Ik vraag het met al een tijdje af!
Ik heb een Z springpaard verzorgt die eerst een dood piertje was.
Naarmate de tijd vertreek werd die steeds levendiger omdat ik dr dagelijks mee bezig was.
Toen we voor ons gevoel lekker reden, kreeg het arme diertje koliek en stierf.
Ben een jaar geleden begonnen met het verzorgen van een D pony die ook heel sip in een weitje stond. En ook bij haar begonnen de oogjes te stralen en werd ze vrolijker en nu nog hinnekt ze iedere keer als ik aankom, ga poetsen etc ontzettend lief dier.
Sinds ongv 4 maand verzorg ik ook een haflinger die eerst enorm dik was en van eten houd!
Maar de afgelopen 2 weken heeft ze hoog gras tot haar beschikking en je zou denken dat vind ze heerlijk! Maar als ik kom staat ze in een hoekje in de paddock [waar ze uit kan naar de wei] met haar hoofdje naar beneden, ik roep haar en ze komt vrolijk naar me toe.
Wandel ik vervolgens naar dat hoge gras komt ze al galopperend en bokkend erachteraan en gaat als een gek staan grazen. Loop ik weg naar de paddock loopt ze weer achter me aan en gaat ze staan kroelen...
Is allemaal leuk enzo dat ze zo op me reageert maar als ik haar zie grazen staat ze op het meest kale plekje van de wei. Net alsof ze weet baasje doet moeite mij slank te maken dan zou ik haar maar helpen...
Kan een paard in een depressie raken?

