Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-07 22:43

Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-07 22:43

Hallo allemaal,

Ik ben nog maar net op dit forum en heb al veel nuttige info kunnen vergaren. Haha!

Al sinds mijn kinderjaren had ik maar 1 droom en dat was een eigen pony/paard. Toen ik 14 was verzorgde ik twee friezen en reed recreatief dagelijks met ze en genoot met volle teugen. Daar stopte ik mee toen ik 17 was en daarna heb ik nog wel paard gereden met niet meer zo intensief.

Na de komst van de kindjes (nu inmiddels 8 en 11 jaar) begon het toch weer te borrelen en werd mijn droom werkelijkheid. Sinds 2 maanden ben ik samen met mijn vriendin trotse eigenaar van een KWPN E- pony. Helemaal enthousiast..... maar nu merk ik dat alles niet meer zo vanzelfsprekend is, ik denk veel meer over dingen na en ben erg onzeker geworden. Door deze onzekerheid vorm je angst.... en dat had ik echt niet verwacht. Ik dacht...oh jee er komt 600 kilo op me af als ze me platdrukt tegen de staldeur wat moet ik dan doen??? Alles wat vroeger van nature ging was ik helemaal kwijt!! Een hele aparte gewaarwording kan ik je vertellen. Ik ben stapje vor stapje begonnen terwijl iedereen in de pensionstalling maar vroeg waarom ik niet ging rijden en ik maar uitleggen dat ik de omgang in eerste instantie belangrijker vond dan het rijden. Ik wilde eerst vertrouwen in haar krijgen en haar de ruimte geven mij te vertrouwen. Dus eerst de basics, poetsen met haar lopen in en uit de stal halen bla die bla... rijden heb ik inmiddels ook al gedaan maar ben nog erg onzeker... vroeger sprong ik erop nu moet ik bij wijze van een trap erbij halen om erop te komen Huilen

Misschien denk je nu had eerst een paar maanden les gevolgd of een verzorgpaard genomen maar ja dat is echt heel anders en dat wilde we niet.

Om meer inzicht te krijgen heb ik een les parelli gevolgd en dat heeft met echt heel goed gedaan, Vero stuiterd niet meer en loopt niet meer door me heen.... (ga ik zeker mee verder)

Heeft een van jullie ook die onzekerheid/angst gehad en hoe hebben jullie dat verder aangepakt?

Gr. Chrisssss

**Geplaatst**: 07-08-07 22:46

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 07-08-07 22:46

ik denk dat je onzekerheid komt omdat je als kind geen angst kent. nu ben je volwassen en heb je meer dan alleen je eigen leven als er iets verkeerd gaat. je hebt immers ook nog je man en kinderen. dat speelt in je achterhoofd vast ook mee... ik zou zeggen doe het rustig aan, en als je gaat rijden doe het onder begleiding en begin gewoon van voren af aan Lachen

veel succes, en natuurlijk plezier met je paardje!! Haha!

**Geplaatst**: 07-08-07 22:49

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 07-08-07 22:49

ik heb het zelf ook heel erg gehad. stapte vroeger op elk paard wat maar kon en wat maar gek deed. en opeens was dat afgelopen was ik bang om op vreemde paarden te rijden. ben toen ook op de manege gestopt en alleen op mn eigen pony gereden. heb ondertussen mn paard zelf zadelmak gemaakt. toen ik er de 1ste keer optapte had ik weer zoiets van verstand op nul en gewoon weer gaan. probeer anders eerst een paar keer op een enorm brave te gaan rijden en desnoods tijdens een prive les zodat je het gevoelterug kan krijgen.

**Geplaatst**: 07-08-07 22:57

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 07-08-07 22:57

Ik denk dat je gewoon een beetje 'roestig' bent geworden, en bovendien ouder en wijzer Knipoog

Zou me er niet al te druk over maken. Zorg dat je gewoon veel tijd doorbrengt met je paardje, neem les, volg cursussen, dan volgen de gewenning en het vertrouwen vanzelf.

Ik had jaren niet echt gereden, nog wel een bejaard paard en een nog bejaardere pony op stal staan, toen ik een jong paardje kocht. Voor de grap zeg ik wel eens 'hij heeft mij verkeersmak gemaakt, in plaats van andersom'. Ik zag overal beren in de bosjes, en ik weet zeker dat ze er vroeger niet zaten. Haha!

