder als nu. Maar heb toen een paardje gekocht dat heel veel schrik had van verschillende dingen dusja dan leer je wel geduld krijgen vermoed ik

Maar het gebeurt nog wel eens..en als ik dan eens boos doe op haar voel ik me achteraf ook hartstikke schuldig dus gebeurt niet vaak

**Geplaatst**: 23-11-09 19:43

Geplaatst: 23-11-09 19:43

Voorheen kon ik bij mijn paard nog wel eens ontploffen. Vooral omdat hij mijn toevluchtsoord was vanuit huis. Dan kan je behoorlijk teleurgesteld worden als dat gene waar je naar uit keek en wat je op moet fleuren tegenvalt door een druk paard wat lastig wordt van een blaadje.

Het is vrij lastig om uit te leggen hoe mijn paard precies reageert. Maar het komt zo op mij over dat hij vriendelijk verzoekt om af te stappen. Hij weigert nog een stap te zetten met mij op zijn rug. Hij wordt niet kwaad, hij draaid niet door. Maar vind dat hij zo niet met mij op pad gaat. Als ik dan af gestapt ben kan ik schreeuwen en stampen zonder dat hij een kik geeft. Als ik klaar ben wil hij wel even komen knuffelen en is het over.

Waarschijnlijk is het gewoon projectie van mijn gevoelens en ideeën op mijn paard maar het werkt wel. Voor ik echt onredelijk wordt, helpt mijn paard mij herrinneren aan het af stappen.

Ik verlies niet mijn geduld door een actie van mijn paarden, maar omdat ik vol frustratie naar ze toe ga en vervolgens bij elk pasje verkeerd kan ontploffen. Tegenwoordig kan ik eerst 5 km mijn stress er uit fietsen. En mocht ik dan nog chagerijnig bij ze komen kan ik naar ze fluiten. Dan komen ze echt niet voor ik gekalmeerd ben.

Ideale therapeuten, die paarden. :+:

**Geplaatst**: 23-11-09 19:51

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 23-11-09 19:51

Laatst was ik zo boos!

Maar heb me ingehouden haha..
En dat kwam ook deels door mij zelf.

Maar als ze gewoon vervelend is dan heeft ze ruzie hoor!

**Geplaatst**: 23-11-09 22:57

Geplaatst: 23-11-09 22:57

Judith_ schreef:
Voorheen kon ik bij mijn paard nog wel eens ontploffen. Vooral omdat hij mijn toevluchtsoord was vanuit huis. Dan kan je behoorlijk teleurgesteld worden als dat gene waar je naar uit keek en wat je op moet fleuren tegenvalt door een druk paard wat lastig wordt van een blaadje.

Het is vrij lastig om uit te leggen hoe mijn paard precies reageert. Maar het komt zo op mij over dat hij vriendelijk verzoekt om af te stappen. Hij weigert nog een stap te zetten met mij op zijn rug. Hij wordt niet kwaad, hij draaid niet door. Maar vind dat hij zo niet met mij op pad gaat. Als ik dan af gestapt ben kan ik schreeuwen en stampen zonder dat hij een kik geeft. Als ik klaar ben wil hij wel even komen knuffelen en is het over.

Waarschijnlijk is het gewoon projectie van mijn gevoelens en ideeën op mijn paard maar het werkt wel. Voor ik echt onredelijk wordt, helpt mijn paard mij herrinneren aan het af stappen.

Ik verlies niet mijn geduld door een actie van mijn paarden, maar omdat ik vol frustratie naar ze toe ga en vervolgens bij elk pasje verkeerd kan ontploffen. Tegenwoordig kan ik eerst 5 km mijn stress er uit fietsen. En mocht ik dan nog chagerijnig bij ze komen kan ik naar ze fluiten. Dan komen ze echt niet voor ik gekalmeerd ben.

Ideale therapeuten, die paarden.

