Vanmorgen kwam ik bij de wei, komt Anouar heel hard aangelopen. Doet hij normaal nooit, hij rent nooit weg, maar ik moet hem wel altijd ophalen.
Ik wil hem een aai geven en z'n halster om doen, duikt hij helemaal in elkaar en wil hij weer wegrennen. Ik een beetje tegen hem gepraat en weer voorzichtig geprobeerd. Toen mocht ik hem wel aanraken, maar hij was echt heel gespannen.
Halster om gedaan en meegenomen naar het hek.
Ik kon hem bijna niet poetsen, voor elke beweging die ik maakte dook hij in elkaar en toen ik het zadel op wilde doen ging hij zowat liggen.
Lichamelijk kon ik niks geks aan hem ontdekken, dus ik ben gewoon gaan rijden.
Met rijden was hij echt overal bang voor en als ik hem een klein tikje met de zweep wilde geven dook hij weer helemaal in elkaar.
We hebben eerst lekker een heel eind gestapt en ik heb veel tegen hem gepraat en hem geaaid en lekker door z'n manen gekroeld.
Uiteindelijk werd het langzaam wel iets beter.
Ik had afgesproken met een vriendin om te gaan rijden (ik rij dan naar haar toe, dat is ongeveer 10 km) Toen we met z'n tweeen verder gingen werd Anouar wel weer de oude.
Ook toen we weer alleen naar huis gingen had hij weer praatjes en was er eigelijk niks meer aan de hand.
Met afzadelen was hij nog wel wat bang als ik een te snelle beweging maakte, maar niet meer zo erg als voor het rijden.
Na het afzadelen ging hij weer rustig eten en leek er niks meer aan de hand.
Maar ik was toch wel geschrokken. Zo heeft hij nog nooit gedaan. Hij is altijd heel relaxt en vind alles wel best. Zou er misschien iets gebeurd zijn vanacht ofzo? Ik weet het niet en zou het waarschijnlijk ook nooit te weten komen.
Wat denken jullie hiervan?