Inmiddels heb ik zo'n beetje al het vertrouwen weer terug, al merk ik wel dat ik een stuk voorzichtiger ben geworden dan vroeger. Maar dat heeft volgens mij alles te maken met verantwoordelijkheden en verplichtingen in het dagelijks leven. Als ik vroeger van een paard stortte, kon ik een paar weken bij moeders op de bank uitzieken. Dat zit er nu niet meer in..

Neem gewoon rustig aan je tijd en geniet van elke stap die jullie samen maken! Veel plezier! Lachen

**Geplaatst door de TopicStarter** : 07-08-07 23:08

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst door de TopicStarter : 07-08-07 23:08

Bedankt voor jullie bemoedigende berichtjes.... Haha!

Ik dacht al ik kon mezelf wel Gestoord

Op dit moment sta ik echt aan het prille begin en probeer van ieder moment met Vero te genieten, maar soms lukt me dat niet en dan baal ik als eens tekker. Zoals laatst ik helemaal relaxed heleboel vertrouwen ik denk laat r ff in de binnenbak rollen en lopen.... Ineens kreeg ze de dolle 20 minuten begint me daar te galopperen, stuiven razen blazen briezen door die binnenbak daar werd je naar van. Ze had het zweet tussen d'r billen en overal waar je maar keek. En dan denk ik ehmmmmm en nu?? Is dit een vreugdeteostand ff uitrazen.... of zint haar iets niet hoort dit erbij of wat?? En daar gaat mijn zekerheid weer en word ik weer iets onzekerder.

Ik moet gewoon niet zoveel nadenken denk ik wahahahaa... Ik ga zeker lessen nemen en cursussen volgen want ook al ben ik onzeker toch voel ik ontspanning als ik bij haar ben.

Ik wil het ook zeker rustig aan doen maar voel me nogal voor L*l staan ook al weet ik dat ik daar maling aan moet hebben... Al die jongere grietjes die erop springen en vanalles met die paarden doen voel ik me net een uit de klei getrokken oma... Boos!

Gr. Chrissss

**Geplaatst**: 07-08-07 23:24

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 07-08-07 23:24

Chrisssss schreef:
Bedankt voor jullie bemoedigende berichtjes.... Ik dacht al ik kon mezelf wel

Op dit moment sta ik echt aan het prille begin en probeer van ieder moment met Vero te genieten, maar soms lukt me dat niet en dan baal ik als eens tekker. Zoals laatst ik helemaal relaxed heleboel vertrouwen ik denk laat r ff in de binnenbak rollen en lopen.... Ineens kreeg ze de dolle 20 minuten begint me daar te galopperen, stuiven razen blazen briezen door die binnenbak daar werd je naar van. Ze had het zweet tussen d'r billen en overal waar je maar keek. En dan denk ik ehmmmmm en nu?? Is dit een vreugdeteostand ff uitrazen.... of zint haar iets niet hoort dit erbij of wat?? En daar gaat mijn zekerheid weer en word ik weer iets onzekerder.

Ik moet gewoon niet zoveel nadenken denk ik wahahahaa... Ik ga zeker lessen nemen en cursussen volgen want ook al ben ik onzeker toch voel ik ontspanning als ik bij haar ben.

Ik wil het ook zeker rustig aan doen maar voel me nogal voor L*l staan ook al weet ik dat ik daar maling aan moet hebben... Al die jongere grietjes die erop springen en vanalles met die paarden doen voel ik me net een uit de klei getrokken oma...

Gr. Chrissss

Als ze zo tekeer gaat kan ze ook gewoon even zin hebben om te rennen. Knipoog

Dat hebben paarden soms nou eenmaal. Lachen

Had ze die dag al beweging gehad of staat ze op stal?
En misschien heb je gewoon wel een beetje een temperamentvol paardje gekocht, en moet jij daar weer aan wennen. Als je haar wat beter leert kennen, weet je vanzelf wel waarom ze iets wel of niet doet en wanneer er echt iets aan de hand is.

Ennuh.. wat betreft die jonge grietjes... die wil ik wel eens zien over 20 jaar Knipoog

Probeer dát in elk geval voor ogen te houden..

