Geplaatst Ik heb een vraagje aan jullie, maar ik zal eerst even kort iets uitleggen.
Toen ik 13 was ben ik gestopt met mijn verzorgpony omdat het met de eigenaar niet meer klikte.
Ik wilde toen heel graag een eigen pony, maar net als bij veel meisjes, zat dit er voor mij niet in.
Toen zat ik wat op internet te zoeken en via via zijn we zo op een adres gekomen waar iemand vroeg of ze met iemand haar pony kon delen. Dit was idiaal, want het waren leuke mensen en het koste maar de helft. Het ging alleen over een welsh pony en ik was 1.55, dit schoot dus niet echt veel op. Maar omdat ik niet meer op manege pony's wilde toen, toch maar gedaan. Maar na en maandje zagen we eigenlijk al dat dit echt niet meer kon. Toen na veel overleggen hebben we de welsh verkocht en voor ons samen, de 2 dochters
, en D-pony gekocht. Dit ging 2,5 jaar super! L2 gestart en was met dr op vakantie geweest en ik voelde echt een hevige band!Maar ook een D-pony word te klein. Het was een fell beestje die flink gereden moest worden, en aangezien het andere meisje nu pas net 13 is en weinig ervaring heeft, was dit wel een probleem. Want ik reed haar 3 x in de week flink, zodat het andere meisje maar wat aan kan rommelen.
Maar een paar maanden terug dus toch de stap gezet, ik kreeg mijn helemaal eigen paard van mama!
Dus nu ben ik de trotste eigenaar van een 2,5 merrie van United!
Pasja, de pony is naar de andere eigenaar gegaan samen met een meisje van onze manege. 10 en 13 jaar.. alleen sinds ik weg ben, is de pony sloom, chagerijnig en vooral niet meer zo vrolijk en spontaan als dat ze altijd is geweest.
Als ik langs stal loop volgt ze me overal en is ze blij, bij andere mensen (ook de nieuwe baasjes!!) is ze hardstikke chagerijnig.
Herkent ze me nu of wat? Wat betekend haar gedrag?
Help me, want ik heb zon medelijden met mijn leuke pony van vroeger!
xxkusje
