Bokt.nl

Nokehh schreef:

Ieder weekend ga ik met mijn paard rijden op de hei en in het bos. Drie weken geleden is hij in een extreme paniek naar 2,5km naar huis gerengalopt over een recht, smal pad waar hij verschrikkelijk goed vaart kon maken. Het was echt verschrikkelijk, ik kon helemaal niets, niet omtrekken of iets. Helemaal machteloos. Hij schrok van een vrouw met een felrode jas, die met haar nordic walking stok stond te zwaaien. Maar, sinds dat avontuur had hij een dik achterbeen.

Afgelopen zaterdag kwam de hoefsmid toevallig, Jacco's been was niet goed voelbaar dik meer en hij zei dat ik hem wel weer rustig aan op kon gaan pakken. Gisteren, zondag, ben ik weer alleen met hem de hei op gegaan. Op hetzelfde punt op de hei als een paar weken daarvoor 'schrok' hij van een groep mountainbikers. Die dag was er een wedstrijd over een groot deel van de ruiterpaden op de hei... Hij had echt een extreme paniekaanval en ik kon hem niet kalm krijgen. Dit keer is het hem echter niet gelukt om om te draaien en naar huis te rennen. Na wat gespring/galoppeer/plotselinge stilstand kreeg ik hem een soort van vooruit in een zeer opwaarts drafje. Toen hij echter weer mountainbikers aan zag komen ging het weer mis. Uiteindelijk ben ik de hele hei zo overgesprongen. Hij was echt doodsbang, heel z'n borst en hals schuimden ervan. Ik hield hem bijna niet. Ik wist dat er verderop een boerderij stond en daar heb ik hem naartoe gestuurd in de hoop op hulp, helemaal terug naar Riel gaan zou nooit meer zijn gelukt. Toevallig stond de eigenaar in de tuin te werken, ik weet niet hoe ik Jacomir dat erf op heb gekregen maar het is gelukt. Die man probeerde Jacco op te vangen wat uiteindelijk lukte. Heelhuids ben ik van die zwetende, neurotische, springende, spierbundel afgekomen. Snel zadel eraf en hoofdstel af en losgelaten in het weiland van die boer. Hij heeft daar een half uur aaneen door dat weiland gegaloppeerd. Hij was zeiknat, zelfs z'n gezicht zweette. Hij heeft daar met z'n voorbenen nog vastgezeten in het prikkeldraad van de omheining. Echter geen wondjes aan over gehouden, wonder boven wonder. Ik heb mijn ouders gebeld en de eigenaren van het andere paard dat bij Jacomir op stal staat en die kwamen met de trailer. Thuis, toen we de trailer open deden wilde hij er meteen uit toen hij z'n vriendinnetje de ezel hoorde. Maar hij zat nog vast, hij is toen half steigerend de plank af gedonderd.

Thuis is Jacomir nu rustig. Zijn beide achterbenen zijn nu weer dik. Hij vertrouwd me echter buiten het hek totaal niet meer, ik hem ook niet. Een collega van mijn moeder opperde de volgende keer dat ik buiten ga rijden een Thiedemann teugel eraan te hangen. Ik denk echter dat dit niet de juiste oplossing is.

Heeft er iemand enig idee hoe ik dit aan kan pakken? Ik zit er verschrikkelijk mee en ben behoorlijk bezorgd.

zodiacje schreef:

wat een rare reactie aeolusnr1...
waarop baseer je dat TS niet weet hoe ze om moet gaan met een paard?
en hoe weet je dat ze niet de leiding heeft gegeven die het paard nodig had?
De kreet dat ze beter moet leren rijden raakt helemaal kant noch wal...
jij kan op geen enkele manier iets zeggen over de rijkunst van de TS aangezien
ik hier geen filmpje zie staan van het hele gebeuren...

Harde kreten, loze woorden

aeolusnr1 schreef:

Als je paard al 20j is , en als hij al die tijd voordien een braaf en voorspelbaar gedrag getoont heeft, tjaaa dan is het idd niet een rijtechnisch probleem, maar is de kans heeeeelll groot dat er medisch iets niet in orde zit. Een paard doet zoiets niet om eens gek te doen, zeker ook niet om jou te pesten, dus er moet iets mis zitten, en op die leeftijd is dat zeker niet verwonderlijk.
rug/bekken, of één van de onderliggende organen nieren/lever, heup en of knie gewricht, bij de schoft "kissing spines", probleem bij de halswervels, maar het kunnen ook de tanden zijn ontsteking ergens in de mond, dus last van het bit. dit is maar een gis , gewoon een vlugge reeks meest voorkomende problemen, maar er zijn er natuurlijk veel meer, ook een bloedonderzoek kan al heel wat verduidelijking leveren.
Maar dit is dus een vrij plotse verandering in het gedrag, dus bijna 100% zeker een medisch probleem dan.
succes verder.

aeolusnr1 schreef:

Tjaaa wat jij hier allemaal opnoemt dat er allemaal kan misgaan, wat denk je nu zelf, wie is hier diegene die er schuld aan heeft ??????????
Niet het paard hé, die is gewoon paard geweest, jij hebt hem eigenlijk niet de leiding gegeven die hij nodig heeft, er was totaal geen controle, .....
Dus leren om te gaan met een paard.
Beter leren rijden
En vooral je eigen verantwoordelijkheidsgevoel meer in gang zetten, wat als er een ongeluk zou gebeurt zijn, er een mountainbiker geraakt zou zijn, hier is echt maat één schuldige en dat ben jij , de ruiter van dit paard.

Nokehh schreef:

DA heeft hem al nagekeken, behalve zijn verwondingen na dit avontuur heeft zij niets gevonden.
Ik heb zelf thuis helaas geen bak, en op het grote weiland kunnen we nu niet rijden omdat dat opnieuw is ingezaaid (in de winter? Serieus in de winter ). Maar buiten dat heeft de DA hem ook zowiezo een week rust toegeschreven voor z'n benen, daarna kijken hoe het dan is.

Ik zit zelf enorm te denken om zeer binnenkort te beginnen met de beginselen van het grondwerk, als we dat weer volledig onder de knie hebben om hem dan weer mee naar buiten te nemen. Gewoon naast hem lopen, wandelen. En daarna pas weer gaan rijden met andere paarden. Stapbosritje, en dan zo verder uitbreiden als dat allemaal goed gaat.
Heeft hier iemand misschien nog een toevoeging of aanmerking op? Dan hoor ik het heel graag!