Nu is alles plots veranderd (vraag me niet waarom. Ik denk dat de eigenaar hem minder krachtvoer heeft gegeven ofzoiets). Sinds een week is hij zó braaf. Heb 2 weken geleden alleen gereden (hij had al 1 dag stilgestaan dus ik zou moeten oppassen). Buiten dat hij in het begin begon de draven, waarna ik hem na enkele seconden terug in de hand kreeg, ging het stukken beter. Meestal stopt hij tijdens een oefening in het midden van de bak en wil hij niet meer vooruit. Nu deed hij dat nog steeds maar met 1 corrigering met het zweepje ging hij al terug keurig op de hoefslag. En eindelijk lukte het me om te galoperen met het alleen rijden.
Voor de rest rijd ik 5-6 maal per week in de groepsles. Daar gaat het nu super! Ik krijg hem al bijna een volledige les aan de teugel, wat een record is voor Gorky. Woensdag had hij 2 dagen stilgestaan en hij was zó braaf! Ik stond versteld. Is hij zijn arabierenkuurtjes dan afgeleerd? Ik begin ook veel meer zelfvertrouwen te winnen, waardoor we alletwee de laatste weken serieus op vooruit zijn gegaan. Stress heeft hij ook niet meer. Vroeger schrok hij bij donder of tractors, nu blijft hij gewoon doorlopen alsof er niets aan de hand is! Ik ben zo gelukkig! Mijn instructeur ook, we krijgen iedere dag complimenten dat we beteren.
Aangezien het vertrouwen er is en ik hem goed in de hand kan houden en aan de teugel kan rijden, zit ik er toch aan te denken om in juli mee te doen met de dressuurwedstrijd. De gemakkelijkste proef, de E5, dacht ik. We zijn allebei onze stress kwijt en voor het eerst in jaren voelen we ons een echt team. En dat voelt écht fijn!
Wat denken jullie? Zijn we al klaar voor onze eerste wedstrijd? We zullen uiteraard nog héél veel moeten oefenen, maar denken jullie dat we het kunnen en misschien wel een kans maken?
k had daar al gereageerd
komt vast goed!