Haha, geweldig voorbeeld!
Prachtig hoe ze inspelen op jouw gedrag, echt heerlijk!
Mooi hè paarden

We moeten er trots op zijn!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 24-11-09 10:07

Geplaatst door de TopicStarter : 24-11-09 10:07

Ik weet wel dat het niet goed is - en meestal ook zinloos- om kwaad te worden. Maar het is toch ook wel een beetje fijn om te horen dat ik niet de enige ben die wel eens uit z'n slof schiet....

Tot mijn verdediging: ik ben me er in ieder geval van bewust en probeer er ook wat aan te doen. Het lijkt bijna wel een taboe om eerlijk toe te geven dat je wel eens boos wordt. Terwijl ik om me heen toch zie dat het best wel eens gebeurt.

Op mijn paard maakt kwaad worden overigens geen enkele indruk, die kijkt me aan met een blik van "Ben je klaar? Kunnen we dan nu verder?". Als hij het kon zou hij me vierkant uitlachen.

**Geplaatst**: 24-11-09 10:18

Geplaatst: 24-11-09 10:18

als ik boos word,

dan heeft het heeeeel lang geduurd als het paard iets raar of eng vind. :(:)

na 3 uur laden van een paard, (voor een ander) nog niet in elkaar geslagen, wel op de trailer gekregen, en er later zonder problemen er gewoon op lopen, ook met de eigenaars. 8-)

**Geplaatst**: 24-11-09 11:53

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 24-11-09 11:53

nee zeker niet...

**Geplaatst**: 24-11-09 12:03

Geplaatst: 24-11-09 12:03

Och, dit heeft iedereen wel eens hoor. Waar mensen zijn worden fouten gemaakt, natuurlijk is dat geen reden om te gaan raggen op je paard. Maar als jij net in een slechte bui bent en je paard werkt dan net even tegen kan je iid wel eens uit je slof schieten. Niemand is heilig op dat gebied, voor paarden spreekt lichaamstaal alleen al boekdelen zonder dat jij het doorhebt. Ik had het tot voorkort ook, mijn merrie kan met rijden soms erg eigenwijs en sterk zijn en op een slechte dag kan ik zoiets niet hebben. Ik word sterk in mijn hand waardoor zij alleen maar sterker word en ik win het toch nooit, zeker niet met spanning en ongeduld. Nu als ik een slechte dag heb (zelden gelukkig) ga ik gewoon niet rijden, als ik dat dan wel doe zet ik zodra het bij mij van binnen misgaat mijn paard stil en tel tot 10. Vervolgens ga ik even stappen en begin weer opnieuw waarna de oefening waarmee wij bezig waren ineens stukken beter gaat! Dus het is zeker een aanrader om het zo aan te pakken

**Geplaatst**: 24-11-09 17:15

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 24-11-09 17:15

Als je erg vaak je geduld verliest kun je jezelf ook afvragen of dit wel het geschikte paard voor je is! Met paarden zoals deze moet je om kunnen gaan want ze zijn ook erg slim. Misschien is een paard met een rustiger karakter meer geschikt voor je en kan je daar meer plezier aan beleven. Altijd strijd hebben met je paard is voor jullie allebei niet leuk.

**Geplaatst**: 24-11-09 17:35

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 24-11-09 17:35

Ik heb gisteren mn geduld verloren.
idd ruk aan de teugels gegeven, heb ik dan achteraf weer zo'n spijt van & dan ga ik haar weer knuffelen.
daar moet ik dus mee ophouden.

**Geplaatst**: 24-11-09 17:42

Geplaatst: 24-11-09 17:42

Mijn vorige verzorgpony, mog ik soms op rijden, erg leuk.
ik leg zou het zadel op zijn rug(Schoft) wil ik aansingelen, begint hij opeens te bokken(Het is een soort openstal)vliegt het zadel ervanaf

Met veel moeite lukt het soms

Dan twee:Wil ik hem uit de wei halen, ben ik heel dicht bij hem, galopeerd hij weg