**Geplaatst**: 08-08-07 08:02

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:02

Fijn dat je met Parelli bent begonnen. Dat gaat je een goede basis op de grond geven. En vertrouwen op de grond geeft vertrouwen te paard. Je komt er wel hoor Lachen

**Geplaatst**: 08-08-07 08:11

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:11

Ik ken dat gevoel ik ben ook zo bang als het maar kan terwijl ik vroeger werkelijk waar overal boven op klom
Nu heb ik sinds begin dit jaar een eigen paardje samen met mijn kinderen en ben ik eigenlijk degene die er
erg rustig mee is ik ga heerlijk wandelen poetsen en al dat soort dingen. En langzaamaan komt het vertrouwen nu
echt. Het is inderdaad wel erg frustie als je ziet hoe die jongen meiden zonder zadel erop springen en er vandoor gaan
terwijl ik daar toch heel wat langer over doe Lachen

Succes !

Tries

**Geplaatst**: 08-08-07 08:16

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:16

ik ken dat gevoel ook wel beetje
Ik rijd vanaf 6e en rijd nu nog steeds
Ook verschillende eigen paarden ( gehad ook)
merk nu wel met springen en buiten volle gallop dat ik stuk banger ben en voorzichtiger. Als kind klom ik overal op, als ik af viel, lachen en doorgaan
nadat ik nu paar keer hard ben gevallen ben ik ook stuk voorihtiger, gebeurd als je ouder word denk ik ook.
Rijd nog steeds jonge paarden, en moeilijke paarden, maar vooral met springen ( wat ik dus al lange tijd niet meer hoog gedaan heb ) merk ik dat ik soms onzeker ben en gelijk dnek wat er mis kan gaan allemaal

**Geplaatst**: 08-08-07 08:16

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:16

Heel normaal hoor

Ik ben ondertussen 33, ben niet uit de paarden geweest maar merk dat al.
Vroeger klom je overal op, dacht je niet na. En een paard wat gek deed was leuk, eentje die braaf zijn rondjes liep was maar een saaie bok.
Ik heb paarden zadelmak gemaakt, zonder cap, gewoon hup erop en rijden maar. Je dacht niet na aan wat er kon gebeuren.
Paarden gecorrigeerd, daar zaten echte mafkezen tussen.
Dat oudere mensen aan de kant zeiden, stap af, dadelijk verongeluk je en ik hen bijna uitlachte, want eindelijk was er aktie Lachen

En zo vaak gevallen, maar dat maakte niet, je was net een elastiekje. Tuurlijk had je wel eens wat, maar als ik nu zo zou vallen, zat ik een jaar thuis denk ik, ipv een paar dagen en er dan toch weer opklimmen Haha!

Als ik terug kijk heb ik niet 1 bescherm engeltje gehad, maar een heel leger Lachen

En wat ik toen deed, niet eens meer misschien dat ik dat nu nog wil.
Geef me nu maar die saaie bok die braaf zijn rondjes loopt Haha!

**Geplaatst**: 08-08-07 08:20

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:20

ik heb het ook hoor
vroeger deed ik alles,ook een paar jaar eruit geweest.
nu denk ik bij alles 10 keer meer na.
want,stel je voor wat er allemaal kan gebeuren.
ik heb het 3 maanden geprobeert en ben weer gestopt ermee.
nu heeft mijn dochter een shetlandpony.
ik geniet daar echt super van,maar ben toch super voorzichtig.
rijden kan ik overal wel maar doe het bijna nooit.
ben veel te veel aan het denken straks gebeurt dit of dat.
hoe moet dat met de kids thuis(heb er 3).
voor mij heel af en toe een ritje en dan ben ik al blij dat ik weer heel huids op stal terug ben.
misschien ooit nog een eigen paardje maar nu heb ik alle tijd voor mijn dochter met shet.

**Geplaatst**: 08-08-07 08:32

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:32

Ik heb het ook mee gemaakt. Ik had 10 jaar niet gereden toen ik een paard ging bijrijden. Alles wat vroeger normaal was, moet je nu bij nadenken. Toen ik hem voor het eerst zadelde moest ik echt nadenken hoe een hoofdstel ook al weer werkte... Clown

Ik kreeg de kriebels als ik op moest stappen en waarschijnlijk heeft leys echt van mij genoten op dat moment, want hij hoefde totaal niet aan het werk!
Ik zat als een zoutzak en als ik wilde afwenden moest ik echt nadenken hoe dat ook al weer moest!
Het gevolg was wel dat Leys lekker misbruik van me ging maken en ik er 2 keer ben afgerold! Niet omdat Leys nou zo vervelend deed, maar gewoon omdat ik in paniek raakte en verkrampte. Daarna heb ik een periode gehad dat ik echt met knikkende knieen op hem stapte.

