Connection Training: Emotie-Clickeren. Wie ook?

Moderators: Dyonne, Nicole288, Pistasche, Apple, C_arola, Coby

 
 
Odi
Berichten: 1195
Geregistreerd: 17-04-01
Woonplaats: Montferland

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-05-21 20:01

VogeltjeM schreef:
Wat tof dat het zo goed loopt!


Jazeker tof. Zit al ontzettend veel werk in en dan is het altijd afwachten of en hoe mensen reageren.



Fillis
Berichten: 325
Geregistreerd: 26-09-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-05-21 17:17

CnB schreef:
Zeker hoor :j Het is ook gewoon zo als je éénmaal eigen bent met de manier van werken dat je eigenlijk alles wat je wil bereiken gewoon zelf kan aanleren, omdat je weet hoe je dingen kan indelen en hoe je ergens naartoe kan werken. Maar voor degene die wat meer begeleiding nodig hebben, of hier en daar wat inspiratie, vind het wel fijne cursussen. Ook kijk ik graag eens om te zien wat de veelgemaakte fouten zijn en hoe je ergens mee om moet gaan als het niet helemaal gaat zoals je in je hoofd had enzo.

Dit ja, het geeft mij wat inspiratie en met de study group op dit moment met name iets meer zelfdiscipline om wat gerichter/langduriger een probleempje aan te pakken, terwijl ik normaal een beetje door mijn doelen heen zwalk en dan dit, dan weer dat aan het trainen ben :+

Ik ben nu een week en drie sessies verder (waarvan de eerste eigenlijk geen training, maar een check om te bepalen waar de comfortzone van mijn paard ligt). Ik zie nu zeker al goed resultaat, dat is erg leuk. Ik hoop aan het eind van de maand een relaxed kort wandelingetje door de buurt te kunnen maken.

De eerste comfortzone kaart die ik gemaakt heb aan de hand van de eerste sessie:
Afbeelding
De kaart die ik vandaag gemaakt heb aan de hand van de derde sessie:
Afbeelding
Heb de kaart maar groter gemaakt zodat ik verdere vorderingen kan bijhouden. Als verschil zie je nu al dat de parkeerplaats en het stukje straat van oranjerood naar geeloranje zijn gegaan. Kon vandaag dus al een stuk verder zonder veel spanning dan aan het begin van de week. Leuk om eens zo uitgebreid bij stil te staan :)

Begin volgende week pak ik denk ik een stukje straat mee naar de andere parkeerplaats aan de voorkant van het pand. Kan daar dan nog wat meer oefenen zonder dat we direct op straat bezig zijn, wel zo veilig :)

NH-trainers zijn géén gedragstherapeuten.

CnB

Berichten: 17664
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-21 12:16

Oh, interessant zeg om dat zo te doen! Geeft wel een beter inzicht in hoe de situatie in elkaar zit en fijn om je vordering bij te houden, wat meer visueels .. Heel benieuwd hoe het de komende weken zich gaat ontwikkelen :)

Hebben jullie ervaring met binnenpistes, of plaatsen waar (plotse) geluiden zijn die je niet kan zien en dus moeilijker kan plaatsen?
Ik ben met Cobe een beetje meer aan het spelen, heel simpel de basis van de Gymnastic Groundwerk cursus, gewoon stappen op de hoefslag, eens halthouden, pasje achterwaarts, een klein stukje draf, .. Heel basis allemaal maar het gaat heel fijn op deze manier. Het was lang geleden maar hij kent alles nog :) Alleen 'werken' we dus in de binnenpiste vanwege zijn allergieën en buiten wil het momenteel niet zo, binnen voelt hij zich wel prima dus doen we dat maar. Echter is het probleem met de binnenpiste dat het binnen is, maar geluiden van buiten wel door komen. Er is aan 1 lange zijde het pad waar iedereen passeert (met of zonder paard) en dat is dus af en toe eens een probleem. Cobe kan er namelijk niks mee als hij iets hoort en niet kan zien wat het is of waar het zich bevindt :Y)

