Ja, maar niet het hele technische verhaal ofzo.
Ik was de enige op mijn lokatie die slaagde en reed met een manegepaard mee. Mijn theorie was goed voor elkaar (mocht ook wel), bij dressuur zeiden ze dat ik het beste uit het paard had gehaald wat op dat moment mogelijk was (leuk compliment, maar goed, ik had in Nederland ook al M gestart dus ja, oneerlijke concurrentie voor de onervaren ruiters eigenlijk) en bij het springen was ik kantje boord erdoor (niet vreemd want ik sprong echt NOOIT dus het was gewoon rijden en zien waar het schip strandde). Ik wist van vooraf al dat het met springen de bedoeling was dat je in een vlot basistempo (dus niet a la barrage) door het parcours ging en dat je hem op het goede been liet landen. Zo niet, dan zorgen dat hij changeerde voor je in de problemen kwam. Verder gewoon een nette verlichte zit en zo goed mogelijk meegaan, niet storen. Er stond een dikke 90 cm maar het parcours zelf was heel simpel, geen moeilijke lijnen. Er stond een triple en een muur, dat vond ik spannend, maar dat is onervarenheid. Ik had een fijn springpaard en de ruiter voor me op dat paard had zo'n 6 weigeringen op 12 hindernisjes dus ik heb wel in barragestijl gesprongen (alles beter dan stoppen vond ik, want dan durfde ik niet meer
) en ik gooide alles aan de voorkant los boven de sprong en reed geen afstanden. Maar dat is dus omdat ik weet dat ik dat deed en niet omdat ze het zeiden