Naarmate Leys en ik steeds meer een band kregen en we elkaar meer begonnen te vertrouwen ging het steeds beter en durfde ik meer en kwam alles weer boven.

Sinds een klein jaartje mag ik me de trotse eigenaar van Leys, mijn allereerste paard, noemen en nu rij ik hem met veel plezier in plaats van knikkende knietjes en kan ik echt van hem genieten als hij los staat en als een idioot te keer gaat!

Geef het gewoon wat tijd, vertrouwen moet van beide kanten groeien en dan komt het allemaal goed!

**Geplaatst**: 08-08-07 08:40

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:40

Hier nog een, ik had 25 jaar niet meer paardgereden en ontmoette mijn huidige vriend, ging samenwonen op zijn boerderij met je raadt het al: 2 lege paardenstallen. Hij heeft niets met paarden, maar bij mij begon het toch te kriebelen. We hebben vorig jaar december een schaapmakke fjord gekocht, maar na een paar keer rijden was dat het toch niet voor mij. Mijn vriend vind de fjord daarintegen helemaal geweldig en is zelfs gaan rijden. We zijn verder gaan kijken naar een paardje voor mij, in januari jl. hebben we een klein paard gekocht voor mij, helemaal geweldig. Wat ik wel heb gedaan (en nog steeds doe) is priveles gaan volgen bij een dressuurstal hier in de buurt, gewoon om me zekerder te maken en het gevoel weer terug te krijgen.
Ondertussen hebben we 3 paarden, ik doe echt niet meer wat ik 25 jaar geleden deed en dat komt mede doordat we 5 kinderen samen hebben, dan wordt je gewoon voorzichtiger, maar voorzichtiger is echt per definitie niet slechter!!
Geniet van je paardje, krijg vertrouwen en dan komt het allemaal goed!

**Geplaatst**: 08-08-07 08:48

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:48

dit klinkt heel bekend voor mij ,ik heb toen ik 40 jaar was een haflinger van 4jaar gekocht daarvoor leste ik op een manege en rij al vanaf mijn 16 jaar maar alleen recreatief
het eerste jaar was ik 25 kilo afgevallen van de stress mijn haf was erg druk in stal en met opstappen moest hij in een hoek staan en iemand moest hem vasthouden anders ging hij er vandoor hij deed gelukkig niet gemeen zoals bokken wel af en toe zomaar wegrennen of omdraaien
nu zijn we 7 jaar verder en ik ben nog steeds geen held maar we doen van alles en het is nu een super braafe haflinger waar je zeker in de bak een kind op kan zetten
we doen ook wedstrijden en dan doet hij heel erg zijn best nog 1 wp en we mogen L2 starten
ik zeg altijd je heb een jaar nodig om aan elkaar te wennen Pling

**Geplaatst**: 08-08-07 08:49

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:49

Hoi hoi,

Ik heb hetzelfde "probleem" gehad zoals de meeste hierboven beschrijven. Wanneer je jong bent denk je nog niet zoveel na over wat er allemaal kan gebeuren, maar naarmate je ouder wordt krijg en heb je ook meer verantwoordelijkheidsgevoel, en heb je al meer van de wereld gezien. Je bent je dus veel bewuster wat er allemaal mis kan gaan en wat er kan gebeuren. Ik heb gelukkig ook een heel lief "beginnners" paard die lekker haar rondjes loopt. Dit hebben we het eerste jaar ook voornamelijk gedaan, maar als je consequent les neemt merk je dat het allemaal gemakkelijker gaat en je ook weer meer durft.

Het is niet zo dat ik nu wederom op elke knol spring, maar standaard nee zeggen gelukkig ook niet meer. Zorg dat je gewoon lekker een goede en vertrouwde band opbouwt met je paard en vandaaruit kan het dan alleen maar groeien! Succes!

