Geplaatst De laatste tijd wandel ik vaak met een klein ruintje. Er rijdt niemand op 'm, ik vind 't sneu om 'm in z'n eentje (nou ja, wel met veel andere paarden, maar geen mensenaandacht) te laten staan, dus heb ik wat grondwerk met 'm gedaan, wat goed gaat. Parelli spelletjes, wat KFH inzichten op 'm toegepast, gaat geweldig. Wandelen langs de weg vindt hij echter veel leuker. Helaas vindt hij het zo leuk dat ie absoluut niet weet hoe hij z'n energie kwijt moet. Hoe netjes hij in de bak tijdens het grondwerk ook naast me loopt, buiten is daar niets meer van terug te vinden. Hij probeert steeds voor me te lopen, dat is echt heel erg irritant. Als hij me voorbij loopt zet ik 'm stil en daarna een stap terug (dit kan zo'n 26 keer achter elkaar, hij is hardleers). Of ik probeer mbv een klein zweepje te zorgen dat ie me niet voorbij loopt (ik sla 'm niet met de zweep, meer wat voor z'n hoofd slingeren). Echt oefenen in de bak kan ik dit niet want dán is ie braaf en volgt me overal, ook zonder touw! Het ergste is buiten dat ie me steeds bijt. Heel zachtjes, maar ik voel wel steeds paardentanden over m'n blote hand/oor/nek gaan, wat niet echt prettig is. Elke keer als ie dat doet krijgt ie 'n 'EH!' gecombineerd met elleboogpor. Daarbij kijk ik 'm niet aan. Meneer vindt dit prachtig, want bijt mij vervolgens weer. Als ik dit stug volhoud doen we dit zo'n 30 keer achter elkaar. Nogal irritant, hij bijt niet echt door, maar toch... Ik heb al geprobeerd om dan een keer echt een flinke tik op z'n neus te geven, in de hoop dat dit de laatste keer zou zijn. Maar toen was meneer überbeledigd, wilde niet meer met me meelopen, keek alsof ik 'm net drie dagen met een menzweep had af staan ranselen, en kwam de weken daarna niet meer naar me toegalopperen in de wei... Gevoelig paardje dus. Nou ja, lijkt me duidelijk. Iemand tips?!
Alvast bedankt! En schroom 't niet om te zeggen als ik iets HEEL ERG fout doe. Ik leer graag! 