Ik probeer dan tijdens de sessies mij vooral te richten op ontspanning & connectie (uiteraard) en ik ben helemaal niet ontevreden over hoe het gaat, maar er zijn altijd van die momentjes .. Soms is het gewoon een rilling, soms gaat hij stilstaan en luisteren maar soms is het te plots en springt hij weg. Als de bron van het probleem voorbij is is de ontspanning gelukkig wel weer snel terug, hij blijft er niet in hangen. Maar de onverwachte springmomentjes zijn niet altijd zo handig. Ik merk ook dat ik zelf heel alert rondloop of ik iets hoor waar hij misschien van zou kunnen schrikken als we het passeren ... Helpt ook niet natuurlijk, maar ik ben ermee aan het werk.

Nu was ik een beetje zoekende naar tips. Op de site hebben ze wel videos over de-spooking in de arena, maar dan gaat het echt over buitenpistes waar vanalles gebeurd. Kan ook eng zijn natuurlijk, maar dan kan je de tijd nemen om ernaar te gaan kijken en noem het maar. Is heel anders dan in een binnenpiste. Ik ga nu de De-spooking-cursus even doorspitten in de hoop daar wat tips & tricks te vinden, maar misschien hebben jullie ook wel ervaring?

Fillis
Berichten: 325
Geregistreerd: 26-09-19

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-21 12:43

Lastig probleem... ik werk zelf eigenlijk altijd in een binnenbak en hoewel ik het wel herken heb ik er met mijn eigen paard geen last van.

Mijn bijrijdpaard heeft het wel, maar bij haar gaat het altijd wel goed als je haar even rustig laat kijken en luisteren tijdens het instappen. Als ze schrikt click en beloon ik (in het kader van: ze schrikt maar blijft wel bij me, dat is goed, dus c/r). Als we daarna aan het werk gaan heeft ze er meestal geen last meer van. Soms springt ze wel eens maar dan opnieuw c/r want ze gaat niet rennen.

Dat gaat eigenlijk altijd prima... heb het dus nooit heel bewust/gestructureerd aangepakt. Hopelijk kan je er iets mee :o Succes!

NH-trainers zijn géén gedragstherapeuten.

CnB

Berichten: 17664
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-21 12:52

Dank je, ik doe het inderdaad ook op die manier.
Een rilling? C/r. Stil gaan staan om te luisteren? C/r. Wegspringen = geen probleem, geef het een paar seconden, vraag iets wat hij kent -> c/r en we gaan weer verder.

Op zich is het ook geen groot probleem, alleen soms vervelend als je niet alleen in de piste bent. En soms ben ik zelf ook "bang" als ik vrij dicht bij hem loop. Hij probeert mij wel niet omver te springen, maar een ongelukje is snel gebeurd .. Ik merk dan ook dingen als dat ik vrij dicht bij hem loop en ik hoor iets dat ik automatisch afstand neem om hem ruimte te geven :+

Het is een beetje een tweeledig probleem, waarbij ikzelf dus zeker ook een deel van het probleem ben (door ervaringen in het verleden). Maar ik denk wel dat we op de goede manier bezig zijn, en het zal vast ook steeds beter gaan als we het vaker doen. Het is ook niet altijd even druk op stal of een even groot probleem, dus ook wel genoeg momenten om het positieve te belonen zeg maar. Maar misschien zijn er nog dingetjes waar ik op kan letten of aan kan werken waar ik niet meteen aan denk :)

Slmt9
Berichten: 2036
Geregistreerd: 25-11-12

Re: Connection Training: Emotie-Clickeren. Wie ook?

