Moderators: C_arola, balance, Essie73, Firelight, Neonlight, Sica, Coby, NadjaNadja, Dyonne
Zo'n typische koppige pony merrie. Jammer genoeg snappen paarden niet dat je het beste met ze voor hebt en dat zullen ze ook nooit begrijpen.
liseke schreef:mijn pony heeft een wonde in haar kootholte van haar achterbeen. dus ontsmet ik dat iedere dag en kijk ik of er geen vuil in zit enzo.
nu vandaag was ik haar wonde aan het ontsmetten en ik wou nog even kijken of ik het goed had gedaan. maar dan moet haar achterbeentje dus gestrekt staan.
ze had mij duidelijk gemaakt dat ze er genoeg van had en was tegen de muur gaan staan. dus ik duw haar en zeg 'om', ze reageerde niet. ik ga mijn zweep halen om haar wat aan te sporen (heb haar niet geklopt ofzo, gewoon aangetikt) en dan ging ze dus wel opzij, maar niet genoeg. ik vroeg haar of ze nog wat opzij wilde gaan en dat was helemaal niet naar haar zin. dus ze probeerde mij te stampen. ik had mijn zweep in mijn hand en gaf haar een ferme mep. nadat we alletwee wat gekalmeerd zijn, vraag ik haar om opnieuw opzij te gaan en opnieuw wilt ze mij stampen, dus weer van hetzelfde. ik ga wat met haar wandelen en zet haar regelmatig achteruit om duidelijk te maken wie hier nu eigenlijk de baas is.
na een tijdje vraag ik haar opnieuw om opzij te gaan, en weer van hetzelfde. dus met mijn vlakke hand een pets gegeven. ze schoot vooruit en ze blijft zo in rondjes rond mij lopen. toen ze wat rustiger was heb ik het opgegeven en ze gewoon op de wei gezet.
wat moet ik nu doen om haar dat af te leren, dat stampen?
en heb ik misschien iets verkeerd gedaan?
nu zit ik er wel mee, want morgen moet die wonde opnieuw verzorgd worden. en mijn vertrouwen is echt helemaal weg (van haar kant ook denk ik)
lekkere dingen. Tja, toch een soort dealtje maken? jij wortel, ik aan je wondje zitten, jij geen pijn, ik blij...