**Geplaatst**: 08-08-07 08:51

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 08:51

Ha, ha, leuk dat zoveel mensen dit in meer of mindere mate (h)erkennen.
Ik zelf dus ook.
Naarmate je ouder wordt word je al wat voorzichtiger.
Krijg je nog kinderen is het helemaal erg!

Blijf maar gewoon lekker rustig met je paardje bezig, dan wordt het wel iets minder en verder kan het geen kwaad om niet al te roekeloos te zijn, toch?

Succes met je paardje!

**Geplaatst**: 08-08-07 09:14

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 09:14

Ik ben zelfs al voorzichtiger geworden toen ik 2 jaar niet gereden had, en daarna een verzorgpaard kreeg!
in 2 jaar kan een mens schijnbaar erg veranderen!

Gewoon rustig beginnen en zeker je eigen tempo aanhouden.
Niet laten dwingen door wat anderen zeggen!

Volgens mij gaat het helemaal goedkomen hoor Haha!

**Geplaatst**: 08-08-07 09:46

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 09:46

Bij mij is het ook veranderd, niet omdat ik gestopt ben met rijden maar omdat ik moeder ben.
Ik ben nog jong(24) en was altijd zo gek als een deur met extreme uitdagingen, ik heb een tijdje op een handelstal gewerkt en stapte zonder te twijfelen op elk paard. Zo zijn er wel meer voorbeelden, op de Kermis of in een Pretpark ging ik echt overal in, hoe harder en gekker hoe beter!!!

Sinds ik nu bijna 4 jaar mama ben, ben ik in dat opzicht veranderd, ik heb nog wel zelf mijn paard ingereden al moest ik mijn verstand even op nul zetten. Op de een of andere manier ben ik veel bewuster bezig met de mogelijke gevaren, wat ik ook heel vreemd vind is dat ik nu in ene hoogtevrees heb. Nooit hoogtevrees gehad, maar laatst in een pretpark reed het achtbaankarretje omhoog, ik keek naar beneden en kreeg een angst gevoel over me, daar heb ik echt nog nooit last van gehad.

Ik denk toch dat je naarmate je ouder/wijzer word je bewuster word van de gevaren.

**Geplaatst**: 08-08-07 10:20

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 10:20

Ik zou zeggen inderdaad, eerst weer vertrouwen krijgen, en dan langzaam alles weer oppakken. Dan komt het vanzelf wel goed en zul je ook zien dat je steeds verder komt met je pony. Heel veel succes!

**Geplaatst**: 08-08-07 10:31

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 10:31

"Wat een moeder lijden kan.." Haha. Dat zei m'n moeder vroeger altijd. Maar 't is een feit dat kinderen krijgen je zoooo onzeker maakt in bepaalde situaties zoals onder meer paardrijden.

Ben nu 27 dus nog maar net de puberteit voorbij.. Lachen

dus aan de leeftijd ligt het niet denk ik, bij mij zeker aan aan de komst van m'n 2 ukkies. Na een stop van 13 jaar, rij ik sinds 9 maand terug in de manege en heb ik sinds 2 maand m'n eigen paardje (D-pony eigenlijk, was intussen bang geworden van paarden).

En ik zie ook in beren in ieder bosje. Alles gaat ook zo stug: opstijgen, houding, wendingen, terwijl ik dat vroeger gewoon vanzelf ging. Ik pieker me er nog steeds suf over hoe het mogelijk is.

Geef mij nu ook maar de braafste knol van de stal!! GElukkig is mijn pony dat zeker en vast.

**Geplaatst**: 08-08-07 12:24

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 12:24

Ik zelf heb ik een soortgelijke angst gehad.
Zelf was ik een paar jaar gestopt met paardrijden, ivm studie. Daarna weer opgepakt op een bijrijdpaard, wat ik recreatief reed. Deze was echter zo fel in het bos, dat ik haar nauwelijks terug kon pakken uit galop. Niet erg verantwoord dus! Met deze gestopt, om weer even niet te rijden.
Daarna twee verzorg/bijrijdpaarden gehad, waar ik alleen in de wei mee reed. Hier heb ik langzaam aan mijn vertrouwen weer terug gewonnen.
Mijn advies is dan ook het langzaam opbouwen en je vooral door jouw eigen gevoel laten leiden!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-08-07 12:32

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst door de TopicStarter : 08-08-07 12:32