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-21 13:49

Dat de ruimte geven vind ik alleen maar slim.
Mijn paard kan er ook slecht tegen als hij iets wel hoort, maar niet ziet. Ik probeer dan te voorkomen dat jij in treshold komt door af te leiden met basisoefeningen en afstand te nemen van de ‘enge’ plek, tot je weer goed contact hebt. Dan weer bezig met basisoefeningen en zo elke keer wat dichterbij komen, maar treshold voorkomen en elke weer terug haan naar de veilige plek. Ik kan het moeilijk verwoorden. Maar zeg maar weer een sandwich effect (niet eng - eng - niet eng). Kom je toch in treshold, dan laat ik een paard altijd kijken, ruiken etc en vraag ik af en toe contact. Tot hij zelf de conclusie heeft getrokken dat het niet eng is en weer contact maakt.

Moeilijk te verwoorden :+

CnB

Berichten: 17664
Geregistreerd: 12-05-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 10-05-21 14:50

Dank je.

Op zich is dat niet dom natuurlijk, maar het geeft wel een signaal van "let op, er is misschien wat". Ik zou soms meer moeten bezig zijn met de pony en mezelf en minder met de omgeving zeg maar.

Het probleem wat wij in de binnenbak ervaren is de onverwachtheid van geluiden. Het is niet dat een bepaalde plek op zich eng is, het is gewoon die hele lange zijde, en ook alleen maar als er iets gebeurd wat zo'n geluid maakt dat hij het niet meteen kan plaatsen, of wat groot is (paard bv., en al helemaal als die niet netjes rustig meestapt met de begeleider) dan is er soms een schrikreactie. Ik moet daarvoor overigens niet persé op die zijde bezig zijn, maar vaak is dat wel omdat het dan gewoon zo dichtbij is.

Dus ik denk niet dat ik dat echt op zich op kan lossen, maar dat het meer moet voortkomen om vanalles met hem te doen en de connectie te proberen behouden, belonen voor goede reacties en op die manier proberen te bekomen dat het vanzelf afzwakt. Het is ook allemaal te begrijpen waarom hij op zo'n dingen reageert, hij is daar gewoon niet zo goed in. En zolang het allemaal redelijk onder controle blijft heb ik er ook geen problemen mee en mag hij zich best uiten. Alleen als er gevaarlijke situaties door ontstaan is dat minder natuurlijk, ik kan ook niet altijd zeggen hoe andere paarden gaan reageren als die van mij ineens een manoeuvre maakt bv. Sommige paarden denken "huh, is er wat?" en andere springen meteen mee. Zou het dan jammer vinden als iemand van zijn/haar paard/pony kukelt omdat die van mij schrikt .. Naast natuurlijk dat het toch spanning met zich meebrengt voor pony zelf, maar uiteindelijk leren we daar alleen maar van.

Moesten jullie wel nog andere tips hebben: zeker welkom natuurlijk ;)

Slmt9
Berichten: 2036
Geregistreerd: 25-11-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 10-05-21 17:07

Ik snap hem wel. Mijn eigen paard is erg braaf, een sprongetje van 3cm in de lucht is wel het spannendste wat ons gebeurt :+
Ik heb daardoor juist angsten buiten overwonnen. Dingen waarvan je bang bent dat ze gebeuren (bij een tractor, vrachtwagen, motor etc) en zelf dus ook spanning van hebt.
Door te doen leer je er denk ik beter mee om gaan. Zo lang het niet gevaarlijk is idd.
Ik heb heel erg een mantra dat paarden sowieso veel meer zien en horen dan wij, dus ik kan er niet op anticiperen. Schrikt hij, oke, dan laten we de spanning daarna weer afvloeien en kunnen we door. Ik wil dus ook nooit dat mensen zeggen: er komt dit aan of dat aan, want dan kan ik bij voorbaat al in spanning gaan zitten. Als hij schrikt, schrikt hij toch wel.

Maar dat is jarenlang doen, doen, doen en opzoeken van. Schrikken mag ook, als het maar niet gevaarlijk wordt en je een manier vind om t te laten afvloeien.


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Lauratje_88 en 2 bezoekers