Ik heb dus eigenlijk een probleem.
Ik heb me dus op gegeven voor het ruiterbewijs, maar nou weet ik niet meer zeker of ik het wel kan.
Vandaag dus er weer over gepraat op de manege, maar het voelt gewoon net alsof de manege eigenaar mij niet mag. Nou heb ik dus een probleem met opstijgen, dat weet ik ook wel, maar er werdt maar over doorgezeurd. Dus ik had op laatst echt iets van waar ben ik aan begonnen en hoe kom ik er onder uit. Nou weet ik wel dat je voor je angst niet moet weg lopen, toch doe ik het onbewust wel. Het lukt me gewoon niet, want ik weet gewoon dat de hele kantine me aankijkt met opstijgen en met losstappen , nou wordt ik daar ontzettend zenuwachtig van en dan lukt het me gewoon niet. Nou heb ik dus het idee dat het me niet gaat lukken, en ik wordt er ontzettend down van. Nou heeft 1 van de meiden wel gezegt van niks van aantrekken, maar dat kan ik niet het blijft door mijn hoofd spoken. Ik probeer van alles, om het goed te doen maar dan gaat het weer fout, het is net alsof hij me niet begrijpt of wil begrijpen, maar ik weet niet wat ik fout heb gedaan. Dat weet ik gewoon niet, of het heeft een verkeerde indruk op mij, dat hij zo doet maar het voelt wel zo. Wie weet er dingen om me weer een beetje happy te voelen.
Greetz,,
Miranda
Ps: Sorry voor het domme verhaal, als je dit verhaal niks vindt er zit een terug knop en een kruisje.
Als het me niet lukt heeft een meisje (Shelly) in mijn les het door en dan lachen we samen altijd omdat het er echt malotig uit ziet bij mij en dan ga ik ook nog eens lachen en dan lukt het nog niet. En uiteindelijk lukt het altijd, en kan ik er gewoon om lachen. Echt Lachen helpt