Hier op stal staat een 12-jarige mérens. Hij is altijd al vrij koppig geweest, en regelmatig (een 2-tal keer per jaar) heeft hij een 'opstandmaand' zoals ik het noem.
Echter nog nooit zo erg als nu. Even om misverstanden te vermijden: dit paard heeft een heel afwisselend dagschema (paddock - wei met vriendje - stal), krijgt genoeg hooi/voer, voldoende aandacht & beweging (dagelijks).
Wat heeft hij nu uitgevonden:
- zich wel laten pakken in de wei, maar gaat met heel zijn gewicht tegenwringen, om er toch maar niet uit te moeten. Soms trekt hij zich los, en dan begint het spelletje 'wie is de sterkste'
- moet hij voetje geven, gaat hij ofwel met zijn hele gewicht op je hangen, ofwel geeft hij het gewoon lekker niet
- moeten we met hem over straat naar de stal, gaat hij enorm trekken en wil zich niet gedragen
- kom je dan aan de stal, kegelt hij je bijna ondersteboven om zijn vraatzucht op zijn voerbak te stillen (want een niet te onderschatten vraatzucht, heeft dit paard al zijn leven lang).
Ik wil niet dat dit NOG erger word, want op dit moment is hij naar ons volkomen respectloos, zo erg is het nog nooit geweest. Hij voelt zich de baas (ook naar andere paard).
Wat wij nu al gaan doen:
- zijn baasje pakt hem uit de wei, en als hij weer met zijn gewicht gaat tegenhangen krijgt hij een tik op zijn bil. Gaat hij braaf mee wordt hij beloond.
- voetje geven idem
- met naar de stal gaan moet hij achter ons blijven (maar HOE want hij is énorm sterk en knalt je gewoon ondersteboven - blauwe/open schenen zijn zeer pijnlijk!)
- met in de stal gaan moet hij eerst een paar passen naar achter, doet hij dit braaf, krijgt hij zijn voer.
- met in de wei laten idem.
Nogmaals, dit paard heeft geen trauma's of andere redenen om opstandig te doen. Hij probeert al levenslang enkele keren per jaar 'de macht opnieuw te grijpen' maar nu maakt hij het wel héél erg bont!
Wie heeft er tips?