Bokt.nl

Kelly_ann schreef:

Ja, er is inderdaad sprake van een bepaalde lading op de rails als er net een trein overheen is geweest.
Even wachten tot er een auto of fietser overheen is geweest, dan is de lading meestal weg.
De lading is niet gevaarlijk, maar je paard ervaart wel een schokje waarschijnlijk, en dat is natuurlijk schrikken.

Kelly_ann schreef:

Ja, er is inderdaad sprake van een bepaalde lading op de rails als er net een trein overheen is geweest.
Even wachten tot er een auto of fietser overheen is geweest, dan is de lading meestal weg.
De lading is niet gevaarlijk, maar je paard ervaart wel een schokje waarschijnlijk, en dat is natuurlijk schrikken.

Inoterry schreef:

Ik van de week het antwoord binnen gekregen. Omdat ik niet zo handig ben met computers heb ik het eerst van mijn email op papier over moeten schrijven (ik heb nog geen printer), en nu ga ik het weer overtypen. Eventuele schrijffouten komen dus op mijn naam te staan .

In reactie op uw vraag inzake de stroomschokken die paarden krijgen kunnen we u het volgende berichten.

Paarden zijn uitermate gevoelige voor elekrische spanning. De belangerijkste reden hiervan is dat paarden die op de openbare weg rijden meestal beslagen zijn en de hoefnagels ver doordringen in de hoef waardoor er een goed elektrish contact komt met spoorstaven.

Dit heeft niets te maken met de prikspanningsspoorstroomlopen (PSSSL). Enige jaren geleden zijn er wel spoorwegovergangen geweest waar PSSSL werd toegepast. Dit gaf dermate vaak narigheid met onder meer paarden (echte horror scenario's) en blindegeleidehonden dat ProRail heeft besloten om dit niet meer toe te passen. Er is in Nederland nog maar 1 overweg met PSSSL en die ligt ver weg op de Maasvlakte in een gebied waarvan wij verwachten dat er niemand met een paard zal gaan rijden.

Op de rails staan echter wel elektrische spanningen. Deze spanningen hebben twee bronnen, n.l. de stroomspoorloop en de tractieretourstroom van de treinen (deze is dus alleen aanwezig op baanvakken met bovenleiding).

De spanning van de spoorstroomloop is een wisselspanning die tussen beide rails staat. Deze spanning is maximaal 10V en wordt alleen gevoeld als er elektrisch contact is met beide spoorstaven gelijktijdig. Bij paarden kan dit dus makkelijk optreden.

Ook staat er op de spoorstaven een gelijkspanning t.a.v. aarde t.g.v. de tractiestroom door de trein. De tractiestroom loopt via de bovenleiding, de beugel van de trein en de motor terug naar het voedingsstation (via de spoorstaven). Omdat de spoorstaven een geringe elektrische weerstand hebben staat er t.g.v. deze stroom een gelijkspanning op de spoorstaven. De hoogte van deze spanning is van vele factoren afhankelijk. Ik noem de hoogte van de afgenomen stroom door de trein, de weerstand van de spoorstaven naar aarde, de afstand van de overweg tot de voedingsstations enz.. de spanning ligt in de praktijk tussen enkele Volts en enkele tientallen Volts. Maximaal kan er kortstondig 100V optreden. De aanraakspanning zal echter niet een dergelijke hoge waarde bereiken omdat de omgeving van de overweg ook wat wordt "opgetild" in spanning. Ik verwacht een aanraakspanning van kortstondig zo'n 50V.

Wij hopen dat dit voldoende is als antwoord. Het probleem is ongeveer al zo oud als het rijden met treinen. Mischien is een gelijmd hoefijzer een oplossing. Ik vond op Google dat dit mogelijk is. Zie http://www.vettec/pdf/Adhere Dutch.pdf.

Wij hopen u hiermee voldoende geinformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet.


Nou ik vind het iig een duidelijk antwoord. Mijn nieusgierigheid is bevredigd .
Ik neem mijn petje af voor die meneer van ProRail die het allemaal uitgezocht heeft en nog actief heeft nagedacht voor een oplossing, mijn complimenten .

Maartje1990 schreef:

Volgens mij staat hier nu 3 keer hetzelfde topic

Jolliegirl schreef:

hier is laatst een enóóórme discussie over geweest, is dit nu nodig?
[BRT] Over het spoor met je paard

nja daar gaan we weer
Mijne kreeg echt telkens een optater, nu heeft ze geleerd dr voeten op te tillen