.
Op zulke momenten verlies ik me geduld

Heb ik zo mijn zweep neergelegd, op het hek, (als ik hem de wei uitwil halen)begint hij opeens keihard naar mijn zweep te galoperen. paktie mijn zweep. en rent hij hele tijd rondje~~}>
dan verlies ik mijn geduld, maar dan denk ik gewoon : Hoe zou het zijn als hij dat NIET Zou doen, dan zou het veel saaier zijn dan nu. En bij mij helpt dat

**Geplaatst**: 24-11-09 17:44

Geplaatst: 24-11-09 17:44

Volgens mij zeggen de bovenstaande reacties het allemaal al. Paarden spiegelen je eigen stemming. Dus als jij ongelukkig, boos, ongeduldig etc. bent, krijg je die stemming terug van je paard in de vorm van een gebrek aan medewerking of nog sterker: verzet. Je boosheid afreageren op je paard maakt dat gedrag alleen maar erger en is dus zinloos.
Straffen in de vorm van een schop of een ruk aan de teugels helpt niet, aangezien paarden helemaal niet snappen dat er een verband is tussen hun gedrag en die schop of ruk. Wat wel helpt? Net zo lang langs die boom rijden tot hij er braaf langs gaat, of die overgang steeds opnieuw rijden tot hij wel goed gaat. En daarbij elke stap in de goede richting direct belonen.
Hiermee wil ik trouwens niet zeggen dat ik zo perfect ben dat ik nooit m'n geduld verlies of gefrustreerd raak hoor!

Maar omdat ik weet dat 't niet helpt als ik dit op m'n paard afreageer lukt het wel steeds beter om die negatieve energie om te zetten in iets positiefs. Wil hij iets niet doen of is 'ie ergens bang voor? Dan maken we dat tot het onderwerp van de les van vandaag en oefenen we stap voor stap totdat hij 't wel doet.

Laatst bijgewerkt door ElsB op 24-11-09 17:45, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-11-09 17:45

Geplaatst: 24-11-09 17:45

Soms kan ik ook weleens mijn geduld verliezen.

Het zijn wel 2 shetlanders, pubers én hengsten, dus een driedubbel probleem :')

Ze kunnen afentoe wel 'proberen' om de grens op te zoeken, dan probeer ik zo lang mogelijk mijn geduld te bewaren maar ja... ook daar is een grens

**Geplaatst**: 24-11-09 17:46

Re: Bewaren jullie altijd je geduld?

Geplaatst: 24-11-09 17:46

Ik verlies ook wel eens mijn geduld. Niet meer dan menselijk volgen mij.

**Geplaatst**: 24-11-09 17:51

Geplaatst: 24-11-09 17:51

Bizzybijtje schreef:
Soms kan ik ook weleens mijn geduld verliezen.
Het zijn wel 2 shetlanders, pubers én hengsten, dus een driedubbel probleem Ze kunnen afentoe wel 'proberen' om de grens op te zoeken, dan probeer ik zo lang mogelijk mijn geduld te bewaren maar ja... ook daar is een grens

Ja, opvoeden is heel moeilijk! -:(-

Maar toch: vandaag was in het nieuws dat kinderen met ouders die vaak tegen ze schreeuwen zelf vaak agressief worden. }:)

En die kinderen begrijpen nog wat je zegt; jouw shetjes niet, dus... Maar ik leef met je mee!

**Geplaatst**: 24-11-09 17:56

Geplaatst: 24-11-09 17:56

ElsB schreef:
Bizzybijtje schreef:
Soms kan ik ook weleens mijn geduld verliezen.
Het zijn wel 2 shetlanders, pubers én hengsten, dus een driedubbel probleem Ze kunnen afentoe wel 'proberen' om de grens op te zoeken, dan probeer ik zo lang mogelijk mijn geduld te bewaren maar ja... ook daar is een grens

Ja, opvoeden is heel moeilijk! Maar toch: vandaag was in het nieuws dat kinderen met ouders die vaak tegen ze schreeuwen zelf vaak agressief worden. En die kinderen begrijpen nog wat je zegt; jouw shetjes niet, dus... Maar ik leef met je mee!

Paarden zitten toch iets anders in elkaar dan mensen

Nomineer dit bericht ×