Er is hier de laatste tijd al veel over trailerladen geschreven, maar in die situaties vind ik mijn paard eigenlijk niet terug
Daarom maar een nieuwe vraag.Lang verhaal, sorry hopelijk willen jullie de moeite doen om het te lezen
Mijn paard heeft waarschijnlijk wel een beetje een trauma. Dat weet ik, want ik stond erbij toen het gebeurde.
(Paard was toen nog niet van mij, ik was toen alleen maar de verzorgster) Als ze een jaar of 4 was, hebben ze haar een keer hardhandig proberen te laden omdat ze er niet meteen opliep. (Terwijl ze voordien eigenlijk wel gemakkelijk laadde. Je moest haar alleen enkele minuten tijd geven om aan de plank te snuffelen enzo. Maar die tijd wilde ze haar dus niet geven) Ze hebben toen alles geprobeerd. Er op trekken, slagen, longe erachter, paard los in de gang en dan zo erop proberen te slagen,... Ze hebben er een riek op in twee geklopt en uiteindelijk is dat dan geëindigd met een paard dat zijwaarts door het metalen hek van de loopplank sprong en terwijl ze dat hek (=immens groot geval) rond haar hals achter zich aan sleepte er met een rotvaart vandoor ging (op straat richting spoorweg
). Een paar honderd meter verderop heeft de staleigenaresse haar toen kunnen vangen en dat hek van haar hals kunnen halen en heeft haar teruggebracht. (Wonderlijk genoeg, had ze naast een kapotte lip en wat schrammen op haar benen, geen verdere verwondingen)
Daarna heb ik even met haar gestapt en haar zelf op de wagen gezet. (Ik was ondertussen vreselijk kwaad geworden en die mannen aardig geschrokken en toen wilden ze plots wel naar mij luisteren en lieten mij mijn gang gaan)
Vreemd genoeg liep ze toen zo achter mij aan de wagen in. (Ik denk zelf dat ze nog een beetje in shock was) Dit heb ik toen nog een keer of 3 herhaald in de hoop dat ze toch niet té getraumatiseerd zou zijn.
Maar sindsdien is het dus dikke miserie als ze vervoerd moet worden.
Ik krijg haar er meestal wel op, maar er gaat bijna altijd een zware discussie aan vooraf. En ze verzint ook altijd weer wat anders.
Als ze per vrachtwagen vervoerd wordt, gaat het eigenlijk nog het makkelijkste. Bijna probleemloos. Dan steigert ze misschien een paar keer, wringt wat tegen, twijfelt een beetje maar loopt er na 5 minuten aandringen wel gewoon op. Af en toe besluit ze dan dat ze toch niet wil. En de laatste paar keren hebben we er toen een longe achter gespannen. Toen liep ze er ook op.
Bij een trailer is het meestal een stuk moeilijker en zijn we er soms wel 1 of 2 uur mee bezig.
Soms lukt het dan met een longe, maar soms ook niet. Andere keren kan ik haar er uiteindelijk op lokken met wat voer. (Maar dat lukt nu ook niet meer) En de laatste keren ben ik er naast gaan staan met een zweepje, omdat ze vanop de loopplank steeds naast de trailer bleef springen. Toen ze doorhad dat dat niet meer ging omdat ik+zweep in haar weg stond liep ze er wel zo in.
Maar nu heeft ze weer een nieuw spelletje. Waarbij ze eigenlijk redelijk gemakkelijk (wel met een beetje druk) de trailer in loopt, maar eens ze erop staat, springt ze er met een rotvaart weer achterwaarts uit. De laatste keer dat ze vervoerd werd heeft ze daarmee een touw en haar halster kapot getrokken en is ze onder haar achterstang terecht gekomen. Uiteindelijk hebben we haar toen met 3 man geladen. Ik aan haar hoofd, om haar vast te houden (zodat we haar niet moesten vastbinden) een tweede persoon die meteen als ze erop stond de klep dichtdeed (zodat ze er niet meer uit kon) en een derde persoon in het rechter vak die gelijktijdig met de klep de achterstang erachter deed. (Want tijd om eerst de stang en dan de klep dicht te doen, was er niet. Dan stond ze er al weer uit) Uiteindelijk is ze dan zo toch weer thuis geraakt.
Maar ik begin dit nu toch wel beu te raken en het wordt ook alsmaar erger. Truken die vroeger wel lukten, trapt ze nu niet meer in. Binnenkort krijg ik haar er helemaal niet meer op, vrees ik.
Het vreemde eraan is dat het lijkt alsof ze eigenlijk helemaal geen schrik heeft, maar dat ze gewoon niet 'wil'. Want als je aandringt en ze geeft toe, dan loopt ze er zonder blikken of blozen gewoon achter je aan op. En gaat dan wat hooi staan knauwen ofzo.
Als ze angst heeft reageert ze anders, dan zie je haar echt twijfelen en nadenken, dan wil ze snuffelen en voelen met haar voeten. Dat laat ik haar dan ook doen. Maar dan lijkt het alsof ze beslist. "Ja, ik doe het" en loopt ze erop (vaak bij camion) of "neen, ik doe het niet" en dan doet ze het ook niet. Snuffelen of voelen met haar voeten, doet ze dan ook niet meer. Dan is ze echt alleen bezig met er niet op willen. Dan kan ik alleen maar in discussie gaan met haar tot ze haar gedacht verandert en dan loopt ze er plots dus wel op.
Echt gestressd lijkt ze dan niet.
Alleen die laatste keer toen wel, en toen bleef ze er dus telkens uitspringen.
Zeg het maar, wat moet ik hiermee aanvangen?
.
dus misschien zonder trailer veel oefenen op mee lopen aan het halster enzo.. ook achter uit stappen als jij stap terug zet of wijken als jij opzij gaat.. als een paard zo met je mee loopt hoort hij ook zo achter jou aan de trailer in te lopen..
Die doet mij niks.
Als 5 jaar geleden (want mijn paard is ondertussen 9) die 'deskundigen' mijn beest gerust hadden gelaten, was er nu geen probleem geweest.