Geplaatst Mijn paard heeft vaak wondjes aan het hoofd. van in de stal denk ik ergens aan te stoten..ik dacht ergens gelezen te hebben dat dat iets zegt over het karakter van het paard..maar ik weet het niet meer. Mss heeft dat iets te maken met dat :'niet teveel aan men hoofd' . soms moet ik lang wachten of weggaan voor ze terug haar hoofd tevoorschijn haalt uit de stalopening. Ik zie ook vaak rimpeltjes op haar snuit, rond de mond en neus..zeker als ze zich wat ongerust of boos maakt (als ze de pony wil wegjagen) ze houdt haar mond ook bijna nooit stil als ik rij of toen ik op haar wat TTouches deed trilde haar kin/lip een beetje, dus ze was niet echt volledig ontspannen. (soms laat ze wel fel haar onderlip hangen als ze staat te doezelen ) . ze kan vaak wel moelijk stilstaan..dus is ze dan mss meer rightbrainded? (en hoe minder je dat?
)Ze is ook al nagekeken door de osteopaat ,DA en tandarts. (aan de rug, tanden,..enz.) Ik vind het een beetje zielig soms en ook dat ze altijd iets aan haar hoofd heeft van wondjes.. ja ze is wel een paard met genoeg bloed ,ik bedoel niet letterlijk maar normaal is ze toch kalm in de stal en omgang. (meestal) Sommigen zouden zeggen , probeer haar het gewoon te laten worden en haar vaker te aaien,.. maar ik wil haar respecteren als ze dat gewoon niet graag heeft.. kan toch? of moet ik er altijd een trauma of schrik achter zoeken. ik heb toch van een bepaalde horshmanshipper gehoord dat hij nooit aan paarden hun hoofd komt omdat dat hun zwak (edel) lichaamsdeel is (kwetsbaar voor roofdieren enz.), je hoort er niet aan te komen en zeker niet te knuffelen of aaien. wat denken jullie? of bedoelde deze man het mss anders?
een paard van iemand die ik ken ,stoot haar hoofd ook vaak in de stal..overal wondjes of littekens zie je op haar hoofd. In de omgang is ze heel nerveus en schrikkerig vooral bij het rijden. Ze wil dan niet in een bepaalde hoek gaan of springt weg en wil niet meer voorwaarts,..de volgende dag hetzelfde of juist minder, de andere dag weer erger,.. dus een beetje zoals mijn paard (is ook vaak schrikkerig) maar in mindere mate. Ik ben wel vaak kalm met men bewegingen bij haar omdat ze mss anders zich bedreigd voelt denk ik, hoewel ik haar soms echt op haar plaats moet zetten met springen en doen omdat ze weer eens in mijn ruimte komt of mij tegen de staldeur duwt,.. maar tekenen van angst toont ze niet bij aanrakingen. Onze pony is dan weer wel gevoelig voor bewegingen, ze denkt dan dat ik haar een mep ga verkopen of dat ze achteruit moet gaan.. soms kan ze ook wel eens wat 'verlegen' doen.. daarom ben ik altijd zeer kalm en lief tegen haar als ik haar eens wil aaien, soms lijkt ze het niet echt te willen ,en soms vind ze het zo heerlijk, dan sluit ze de ogen of wil schuren (wat ik niet toelaat natuurlijk maar zelf even kroelen mag wel.). Ik moet me wel soms leren inhouden met te graag willen aaien. (zo van, kom eens hier, ik wil toch zeker één keertje je over je bles aaien).
Ik meen toch gehoord te hebben dat het iets over het paard zou zeggen.. (neen geen lompigheid
hoewel.. ) 