Het is een lang verhaal geworden, maar ik hoop dat jullie me kunnen helpen.We rijden heerlijk samen, maar tijdens het opzadelen is hij af en toe levensgevaarlijk. Hij heeft een gevoelige huid, dus ik gebruik speciale borstels voor hem. Zijn huid is bij koud weer gevoeliger, ook daar houd ik rekening mee. Verder is het me opgevallen, dat hij regelmatig aan de rechterkant lastiger is. Het zijn geen periodes waar hij doorheen gaat, het wisselt echt per dag (goed, goed, slecht, goed, slecht, slecht, goed, goed, goed, slecht, etc.)
Dr Jekyll
Opzadelen is nooit makkelijk, maar soms valt het enigszins mee; op die dagen kan ik zonder problemen zijn benen doen en hapt hij alleen als ik zijn hals en flank doe. Hij dreigt dan af en toe wel eens te trappen, maar zet niet door en vliegt me verder ook niet aan. Kortom, niet prettig, maar wel handelbaar. Tijdens het aansingelen hapt hij naar de teugels en kauwt er op, verder doet hij niks.
Mr Hyde
Dan heb je dagen zoals vandaag; hij staat geen moment stil: of hij probeert te bijten, of te trappen, of me aan te vliegen, of een combinatie. Ik moet dan ten alle tijden mijn hand tegen zijn hals houden om mezelf te beschermen, maar dan nog heb ik de grootste moeite om niet gebeten te worden. Sowieso erg lastig omdat hij dan vanuit het niets naar voren springt en tegelijktijd naar me uithaalt met zijn achterbenen. De blik in zijn ogen is op die dagen ook anders, echt mijn maag springt er van om ... die blik is dood en dood eng. Aansingelen op dit soort dagen is ook vrijwel onmogelijk; als ik alleen al naar de singel kijk springt hij ineens de lucht in, draait zich in de lucht een kwartslag om en haalt dan zo hard als hij kan uit met zijn achterbenen. Je snapt, ik stap zonder aan te singelen op en doe het dan te paard. Zodra ik er op zit is hij namelijk zo mak als een lammetje.
Andere oplossingen
Tja, wat doe je met zo'n paard? Hij is deel van een lease pool, wat wil zeggen dat hij dus door meerdere mensen gereden wordt en niet consequent aangepakt wordt. De oplossingen die anderen bedacht hebben zie ik niet zo zitten;
- hem ten alle tijden aan zijn halster vasthouden ... zo wordt dat paard nooit fatsoenlijk geborsteld.
- hem in de cross-ties al flink aansingelen, zodat dat in de bak niet hoeft ... zo wordt hij in de cross-ties natuurlijk alleen maar moeilijker
- hem constant voeren ... dan beloon je juist het verkeerde gedrag
Mijn "Oplossing"
Zelf doe ik op aanraden van mijn instructrice zachte hand-harde hard (oftewel vlakke hand tegen de nek bij goed gedrag, bij vervelend gedrag verplaats ik de druk naar mijn vingers) en bij onacceptabel gedrag krijgt hij een klap. Ze heeft me ook aangeraden veel met hem te spelen, maar 1) vaak heeft hij daar geen zin in, en 2) ik twijfel of het wel een goed idee is om zijn orale fascinatie aan te moedigen. Verder laat ik hem ten alle tijden met mijn stem weten hoe ik zijn gedrag waardeer; zowel goed, als slecht en las ik regelmatig pauzes in zodat hij weer even tot rust kan komen.
Wat het nog moeilijker maakt is dat hij een neurologisch probleem heeft, waardoor hij soms onbewust een trap beweging maakt. Ik zie dat hij daar soms onterecht voor op zijn flikker krijgt en aan de andere kant ben ik daardoor soms niet snel genoeg met mijn correctie wanneer hij het met opzet doet omdat ik bang ben hem zelf onterecht te straffen.
Help! Ik wil hem zo graag rijden, maar zo gaat het plezier er voor mij vanaf.