Hallo allemaal,

pffffft gelukkig ben ik niet de enige, voelde me al een beetje Ach gut

Ik heb het dus niet alleen met rijden maar ook met de simpelste dingen qua omgang.... Het uit de wei halen en gewoon met haar lopen kostte me in het begin echt bloed zweet en tranen omdat ze door me heen liep of niet mee wilde lopen en ik niet wist hoe ik daar mee om moest gaan, nu wel Tong uitsteken

Als je de hoeven krapt gaat ze erin hangen zodat ze bijna valt dan denk ikt ja en nu?? boos worden heeft naar mijn mening geen zin, ik ga er meestal vanuit dat dit een oorzaak heeft.... oorzaak eng evolg, net als bij ons zelf eigenlijk. Dan wil ik de oorzaak bekijken en leren begrijpen zodat ik weet wat ik het beste kan doen maar ja die oorzaak weet ik niet.... iemand een idee?

Gr. Chrisssss

**Geplaatst**: 08-08-07 16:07

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 08-08-07 16:07

hahaha, wat leuk al die bekende verhalen. We moeten met zn allen maar een "huiskamer" topic openen. *LOL*

Ik kocht ook mijn eerste paard toen ik al 35 was, een beginnerspaardje waar elk kind mee weg kon rijden,... ahum NOT!!! Ik met mn zondagse ritjes als kind en anderhalf jaar les ervaring zat met mijn handjes in het haar, want toen hij eenmaal lekker in zn vel zat en het ware aardje eruit kwam, er een paar keer iemand vanaf keilde en wij een aantal serieuze aanvaringen hadden, durfde ik echt niet meer te rijden.
Hamer

Maar met veel doorzettingsvermogen en stapels boeken, maanden van alleen grondwerk en vertrouwen winnen is het toch gelukt. We zijn nu 2 jaar verder en het laatste jaar zijn we echte maatjes en vertrouwen elkaar volledig. Maar ik ben nog wel eens onzeker en weet dat mijn gemoedstoestand meteen op hem overslaat, dus als ik me niet zeker genoeg voel, dan rij ik een keerdje niet. Achteraf gezien is hij veel te eigenwijs en heeft teveel karakter voor een beginner zoals ik was, maar dankzij hem ben ik nu dus geen beginner meer en ben ik super gek op hem. Lovers

**Geplaatst**: 09-08-07 09:04

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 09-08-07 09:04

Oh wat leuk om dit te lezen! Zoveel herkenning!!!
Ik heb "vroeger" (ai wat klinkt dat eng) veel gereden (van mijn 7e tot 19e ongeveer..daarna kwamen studie, carriere en gezin)

Elke "wilde knol" (zoals mijn moeder dat noemde) beklom ik met of zonder zadel, met of zonder cap en noemde ze vol trots mijn "lieve" verzorgpony's/paarden. Op de manege had ik het liefst gewoond met mijn vriendinnen.

Nu onze kinderen zo vreselijk leuk met hun pony bezig zijn, kriebelt het ook bij mij weer en ben (nu 34) voorzichtig op zoek naar een eigen paard met magische klik want hopelijk koop ik ook maar 1 paard en leeft hij samen met ons een lang leven uit.

Tot die tijd een heerlijk bijrijdpaard, een tinker met temperament, en eergisteren voor het eerst erop en wat voelde dat na 15 jaar vertrouwd!!! Maar...toch zijn de zorgen anders...onze kinderen, mijn man, familie, vrienden...je denkt er veel meer bij na mbt de vraag "wat als mij iets gebeurt?". Vroeger kon je gewoon niets gebeuren, dat was ondenkbaar! Haha!

**Geplaatst**: 09-08-07 10:00

Re: Na 20 jaar weer in het zadel .... en nu ....

Geplaatst: 09-08-07 10:00

Kon je die jeugdige onbevangenheid maar weer terugkrijgen he? En dan het liefst nog met de lenigheid en het herstelvermogen uit je jonge jaren, zodat - mocht je er een keer afliggen, je er meteen weer opkruipt en niet zo lang in de lappenmand ligt.

Ik kon vroeger ook van alles aan, dacht nergens bij na. Inmiddels zoveel jaren later, ben ik toch tot de conclusie gekomen dat geen enkel paard het waard is om in een rolstoel te belanden of zelfs het leven voor te laten. Echt geen enkel paard!

Nomineer dit bericht ×