Heel herkenbaar. Ik heb een Jazz en rij daar mee M1. Ik heb het vooral als ik weer een klasse hoger ga starten. Dan zitten er dingen in de proef die nieuw zijn. Mijn paard wil het erg graag goed doen, is een superonderdanig typje. Als ik dan de eerste keer een nieuwe proef rijd, niks aan de hand, alleen verbazing alom bij het paard wat we toch allemaal doen (terwijl ik dat uiteraard thuis allang oefende...), maar de tweede keer onmiddellijk spanning bij het binnenkomen. En dat ligt ook niet aan mij, want als er iemand relaxed is op wedstrijden, dan ben ik het wel.
Veel doen heeft mij geholpen en een aantal van de tips die hier boven staan heb ik ook toegepast en ze werken wel. Ik heb ook nog veel getraind tussen hekjes en bordjes, dat hielp ook wel.
En...het allerbelangrijkste bleek 'm bij mij te zitten in het "denken". Als ik bijv. een oefening in een proefje moest doen, bijv. aangalopperen op X, dan dacht ik bij mezelf: op tijd de wending in bij B, rechtstellen, juiste galophulp geven, goed gedoseerd, daarna eerst rechtuit en dan de wending bij E etc. om even voor mezelf de puntjes op de I te zetten. Heb echter ontdekt dat dat juist ook stress opleverde bij mijn paard (dus lag toch wel een beetje aan mij, niet in de zin van zenuwen, maar van weloverwogen een proef rijden). Ik denk nu niet meer vooruit (probeer ik). Ik denk helemaal niet meer. Ik rij gewoon en soms heb ik nu wel wat kleine slordigheidjes die ik met mijn andere paard niet heb, omdat ik daar wel in mijn nauwkeurigheid kan denken, maar bij dit paard bleek dit dé oplossing te zijn. Wellicht heb jij er met jouw paard ook wat aan.