De haflinger waar ik eerst op reed maakte van dat zuchten een heuse show! Als ik had gereden en de poetsplaats weer opkwam keek hij eerst even of er wel publiek was. Zo ja, dan liet hij z'n hoofd hangen en kwam er een zucht vanuit z'n tenen. Vervolgens keek hij dan stiekum even op of er wel iemand keek en zoniet dan bleef hij net zolang doorzuchten totdat er wel iemand 'och arm paard' zei...Dolkomisch dat beest...
Het paardje wat ik nu rij kan ook zo mooi zuchten. Ze doet het soms, lijkt wel, uit ontspanning, maar soms ook als ik met een zadel aankom. Alsof ze wil zeggen 'Och nee, moet ik alwéér werken...'
Ook zucht ze als we iets spannends hebben beleefd en alles net weer kalm is, de 'oef, dat hebben we ook weer overleefd' zucht.