Bokt.nl

Deebee schreef:

oei, confronterend... Diep in mijn hart weet ik het ook wel, maar een dier verkoop je niet zomaar (ik ieg niet). Ik heb mijn vorige paard verkocht omdat hij mijn ambities niet waar kon maken (zat op dat moment met een hernia, maar dit was toch de uiteindelijke reden, erg maar waar...) en na een jaar dit paard gekocht die zeker het talent heeft, maar dan kan je er zelf niets mee... Behoorlijk pijnlijk. Maar waarschijnlijk komt zij meer tot haar recht bij iemand die haar kan overtuigen van haar eigen kunnen, we lijken nogal op elkaar geloof ik... En dan kan ik mijn man ook weer recht in de ogen kijken (durfde hem niet eens te vertellen van gisteren), die ziet mij al in een rolstoel zitten.

Cassidy schreef:

Geen enkel paard is het waard om je nek op te breken, geen enkel paard.

lucas03 schreef:

Als je zelf niet zeker van je zaak bent dan kan de situatie steeds gevaarlijker worden. Je stapt immers al niet meer onbevangen op en je paard voelt dat feilloos aan. Waarschijnlijk zal een andere ruiter die op je paard stapt er weinig aan merken maar bij jou heeft ze haar truckendoos al klaar.

Ben eerlijk tegenover je zelf...angst gaat niet zomaar over, je zult er ook bij geholpen moeten worden. Maar als je echt merkt dat je steeds tegen de zelfde problemen aanloopt, hak de knoop door en kies voor je eigen veiligheid en dat van je paard.

Het is niet makkelijk om de negatieve spiraal waar "jullie" in zitten te doorbreken. Iedere reaktie van jou heeft een tegenreaktie van je paard. En ze weten precies hoe ze je in het angstzweet kunnen werken, terwijl er misschien helemaal niets gebeurd (voor een buitenstaander)

En wees eerlijk een gebroken bekken is niet niks, en je kinderen hebben je hard nodig. Het is het risico allemaal niet waard toch?