Zo wil ik bijvoorbeeld dat mijn paard zo braaf en gewend is, dat ze zichzelf en mij niet in gevaar brengt door paniekaanvallen.
Maarr, tractoren kunnen ons toch echt niet (en dat na vele jaren) niet in de berm inhalen, fototoestellen, telefoontjes, alles wat piept en licht geeft is hardstikke eng, spray wordt geaccepteerd maar goed opgelet, maar bij het hoofd wordt geprotesteerd, tuinslang is nog steeds geen favoriet, maar ook hier accepteert ze het en laat het als het ware over zich heenkomen. Daarentegen zijn hoefsmid, trailer, bruggen, viaducten, dierenarts etc etc een makkie.
Ik vertrouw haar volledig en doe ook geen moeite meer om deze angsten weg te nemen, ik ga er voorzichtig mee om, doe alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Qua gedrag ben ik iemand die wel van een eigen willetje houdt, ze vindt bepaalde aanrakingen niet prettig(laat het wel toe) dus dat laat ik zoveel mogelijk, en zo zijn er meer dingen die ze wel en niet leuk vind, waar ik rekening meehoud (het wordt al een heel verhaal dus laat het even zo).
Mijn stalgenoten zijn alle andere kanten op, de een vindt dat een hoefsmid ervoor is om een wild paard te temmen, of dat het karakter toont (lekker eigenwijs) als een paard door je heen loopt waar die heen wil, de ander vindt weer dat je op alle angsten moet oefenen, en dat je zeker ook de niet-leuke dingen moet doen, om te laten merken dat dat ook moet..
Dus mijn vraag, wat vinden jullie? En wat voor angsten oefenen jullie en welke laten jullie zitten? Hoop dat het een interessante discussie wordt
.
!
. Deze angst viel gewoon niet te oefenen want als hij de hoefsmid alleen maar zag, dan paniekeerde hij al, klapte hij achterover / klom tegen de muur omhoog / naaide er tussen uit.
!

) En ik ben zeker verder met mijn discussie, ik vind namelijk dus niet dat ik mijn paard alle angsten hoeft af te leren, zolang je maar een veilige(zijnde de leider) omgang hebt! 9zoals idd die tractor, geeft toe dat ik zelf liever ook een stapje verder wegga)